|
|
De apotheek De Franse apotheker beschouwt het niet echt als zijn taak om te letten op een mogelijk ongewenst samengaan van verschillende soorten medicijnen. Meer dan 2,5 miljard flesjes en doosjes met pillen gaan bij de Franse apotheker, die zelf zijn prijzen bepaalt van de niet door het ziekenfonds vergoede middelen, over de toonbank. Het ziekenfonds keert jaarlijks ruim € 17 miljard uit aan geneesmiddelenvergoeding. En van het slikken van antibiotica krijgen de Fransen geen genoeg: 80 miljoen recepten voor de bestrijding van keelpijn, angina en zelfs kleine griepjes worden jaarlijks uitgeschreven, ruim drie keer zoveel als in Nederland. Fransen slikken weer meer antibiotica 'Si on les utilise à tort, ils deviendront moins forts', aldus het nieuw rijmzinnetje waarmee de ziekenfondsen het publiek oproepen minder om antibiotica te vragen: als men ze ten onrechte gebruikt, worden ze minder werkzaam. Met de slogan 'les antibiotiques, c'est pas automatique' probeerde de Assurance maladie al eerder het voorschrijfgedrag van de artsen te veranderen. Sinds 2002 liep het gebruik dan ook enigszins terug, maar in de afgelopen twee winters is vastgesteld dat het gebruik weer toeneemt, vooral bij volwassenen. Dat automatisme is gevaarlijk, zo menen de ziekenkassen. Het veelvuldig en soms onzinnig gebruik van antibiotica heeft ertoe geleid dat de verminderde werkzaamheid dramatische gevolgen heeft: bacteriën worden resistent, hetgeen jaarlijks leidt tot 25.000 doden in Europa. Het verschijnsel van resistentie is voor een deel geheel natuurlijk, maar zij wordt bevorderd door het gebruik van antibiotica. Bij een juist gebruik is het medicijn acceptabel. Volgens de Assurance maladie is 40% van de voorgeschreven antibiotica niet gerechtvaardigd. Onwetendheid zorgt ervoor dat ook bij virale aandoeningen (griep, bronchitis e.d.) antibiotica wordt gebruikt. Volstrekt overbodig, want antibiotica bestrijden geen virussen. De onzinnigheid ervan is dubbelop: de patiënt geneest niet en de verminderde effectiviteit is gevaarlijk als er werkelijk antibiotica nodig zijn. De ziekenfondsen durven het niet hardop te zeggen, maar wijten de massa onterechte recepten niet alleen aan de onkundigheid van de artsen. Het zijn meestal de patiënten zelf die aandringen op het krijgen van antibiotica. De dokter durft vaak geen weerstand te bieden aan deze verzoeken. Vandaar nog steeds het algemene beeld bij de bezoeken aan de talrijke Franse apotheken: men verlaat het pand vrijwel altijd met een zak vol doosjes en flesjes. En vandaar ook de nieuwe campagne van de ziekenfondsen, die jaarlijks miljarden spenderen aan de terugbetaling van onterecht voorgeschreven geneesmiddelen. (24.05.10) Generieke medicijnen nog niet algemeen
Wie in een apotheek in Deux-Sèvres medicijnen koopt, krijgt deze in 85% geleverd als generiek geneesmiddel. In Bouches-du-Rhône gebeurt dat in 73% van de gevallen en in Parijs voor 67%. De regionale verschillen blijken moeilijk te verklaren. De Sécurité sociale, die veel bespaart als het gebruik van generieke geneesmiddelen algemeen wordt, gaat een lijst bijhouden van de 'slechte leerlingen' en heeft daartoe een akkoord ondertekend met de drie grote apothekersorganisaties. Landelijk gezien is de verkoop van de goedkopere medicijnen tot gemiddeld 80% gestegen. De aandacht gaat uit naar de departementen waar de verkoop lager is. In de grote stadscentra blijkt er relatief minder generiek te worden geleverd. Een reden daarvan kan zijn dat door het grote aantal apothekers een belangrijk deel van deze middenstanders probeert vast te houden aan de merkartikelen, omdat nogal veel klanten ten onrechte menen dat deze merkmedicijnen effectiever zijn. Uit vrees dat de klant bij levering van generieke middelen dertig meter verderop in de straat naar een andere apotheker loopt, zouden deze apothekers minder octrooivrije medicijnen verkopen. In de komende maanden zullen van 18 producten de octrooien aflopen, zodat ook deze middelen voortaan in generieke vorm worden verkocht. Een belangrijk medicament is de bloedverdunner Plavix, die in december voor 75% als generiek middel over de toonbank moet gaan. De Sécu verwacht dit jaar voor ongeveer € 300 miljoen te besparen, waarvan € 200 miljoen alleen al voor Plavix. (03.05.10) Lijst van weinig vergoede medicijnen Op de Franse doosjes met medicijnen kende men al het witte gestreepte etiketje (100% vergoed door de Sécu), het witte ongestreepte etiketje (65%) en het blauwe (35%). Zoals gemeld komt er een vierde bij, het oranje vignet, duidend op een nieuw vergoedingspercentage van 15. De overheid heeft een lijst geproduceerd van 150 producten die niet meer voor 35%, maar voor nog slechts 15% zijn te claimen bij de ziekenkassen. De overheid verwacht hiermee een besparing van € 145 miljoen te bereiken. Voor Fransen gaat het om een lijst zeer bekende, vrij onschuldige geneesmiddelen en middeltjes die nauwelijks een heilzaam effect hebben: Débridat, Eryfluid, Gelox, Hexomedine, Myolastan, Rhynotrophyl, Tanakan, Zovirax, Toplexil. Verzekerden onder de CMU blijven overigens het recht behouden om deze middelen voor 100% vergoed te krijgen. De aanvullende verzekeringen zouden het niet vergoede deel voor hun rekening nemen, maar blijken daarvoor nog niet veel te voelen. Deze mutuelles zijn tegenstander van de nieuwe maatregel en menen dat het beter zou zijn om de vergoedingen op de nauwelijks werkzame producten geheel achterwege te laten. Maar de overheid wil niet al te impopulaire maatregelen nemen en kijkt ook met een schuin oog naar de farmaceutische industrie die niet blij is met een totale afschaffing van de vergoedingen op de voor veel Fransen vertrouwde pilletjes, poeders, drankjes en zalfjes.(18.04.10) Leclerc mag reclame maken voor eigen 'medicijnen' Het Gerechtshof in Colmar heeft een eerdere uitspraak van de ondernemings-
kamer van het tribunal de grande instance verworpen: Leclerc mag wel degelijk reclame maken voor zijn 'medicijnen' in zijn eigen parapharmacies. Het gaat hierbij vooral om eenvoudige middeltjes die niet vergoed worden door het ziekenfonds. De rechtbank veroordeelde in januari de supermarktketen tot de betaling van € 100.000 aan drie ketens van apotheken (7500 vestigingen) en tot het stopzetten van de reclamecampagne waarmee ook de prijzen werden vergeleken. Sinds een wetswijziging mogen ook niet-apothekers receptloze medicijnen verkopen in een apothekersomgeving (Leclerc vond daarom de parapharmacies uit), dit alles zeer tegen de zin van de talrijke gewone pharmacies die omzetverlies vrezen door de concurrentie met veel lagere prijzen. Een op de zeven geneesmiddelen kan vrij over de toonbank gaan. Het Hof heeft nu vastgesteld dat er niets mis is met de campagne van Leclerc en dat er bovendien sprake is van vrijheid van meningsuiting ook in dit soort zaken. De apothekers zinnen op nieuwe acties en sluiten niet uit dat zij nog in cassatie zullen gaan. (31.03.10)
Geneesmiddelen die in grootverpakkingen worden verkocht, blijken een besparing te hebben opgeleverd van € 105 miljoen voor de ziektekostenverzekering, de patiënten en de aanvullende verzekeraars, de mutuelles. Vier groepen van patiënten die lijden aan chronische ziekten kunnen sinds een aantal jaren medicijnen kopen voor drie maanden: suikerzieken, mensen met hoge bloeddruk, mensen te te veel cholesterol en lijders aan botontkalking. Eind 2009 bleek bijna 80% van de behandelingen voor deze aandoeningen gepaard te kunnen gaan met leveringen in verpakkingen voor drie maanden. Maar in de praktijk blijkt niet iedereen op de hoogte van deze mogelijkheid die al bijna vijf jaar bestaat. 47% van de geneesmiddelen voor de behandeling van botontkalking worden geleverd in driemaandsverpakkingen, 29,7% van de anti-cholesterolmiddelen, 23,2% van de anti-diabetische middelen en 19,8% van de middelen tegen hoge bloeddruk. De voordelen voor de Assurance maladie zijn becijferd op € 58 miljoen, die voor de mutuelles en de verzekerden samen op € 22 miljoen (verlaging eigen risico) en nog eens € 25 miljoen voor de verzekerden extra door het niet behoeven te betalen per doosje en per consult bij de voorschrijvende huisarts. Als 60% van de behandelingen voor de vier aandoeningen via driemaandelijkse levering van medicijnen zou gebeuren, zou dat een jaarlijkse besparing opleveren van totaal € 390 miljoen. De weerstand bij de apothekers bestaat nog steeds, omdat hun marges op dergelijk leveringen lager zijn.(10.02.10)
Leclerc zet door met medicijnenverkoop Het grootwinkelbedrijf E. Leclerc zet zijn offensief tegen de Franse apothekers voort. Enkele weken geleden won het bedrijf een proces, waarbij het werd beschuldigd van het maken van oneerlijke prijsvergelijkingen. Leclerc exploiteert sinds de wetswijziging waarbij receptloze geneesmiddelen ook buiten de apotheken mogen worden verkocht, nu 134 winkels. Deze parapharmacies zijn ingericht binnen of vlakbij bestaande supermarkten. De verkopen beperken zich nog nog cosmetica, voedingssupplementen en artikelen voor de persoonlijke verzorging. De 4000 producten die vrij mogen worden verkocht, zorgen in Frankrijk voor een omzet van € 1,9 miljard en Leclerc wil daar een graantje van meepikken. De prijzen ervan zijn vrij en de verschillen per apotheker lopen sterk uiteen. Zo is vastgesteld dat vitamine C-pillen, anti-nicotinepleisters of Nurofen in de ene apotheek drie maal zo duur zijn als in een andere hypotheek in dezelfde stad. Minister Roselyne Bachelot van Volksgezondheid heeft al in de zomer van 2008 bepaald dat apothekers de receptloze pillen in een zelfbedieningsomgeving moeten presenteren met duidelijke prijsvermelding. In de praktijk is hier nog weinig van terecht gekomen. Volgens baas Michel-Edouard Leclerc kunnen de prijzen van de vrije geneesmiddelen met de helft dalen als het marktaandeel hierin van de apothekers met 20% daalt. Vreemd blijft hij het vinden dat ondanks de anti-tabakcampagnes van de overheid, de Nicorettes alleen nog door apothekers mogen worden verkocht.(21.11.09) Medicijngebruik stijgt minder snel Frankrijk blijft kampioen medicijnen slikken, maar de groei van het aantal voorgeschreven pillen, poeders, zalfjes en drankjes is wat minder. In het voorschrijfgedrag van de huisartsen is vorig jaar weinig veranderd, maar ziekenhuisartsen verstrekken nog steeds meer geneesmiddelen. Vorig jaar bleek de uitgekeerde som door de ziekenkassen met 3,7% te zijn gestegen, wat minder dan de voorafgaande jaren. De opgelegde prijsverlagingen aan de fabrikanten en de verdere ontwikkeling van de generieke geneesmiddelen hebben geleid tot een prijsverlaging van gemiddeld 3%. Maar de dure, nieuwe merkgeneesmiddelen, speciaal ontwikkeld voor de ernstige ziekten, maken prijsdalingen goeddeels weer ongedaan. De huisartsen hebben slecht 0,3% méér voorgeschreven en blijken niet zo scheutig meer met het verstrekken van recepten voor een griepje of verkoudheid. De overkoepelende ziekenfondsorganisatie constateert dat de manoeuvreerruimte klein is in de poging om te bezuinigen. Zodra een medicijn ook in generieke vorm op de markt verschijnt, slaagt de industrie er weer in om een verwant nieuw product te fabriceren, dat vervolgens met veel geruis op de markt wordt gebracht. Een actie om huisartsen te bewegen niet aan deze praktijken mee te werken, begint succes te krijgen. 9300 généralistes (één op zes) doen mee en komen in aanmerking voor een premie. Het voorschrijfgedrag van de ziekenhuisartsen onttrekt zich aan de waarneming van de ziekenfondsen. Wel is bekend dat het gebruik van medicijnen in de Franse hospitalen hoog is. (18.09.09) De uit de pan rijzende kosten voor de verzekeraars om al die pillen, poeders en zalfjes te vergoeden, wil de Franse overheid drastisch terugdringen. In een voorlichtingscampagne wordt het gebruik gepropageerd van goedkopere medicijnen, de zogenaamde generieke producten (les génériques), die gemiddeld 30% tot 40% goedkoper zijn dan de originele medicijnen (les princeps). Tussen de werking van een princep en die van een générique bestaat geen verschil. Het gebruik van de génériques is inmiddels verder gestegen en maakt meer dan 30% van het totale geneesmiddelengebruik uit. De regering zet de actie voort om sommige medicijnen slechts te vergoeden tegen de prijs van de generieke producten. Het scheelt de Sécu honderden miljoenen euro’s. Wil men toch de originele medicijnen gebruiken, dan zal het verschil in prijs uit eigen portemonnee moeten komen.
Op de doosjes van de medicijnen plakt de apotheker een sticker waaraan valt af te lezen hoeveel de vergoeding van de Sécu bedraagt: de witte gestreepte sticker (la vignette) voor 100%, de gewone witte voor 65%, de blauwe voor 35% en medicijnen in een doosje zonder vignette worden niet vergoed. Buitenlanders die nog geen carte vitale bezitten, kunnen eveneens zonder papieren rompslomp de betaalde apothekerskosten vaak vergoed krijgen via het systeem tiers payant, waarbij de apotheek de rekening direct naar de verzekeraar stuurt. Gewoon even om vragen. Recepten voor drie maanden
Apothekers willen nieuwe taken
De tandarts
De gewone tandarts heet chirurgien-dentiste en werkt in grote lijnen zoals de Nederlandse tandarts. Via aanbevelingen van plaatsgenoten of andere Nederlanders uit de omgeving is snel een betrouwbare tandarts te vinden. Ook op dit terrein is de zorg uitstekend geregeld in Frankrijk: de tandartsen beschikken over moderne apparatuur en rekenen het tot hun professie om de patiënten geen pijn te doen. Financieel zijn bezoeken aan tandartsen vergelijkbaar met die in Nederland. Voor bijzondere ingrepen, zoals het aanbrengen van kronen, bruggen en prothesen, zijn er talloze verzekeringsvormen mogelijk. Het ziekenfonds vergoedt de 'normale' tandartskosten en hanteert bij de berekening van deze remboursements voor bijzondere tandheelkundige ingrepen tal van lijstjes met percentages. Wat de Sécu niet vergoedt, kan meestal bij de aanvullende verzekering worden geclaimd, afhankelijk van de polis die is afgesloten en al dan niet met inachtneming van sommige wachttijden na de inschrijving voor bijzondere ingrepen, zoals kronen of prothesen. De vergoeding door de Sécu van gebitscontrole (le bilan bucco-dentaire) bij jeugdigen bedraagt 100%. De groep die voor deze vergoedbare vorm van preventieve aandacht in aanmerking komt, bestaat uit de zes- tot achttienjarigen. Er zijn nogal wat verschillen in tarieven en remboursements doordat er drie categorieën dentistes hun werk doen: conventionné assurance maladie (de overgrote meerderheid), conventionné avec droit à dépassement (mogen meer berekenen) en non conventionné, geheel vrij in het berekenen van de honoraria. Wie voor de eerste keer de Franse tandarts bezoekt, moet zich er wel van gewissen tot welke categorie de tandarts behoort. Het honorariumformulier bevat een flink aantal afkortingen, een soort geheimtaal van de Sécu en de arts. Een voorbeeld van de vergoedingen. Een kroon kost SPR 50. Om te weten te komen hoeveel het bedrag is en hoeveel daarvan als basis wordt vergoed, moet de SPR (waarde € 2,15) met 50 worden vermenigvuldigd en je komt dan uit op € 107,50. Daar krijg je dan de meeste simpele kroon voor die denkbaar is. De Sécu vergoedt vervolgens 70% daarvan ofwel € 75,25, Grote ingrepen behoeven eerste de goedkeuring van de Sécu alvorens de tandarts aan de klus begint. Wil men een goede kroon of een behoorlijke behandeling, dan zal uit eigen zak moeten worden bijbetaald of een beroep worden gedaan op de mutuelle.
|
|