Nogeens: de grieven van de buiten-Nederlanders

Voorzitter Cees van der Wiel van de Spaanse vereniging van Nederlandse gepensioneerden en van de Stichting die de belangen van Nederlandse gepensioneerden in het buitenland behartigt, heeft de moeite genomen om de politiek nog eens uit te leggen dat de gevolgen van de nieuwe Zorgverzekeringswet fnuikend zijn voor de meeste buiten-Nederlanders. De Stichting, die een kort geding tegen de Staat heeft aangespannen,  treedt ook op namens de buitenlanders in alle overige EU-landen. De verenigingen in Frankrijk voeren niet veel uit en ook de overkoepelende organisatie beperkt zich tot wat oproepen om met grieven te komen. De Franse activiteiten steken kwalitatief en kwantitatief zeer negatief af bij die van de Spaanse lotgenoten. Vandaar dat deze drukst bezochte Frankrijksite het moet doen met informatie uit Spanje. Het is niet anders.

De heer Van der Wiel richt zich tot het CDA-kamerlid mevrouw Myra Koomen, die zich - weliswaar geen woordvoerder in deze zaak - druk zegt te maken over het onrecht. Woordvoerster mevrouw Smilde heeft onlangs nog een overzicht gegeven van de moeite die het CDA doet om minister Hans Hoogervorst tot andere gedachten te brengen. Tot nu zonder veel resultaat.
Hierbij de lange brief van Van der Wiel aan mevrouw Koomen. Het is een goed verhaal, maar te vrezen valt dat de talrijke argumenten tegen dovemansoren zijn gericht, paarlen voor de zwijnen zullen zijn. De Nederlandse volksvertegenwoordigers kennen het dossier nauwelijks en blijken vrijwel niet betrokken te zijn bij het lot dat de Nederlanders in het buitenland treft.
Hoewel in eerdere publicaties de Stichting harde woorden richtte tot het wat aandoenlijk opererende kamerlid Koomen, is de toon nu wat toeschietelijker geworden. Wellicht niet onverstandig.

'Onze vereniging, de Vereniging van Nederlandse Gepensioneerden in Spanje, startte zo´n zeven maanden geleden en is inmiddels uitgegroeid tot een Europa wijde organisatie gebundeld in de Stichting Belangenbehartiging Nederlandse Gepensioneerden in het Buitenland. Deze groei heeft ons enorm verbaasd, maar wat wij ervaren hebben van leden in die periode over de ellende voortvloeiend uit de nieuwe wetgeving, heeft ons verbijsterd en gealarmeerd en daarmee tevens ons succes verklaard. Wat misschien het meest verontrust is de houding waarmee men ons in Nederland tegemoet getreden is.
Staat u mij toe wat dieper op de materie in te gaan. Misschien dat u kunt stellen dat mijn verhaal wat emotioneel getint is, maar het gaat hier om het ingrijpen in de persoonlijke levenssfeer van de zwakste groep in de maatschappij: de gepensioneerden, de ouderen, de fysiek minder sterken en diegenen die economisch alleen maar kunnen inboeten al was het alleen al door de nieuwe tendens in Nederland om het indexeren van pensioenen als een gewoonte uit het verleden te gaan beschouwen. Omdat de politiek onverschillig bleef is de belangenbehartiging van deze groep van mensen nu in handen gekomen van een groepje amateurs zoals wij, die voor hen proberen op te komen.
In mijn relaas mag ik in gewicht misschien wat meer verwijzen naar de Zuid-Europese landen, maar dat komt alleen omdat daar de excessen het meest in het oog springen en alle facetten van de uitwerking van de wetgeving gestalte krijgen. Lees verder op de pagina documenten Zorgverzekeringswet.

De wet is aangenomen door de Eerste en Tweede Kamer zonder enig zicht op de consequenties die deze zou hebben voor de gepensioneerden in het buitenland. Wij hebben geprobeerd daarvoor de aandacht te vragen, maar hebben daarbij nul op het rekest gekregen; politiek kwantitatief volstrekt oninteressant als we waren.
Alleen de pers bleef ons nog als communicatiemiddel over; immers de politiek reageerde bijna altijd met een door de computer gegenereerde belofte dat we nog zouden horen waarop oorverdovende stilte volgde. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat u daarop een zeer positieve uitzondering vormde met als gevolg dat u in deze een aanspreekpunt bent geworden voor velen van de getroffenen. De artikelen in de pers genereerden reacties bij het lezerspubliek, en dat gebeurt tot op de dag van vandaag nog, waaruit tot onze verbazing bleek dat wij een groep mensen zijn met zeer negatief image in Nederland, ongeveer vergelijkbaar met diegenen die in grote getale misbruik maken van sociale wetgeving. Het sensatiegevoelige deel van de pers werkte daaraan ook nog eens mee door frequent termen te gebruiken als “ontduiken” en ons in woord en beeld af te schilderen als een groep parasiterende mensen luierend aan de pool van witte villa's.
De overheid begon te reageren en daarbij werd bewust geprobeerd dat beeld alleen nog maar te versterken. Wij werden door bewindspersonen afgedaan als en groepje relschoppers, mensen die van twee walletjes wilden eten en de solidariteit probeerden te ontduiken alsof wij niet Nederland na de oorlog hadden opgebouwd en de hardship van die eerste jaren hadden ondervonden, niet geheel ons leven AOW premies hadden betaald, geen ziekenfonds- en AWBZ-premies hadden afgedragen, geen belasting hadden betaald.

De heer Hillen typeerde ons als calculerende belastingontduikers. Wij wonen niet in bananenrepublieken waar geen belasting wordt betaald; natuurlijk zijn wij een doorsnee afspiegeling van de Nederlandse bevolking waar ook belasting ontdoken wordt. Ik hoef alleen maar naar de recente gepubliceerde studie over WAO misbruik te verwijzen om aan te geven dat Nederland ook niet gevrijwaard is van dergelijke misstanden.
Ondanks alle alarmerende berichten volhardt de minister in zijn positie. Hij verschuilt zich achter de leugen van EU-dwang om zich te rechtvaardigen en te verontschuldigen. De Kamer, normaal daarop zeer gebeten, laat het passeren. Een tweede leugen volgt namelijk de bewering dat voor iedere Nederlander moet worden betaald ongeacht het gebruik van overheidswege verstrekte zorgverlening in het woonland; de Kamer slikt weer ondanks een zeer uitvoerige waarschuwing daartegen van onze organisatie.

De minister berooft ons van onze particuliere ziektekostenverzekering die de meeste van ons nooit meer terug zullen kunnen krijgen; is het niet vanwege medische antecedenten of leeftijd dan is het wel door de gigantische premiestijging. Hij stelt over de kwaliteit van de woonlandzorg nooit klachten te hebben gehoord. Dat klopt, want we hadden bijna allemaal een aanvullende particuliere verzekering die nu weg is. Hij sprak in de Kamer hartstochtelijk, tot opluchting van iedereen, dat het niet ethisch was verzekeringen op te zeggen en beloofde met de verzekeringsmaatschappijen te spreken maar zei er tevens bij dat hij over hen de baas niet was. Dat laatste is duidelijke gebleken want de verzekeraars stoorden zich volstrekt niet aan zijn opmerking; hij had het immers nooit afgedwongen. Alle verzekeringen werden per 1.1.2006 grotendeels van rechtswege vervallen verklaard en daarom door de verzekeraars beëindigd.
Iedereen, onder wie oude en zieke mensen moesten weg bij hun Nederlandse arts of specialist en werden gedwongen zich te melden voor de woonlandzorg die hen niet verstaat, dossiers niet kan lezen en hen onderaan op de maandenlange wachtlijsten zet.
Tot 20% van hun AOW en pensioen wordt afgenomen voor zorg die men niet wil of AWBZ die niet bestaat.

Bij de introductie van de wet heeft CVZ aangegeven er niet klaar voor te zijn maar de minister vond dat dit wel het geval was. De gevolgen zijn dat het nog steeds een onvoorstelbaar grote wanorde is; velen hebben zelfs nu nog hun E121 formulier niet gekregen met als gevolg dat ze volstrekt onverzekerd zijn. Het enige dat wel goed geregeld was zijn de inhoudingen. Voor alle zekerheid houdt iedere pensioenverstrekker maar in waardoor veel mensen gewoon te veel betalen; restitutie zal eerst volgend jaar plaatsvinden zodat mensen gewoon met nog minder moeten rondkomen dan men al vreesde.
Een officieel advies van Zorgverzekeraars Nederland, de brief van de heer Wiegel, om de buiten Nederland wonende gepensioneerden buiten de werkingssfeer van de wet te laten vallen, werd weggewimpeld als ware er geen probleem.
De minister beloofde een aanvullende ziektekostenverzekering per land voor het verschil tussen de woonlandzorg en het Nederlandse basispakket. In het proces tegen de Zorgverzekeraars werd het duidelijk gesteld door de advocaat van één van hen: “ dat kunnen we niet en doen we ook niet want het is niet wettelijk afgedwongen”. Gevolg is dat iedereen, dwz diegenen die het geluk hebben daarvoor in aanmerking te kunnen komen vanwege een nog acceptabel leeftijd, het geluk geen medische antecedenten te hebben en over voldoende geld te beschikken, een Wereldpolis kunnen krijgen van vaak meer dan € 350 per maand per persoon bovenop de inhoudingen voor het woonlandpakket en de AWBZ in Nederland.

Het meest schrijnende is wel het feit dat in het Kort Geding tegen de Staat van 3 maart de landsadvocaat stelde dat de minister binnen de gegeven EU wetgeving de volledige vrijheid van handelen had onze bijdragen naar believen vast te stellen. Een vergelijkend onderzoek tussen de EU en Nederland is er niet geweest en bedragen zijn volledig naar willekeur vastgesteld op basis van de inhoudingen die in Nederland verlangd worden. Echter is in Nederland de keuzevrijheid de hoeksteen van de wetgeving terwijl de buiten Nederland wonende gepensioneerden juist deze vrijheid werd ontnomen ingaande 1.1.2006.
Nogmaals citeer ik de landsadvocaat in zijn pleidooi tijdens het Kort geding: “Zij willen Spaanse zon en Hollandse zorg tegen onveranderd gunstige voorwaarden. De Staat kan moeilijk verplicht worden daaraan mee te werken”. Hoezo Hollandse zorg in Spanje? Wat wij willen is vrije keuze van zorg net als in Nederland en datgene waar we dan voor kiezen dan ook helemaal zelf betalen. Weet hij ook wel hoeveel mensen juist door diezelfde Nederlandse gezondheidszorg na pensionering naar de zon gestuurd zijn vanwege beter leefomstandigheden voor astma, reuma en andere ziekten.
Een laatste maal de landsadvocaat die de positie van de Staat verdedigt in het Kort Geding door te zeggen dat wij bewust gekozen hebben voor het buitenland en de gevolgen daarvan in onze keuzeweging hadden moeten laten meespelen. Welke gevolgen? Die van een wet die net uit de lucht is komen vallen en waarvoor zelfs de eigen overheidsorganen nog niet waren voorbereid laat staan de mensen die al jaren daarvoor waren vertrokken?

Ik heb het bovenstaande de revue laten passeren hetgeen u reeds bekend is maar mogelijkerwijs is deze opsomming toch dienstig in geval u hiervan anderen kennis wilt laten nemen. De vele duizenden schrijnende gevolgen in de menselijke sfeer van deze zorgwetgeving zijn u inmiddels zeker ook ter ore gekomen gezien uw betrokkenheid bij deze problematiek. Ik spreek nog niets eens over wat de gevolgen zijn voor de niet Nederlanders die deze wetgeving treffen. Er zijn zelfs gevallen, en niet bij uitzondering, van mensen die hun kleine pensioen en AOW in Nederland totaal wordt ingehouden en daarnaast nog eens een extra belast worden omdat ze de vereiste minimum bijdrage niet halen.
Het is op zich al triest dat er voor een dergelijke aangelegenheid tegen de Staat een proces moet worden aangespannen. Wat de uitkomst zal zijn, is nog niet bekend, maar zeker is dat op de schouders van de betreffende voorzieningsrechter een grote verantwoordelijkheid rust. Wat ook het resultaat zal zijn, er zal vermoedelijk beroep aangetekend worden en de opstelling van de landsadvocaat wees er reeds duidelijk op, namelijk dat men alles in het werk zal stellen ons plat te procederen. Informatie van binnen het ministerie uit allereerste hand leerde ons dat daarop de tactiek gericht zal zijn: zo lang mogelijk rekken. Hoe beoordeelt u een dergelijk positie tegenover een segment van de bevolking dat bezig is aan een welverdiend pensioen met een tijdshorizon van leven waar de minister van Welzijn het proces overheen probeert te tillen? Het begint aardig te lukken gezien een e-mailbericht dat ik gisteren ontving: “ ik geef de moed op en spuit me wat lucht in mijn aders, en Piet is weg! dit kan niemand volhouden!”

Het politieke credo van dit kabinet luidt: “ normen waarden in de maatschappij” Iemand die van het bovenstaande kennis heeft genomen, kan niet anders dan tot de conclusie komen dat dit beleid niet strookt met dit beginsel. Daarnaast is dit problematiek die boven de politiek moet worden uitgetild omdat ze sociaal onaanvaardbaar is voor iedere politieke partij. Voor zover ik begrepen heb zijn bijna alle oppositiepartijen tegen genoemde gevolgen van deze wetgeving en behoeft de VVD zich geen zorgen meer te maken om problemen in het kabinet vóór de Gemeenteraadsverkiezingen.
Na alle inspanningen die u zich getroost heeft, zouden wij graag nogmaals een beroep op u willen doen. Laat de politieke verschillen even voor wat ze zijn want niemand kan bovenstaande situatie verdedigen uit welke politieke opvatting dan ook. Zou het voor u niet mogelijk zijn de kamercommissie voor VWS te mobiliseren en in samenspraak met alle partijen zich sterk te maken voor een dwingende eis aan de minister ons onze vrijheid van keuze terug te geven om weer te kunnen komen in de situatie van vóór 2006 toen iedereen tevreden was met de bestaande regeling. Misschien dat u door middel van een kopie van dit schrijven aan mw. van Leeuwen in de 1e Kamer, die zich ook voor onze zaak sterk maakt, haar steun zou kunnen inroepen.
Het zal de minister niets kosten want diegenen die van het woonlandpakket gebruik wensen te maken, zullen zich moeten aanmelden bij het aangewezen orgaan van het woonland met het E 121 formulier waardoor het pensioenland verplicht wordt voor hen afdrachten te doen aan het woonland die dan op het pensioen en of uitkering zullen worden ingehouden.
Ook behoeft de minister geen enkele EU verordening geweld aan te doen want hij heeft alle bevoegdheid binnen bestaande wetgeving om door middel van een algemene maatregel van bestuur alle gepensioneerden in de verdragslanden buiten de werkingssfeer van de wet te plaatsen zoals inmiddels ook al andere uitzonderingen zijn gemaakt en dit ook in andere landen (o.a. Zwitserland) is gebeurd.
Het zou de politiek in haar totaliteit sieren een hele grote groep landgenoten, die recht hebben op hun zelf verdiend pensioen, de kans te hergeven daar verder ongestoord en welverdiend van te genieten.'

Print dit artikel

Toon alle artikelen (19)

RSS feeds