|
|
De médiateurs, de Franse ombudslieden Wie bij onoplosbare geschillen met overheden nog verder zijn recht wil halen, kan terecht bij de nationale ombudsman. Diens hulp kan alleen worden ingeroepen via inschakeling van een kamerlid of een senator. Médiateur de la République 7 rue Saint-Florentin 75008 Paris Gedelegeerden van de ombudsman zijn over 338 standplaatsen verspreid: precturen, sous-préfectures, gemeentehuis of de MJD's, de Maisons de justice et du droit. De lijst is te raadplegen via deze website. Men kan het ook hier nog eens proberen, een site om te chatten met de médiateur of zijn personeel. De banken hebben meestal zelf een eigen ombudsman. Daarnaast beschikt de Fédération bancaire française over een eigen ombudsman: BP 151 75422 Paris Cedex 09 De verzekeraars kennen ook een eigen médiateur, maar men kan zich ook wenden tot Médiation assurance 1 rue Jules-Lefebvre 75431 Paris Cedex 09 - francis.frizon@mediation.assurance.org of Fédération française des sociétés d'assurance FFSA BP 290 75425 Paris Cedex 09 of Le Médiateur du Gema (Groupement des entreprises mutuelles d'assurances) 9 rue de Saint-Pétersbourg 75008 Paris - mediation@gema.fr De providers (telefoon, internet) kennen de Médiateur des communications électroniques: M. le Président de l'Association Médiation Communications électroniques BP 999 75829 Paris Cedex 17 De energiebedrijven hebben hun nationale ombudsman, de Libre Réponse no. 59252 75443 Paris Cedex 09 Médiatrice de l'Education nationale Ministère de l'Education 61-65 rue Dutot 75732 Paris Cedex 15 Als de klachten bij La Poste lokaal niet binnen twee maanden zijn opgelost via de Service consommateurs (99999 La Poste), kan men zich wenden tot de CP F 407 75757 Paris Cedex 15 - Ook bestaat de mogelijkheid de Arcep in te schakelen, Médiateur de l'Eau BP 40463 75366 Paris Cedex 08 Bij kwesties met de spoorwegen (schadevergoeding door treinvertraging e.d., boetes) die niet opgelost zijn, kan binnen twee maanden een beroep worden gedaan op de Médiateur de la SNCF 45 rue de Londres 75366 Paris Cedex 08
Franse ombudsman vervangen door een 'verdediger van de rechten'  Op aandringen van president Sarkozy heeft premier Fillon een nieuwe functionaris aangesteld die de huidige ombudsman moet vervangen en aanzienlijk meer taken krijgt toebedeeld. Deze nieuwe Défenseur des droits vervangt de huidige ombudsman Médiateur de la République, de verdediger van de rechten van kinderen (Défenseur des enfants), de eertijds befaamde Halde (Haute autorité de lutte contre les discriminations et pour l’égalité) die volgens president Sarkozy altijd te kritisch was en de commissie voor de behandeling van klachten tegen politie, gendarmerie, douane e.d. (Commission nationale de déontologie de la sécurité.) De nieuwe super-ombudsman Dominique Baudis (64), partijgenoot van Sarkozy en Fillon, oud-burgemeester van Toulouse en nu oud-Europarlementariër, is een grondwettelijke en onafhankelijke autoriteit die moet toezien op het respecteren van de rechten en vrijheden van een ieder, publiek of privé. Hij kan actief optreden en daarbij ambtshalve zaken aanpakken. In de aanlooptijd van het formeren van een bureau en een staf kan men voorlopig nog terecht bij de vier oude instituten en via internet de formulieren downloaden om een klacht in te dienen via een contactpersonen in de departementen, zoals kamerleden, senatoren en Euro-parlementariërs. De adressen zijn op de verschillende websites te vinden. Deze mensen uit de politiek sturen de klacht door naar de Défenseur als zij menen dat de klacht in behandeling moet worden genomen. Rechtstreeks de Défenseur benaderen is in de nieuwe opzet niet mogelijk. Bij de oude 'ombudsman' gold die regel officieel ook, maar in de praktijk kon een burger zich rechtstreeks melden bij de landelijke geschillenoplosser. Ook het oordeel of de uitslag van het onderzoek wordt nu alleen via die kamerleden aan de betrokkene meegedeeld. De Franse consumentenorganisaties noemen deze procedure een fors stap achteruit. Men adviseert dan ook om bij een geschil met een gemeente de klacht niet in te dienen bij het kamerlid in je dorp of stad dat daar burgemeester is. De kans dat het papier in de prullenmand verdwijnt is zeer groot. Men doet er goed aan een parlementslid uit een andere regio aan te schrijven.Voorlopig kan men zich nog wenden tot de commissies: Voor kwesties met overheidsinstanties: Mission Médiation avec les services publics - 7 rue Saint Florentin, 75008 Paris. Kinderen en ouders of familieleden, sociale en medische organisaties kunnen voor vragen rond de kinderbescherming nog terecht bij: Mission Défense des droits de l’enfant - 104 boulevard Auguste Blanqui, 75013 Paris. Slachtoffers van discriminatie kunnen zich melden bij Mission Lutte contre les discriminations et promotion de l’égalité - 11 rue Saint Georges, 75009 Paris. Wie klachten heeft over politie-optreden en veiligheidsdiensten kan terecht bij: Mission Déontologie de la sécurité - 62 boulevard de la Tour-Maubourg, 75007. Paris. (03.07.11)
En voor wie het handig vindt: alle Franse wetboeken handig gegroepeerd en oproepbaar.
De zaak-Karachi: smeergelden, dienstgeheim, partijkassen Het is de zoveelste kwestie in Frankrijk. Tamelijk recent zijn de affaire-Clearstream (smeergeld), de zaak-Pasqua (smeergeld) en de nog lopende affaire-Bettencourt. De aanslag-Karachi (steekpenningen en gedeeltelijke terugsluizing daarvan naar Parijs) eist nu de aandacht van het krantenlezende Franse publiek.
De dodelijk bom in Karachi in 2002 werd tot nog recente datum toegeschreven aan Al Qaida, maar inmiddels is het wel duidelijk geworden dat de aanslag het werk is van Pakistani als represaille voor de maatregel van president Jacques Chirac, die in 1995 had besloten het betalen van commissies voor het onderzeebootproject en voor de levering van fregatten aan Saoedi-Arabië stop te zetten. In 1992 wilde de Direction des chantiers navals DCN onderzeeërs gaan leveren aan Pakistan en vroeg aan Sofma, een onderneming belast met het exporteren van militair materieel, een netwerk van bemiddelaars op te zetten. Sofma ontving daarvoor 6% commissie (€ 338 miljoen). In die tijd werd dat nog als legaal beschouwd. Maar Sofma bleek niet de enige die zich bezighield met het werven van tussenpersonen. Ongeveer twee maanden voordat het contract zou worden getekend stelde kabinetsmedewerker Renaud Donnedieu van minister van Defensie François Léotard twee nieuwe onderhandelaars aan. Het bedrijf van deze twee uit Libië afkomstige tussenpersonen zou nog eens 4% commissie (€ 216 miljoen) hebben opgestreken. Volgens krantenberichten van toen zouden deze commissies zijn verdeeld over talloze ambtenaren, politici en militairen in Pakistan. Het geld zou een soort bedankje zijn voor de opdracht. In het dossier komt de naam van Balladur regelmatig voor. Hij zou € 10 miljoen in contanten hebben ontvangen. De oud-premier is gehoord door de rechter, maar ontkent alle beschuldigingen en verklaart nooit te hebben gevraagd om provisiegelden uit te delen. In 1995 was Nicolas Sarkozy minister van Begrotingszaken onder Balladur en trad ook op als diens campagneleider. Volgens de advocaat van de familie van de slachtoffers van de aanslag in Karachi was Sarkozy het middelpunt in de corruptiezaak. 'Een fabel', zo reageert Sarkozy nu. Voorganger Chirac gebood in 1995 de uitkering van de commissies stop te zetten, maar het zou pas 2001 worden voordat de feitelijke betaling daarwerkelijk werd stopgezet, een jaar voor de aanslag. In februari 2010 heeft het parket in Parijs een nieuw vooronderzoek geopend, na een ingediende klacht van de familie van de slachtoffers. Zij meent te zijn bedrogen door de Franse staat. De familieleden verwijten met name de Directie van marinebouw DCN tegenover de anti-terreuronderzoekers te hebben verzwegen dat zij op de hoogte was van de represailles die zouden volgen bij het stopzetten van de smeergelden. De Franse rechter heeft medio juni bevestigd dat het stopzetten van de smeergelden de directe aanleiding is geweest voor de aanslag. Ook meent hij dat vanaf het begin de Franse politieke top daarvan op de hoogte is geweest. De slachtoffers hebben in de herfst van 2010 nog een poging gedaan om de geheim gehouden informatie boven water te krijgen, maar stuitten op tegenwerking van de voorzitter van de Assemblée nationale. 02.01.12 Naam van Sarkozy weer genoemd in smeergeldaffaire  De Franse media hebben massaal de berichtgeving van de Franse krant Libération overgenomen, waarin wordt gemeld dat Nicolas Sarkozy in 1995 medewerking zou hebben verleend bij het betalen van steekpenningen aan tussenpersonen bij wapenleveranties aan Pakistan en Saoedi-Arabië. In deze Karachi-affaire zouden miljoenen aan betaalde steekpenningen zijn teruggesluisd naar Frankrijk en terecht zijn gekomen in de verkiezingskas van de toenmalige kandidaat Edouard Balladur (foto rechts.) Sarkozy was in die dagen minister van Begrotingszaken. In de al jaren slepende kwestie waarbij Franse werknemers in mei 2002 in Pakistan bij een aanslag om het leven kwamen, omdat de Pakistani het oneens waren met de plotselinge stopzetting door oud-president Jacques Chirac van de betaling van smeergelden, lijkt nu schot te komen. De nabestaanden voeren al vele jaren processen. Het begint er nu op te lijken dat de onderzoeksrechters dicht in de buurt komen van de ontrafeling van de zaak-Balladur. De man werd overigens niet gekozen. Inmiddels zijn enkele hooggeplaatsten, betrokken bij de duistere affaire rond de levering van duikboten (Pakikstan) en fregatten (Saoedi-Arabië), in verzekerde bewaring gesteld en worden andere betrokkenen zoals de campagneleiders van eertijds, verhoord. Libération verkreeg de informatie dat voor de financiering van de honderden miljoenen aan steekpenningen en commissies in 1994 een aparte vennootschap (Heine) in Luxemburg werd opgericht, hetgeen moet zijn geschied met de instemming van de toenmalige minister Sarkozy en premier Balladur. Eerder al maakte het Elysée bekend dat Sarkozy volstrekt onbekend is met deze zaak en geen enkele verantwoordelijkheid bezat bij de financiering van de verkiezingscampagne van zijn baas Balladur. Hij was slechts zijn woordvoerder. De huidige politieke tegenstanders van de vermoedelijke presidentskandidaat Sarkozy wensen niettemin opheldering. De campagneleider van kandidaat François Hollande van de Parti socialiste 'eist' zelfs dat Sarkozy uitleg verschaft over de affaire.
Twee parlementariërs onder wie de fractievoorzitter van de Parti socialiste willen dat het in mei van dit jaar afgesloten parlementaire onderzoek wordt heropend, dat de verhoren openbaar worden gemaakt en dat het dienstgeheim op de dossiers wordt opgeheven. De nieuwe minister Alain Juppé van Defensie is bovendien gevraagd om volledig opening van zaken te geven. De communistische partij kwalificeert 'Karachi' als een corruptiezaak van het allerhoogste niveau. Voorzitter François Bayrou van de middenpartij MoDem, destijds minister van onderwijs onder Balladur, heeft schoon genoeg van alle affaires die het politieke Franse leven al decennia verpesten. De kwestie-Karachi kwam daags na de vorming van het nieuwe kabinet weer in de belangstelling van de media na de verklaring van oud-minister Charles Millon onder president Jacques Chirac, dat bij de aanslag in Karachi smeergelden wel degelijk een rol speelden. Een deel van de uitbetaalde steekpenningen - in die tijd nog legaal - werd weer teruggesluisd naar Europa en kwam terecht op rekeningen die bedoeld waren om de verkiezingscampagne van Balladur in 1995 te financieren. Sarkozy was destijds woordvoerder van Balladur en minister van Begrotingszaken. Familie van de slachtoffers heeft na de verklaringen van de oud-minister van Defensie gevraagd om de betrokkenen Sarkozy, Chirac, De Villepin en ook de nieuwe minister van Defensie Jupé als getuigen te laten horen door de rechter-commissaris.De laatste was premier in 1995 toen besloten werd de betaling van steekpenningen stop te zetten, aanleiding volgens de nabestaanden van de slachtoffers tot de aanslag in 2002. Nieuwe getuigen alsook De Villepin ontkennen dat er een verband bestaat tussen het stopzetten van de betalingen aan tussenpersonen en de jaren later gevolgde aanslag op een bus met Franse werknemers. Om de zaak boven water te krijgen heeft de onderzoeksrechter Renaud Van Ruymbeke meer documenten nodig. President Sarkozy, die zich voortdurend geërgerd uitlaat over de verdachtmakingen aan zijn adres in de gevoelige kwestie, heeft toegezegd dat de documenten beschikbaar moeten worden gesteld. Eind november meldde La Libération, citerend uit vergaderstukken van destijds, dat Sarkozy eigenlijk tegenstander was van het contract, maar het toch heeft laten doorgaan. Minister Juppé van Defensie is er voorstander van dat het dienstgeheim op de stukken van Defensie in de zaak wordt opgeheven. Premier Fillon heeft echter een eerder verzoek daartoe weer van de hand gewezen. Ook blijkt onderzoeksrechter een stil gehouden huiszoeking te hebben geleid op het ministerie van Economische Zaken naar documenten, die licht moeten werpen op nog onduidelijke financiële constructies ten tijde van de onderzeebootkwestie. Er zouden volgens krantenberichten 'uiterst interessante' zaken naar boven zijn gekomen van smeergelden naar Pakistan en weer terug naar Parijs. Sarkozy zou zijn gechanteerd in Karachi-zaak  Een voormalige administrateur van een Franse onderneming die werkte aan de bouw van duikboten voor Pakistan en waaraan steekpenningen werd betaald, heeft in 2006 en 2007 bij verschillende ministeries aangeklopt om meer vergoeding te bepleiten voor eerder verrichte diensten. Ook Nicolas Sarkozy, ten tijde van de bouw en levering van de duikboten nauw betrokken, is benaderd. Franse media ontlenen uit de documenten van verhoren uit de zaak, dat de administrateur uiteindelijk in 2009 genoegdoening ontving en € 8 miljoen uit de staatskas kreeg. De familie van de elf Franse slachtoffers bij de aanslag in Karachi in 2002 meent dat hier sprake is van chantage om Sarkozy, destijds druk bezig zijn verkiezingscampagne te voeren, te laten zwijgen. De huidige regering heeft naar aanleiding van vragen twee socialistische kamerleden over deze nieuwe onthullingen toegezegd met alle documenten te zullen komen, mits de geheimhouding daarvan door het ministerie van Defensie wordt opgeheven. Baas daarvan is sinds kort Alain Juppé (foto). Eerdere verzoeken van de rechter-commissaris om stukken in te zien over het stopzetten door president Jacques Chirac van de betalingen van steekpenningen, werden afgewezen. Juppé heeft zich bereid verklaard om als getuige op te treden, als de rechter hem daarom zou vragen. Ten tijde van het besluit van Chirac om geen steekpenningen meer te laten uitkeren, was Juppé premier en in die hoedanigheid op de hoogte van het presidentiële besluit. Maar van de 'rétrocommissie' wist hij niets af, aldus Juppé. Deze commissies zouden gaan om gedeeltelijke terugstorting van betaalde steekpenningen naar Frankrijk en ten goede zijn gekomen aan de verkiezingskas van Edouard Balladur, in die periode actief in zijn verkiezingscampagne. Zijn woordvoerder en campagneleider was Nicolas Sarkozy, minister van Begrotingszaken. Inmiddels heeft ook oud-president Valéry Giscard d’Estaing zich laten horen over 'Karachigate' en gemeld dat er wel degelijk een lijst van rétrocommissies bestaat in de affaire-Karachi, afgeschermd door Defensie. Het verschijnsel van deze terugsluizing van smeergelden omschreef hij als een 'schandaal'. 25.11.10 De Villepin: geen verband tussen steekpenningen en aanslag Tot teleurstelling van de familie van de slachtoffers van de aanslag in Karachi in 2002 waarbij elf Franse werknemers om het leven kwamen, heeft oud-premier Dominique de Villepin tegenover de onderzoeksrechter verklaard dat er geen verband kan zijn tussen de aanslag en het besluit van toenmalige president Jacques Chirac om de betaling van steekpenningen te staken. De familie meent dat het stopzettten van betalingen aan Pakistaanse tussenpersonen de directe aanleiding was tot de aanslag als represaille. De Villepin die op eigen verzoek als getuige werd gehoord - hij was secretaris-generaal onder Chirac - verklaarde na een verhoor van vier uur dat de onafhankelijke rechter zijn werk moet kunnen doen en dat er eindelijk licht moet komen in 'dit drama' met zijn talrijke spelers. Dat betekent dat vertrouwelijke documenten en weerslagen van telefoongesprekken van het Elysée en het ministerie van Defensie openbaar moeten worden gemaakt. Ook de stukken die kamervoorzitter Bernard Accoyer (UMP) over deze zaak bezit, moeten in het dossier komen, maar hij heeft dat nog steeds geweigerd. Het communistische kamerlid Jean-Jacques Candelier staat nu op het punt om deze stukken aan een onderzoeksrechter te overhandigen. Het gaat hier om processen-verbaal van verhoren die een kamercommissie over de Karachi-affaire heeft gehouden. 27.11.10 Balladur zegt niets van steekpenningen geweten te hebben Volgens oud-minister François Léotard van Defensie onder premier Edouard Balladur, heeft de voomalige adviseur Renaud Donnedieu de Vabres van Balladur de belangrijkste rol gespeeld bij het beleid rond het verlenen van steekpenningen bij de bouw van de duikboten Agosta (aan Pakistan) en de fregatten Sawari II (aan Saoedi-Arabië). De man, ook minister van Cultuur geweest, is in 2004 veroordeeld tot € 15.000 wegens het witwassen van vijf miljoen francs (€ 760.000) voor de kas van de Parti républicain. Hij verklaarde toen dat het geld afkomstig was van 'speciale fondsen' van Matignon, de ambtswoning van de premier. Hij ontkent in alle toonaarden te hebben onderhandeld, wel was hij betrokken bij het dossier en sprak daarbij met ministers en andere hoge functionarissen.
De Franse justitie vermoedt dat een deel van het Karachi-smeergeld weer is teruggegaan naar Frankrijk. Daarom wordt onderzoek gedaan naar de verkiezingsrekeningen van Balladur van 1995, waarbij onderzoekers op onregelmatigheiden zijn gestuit. Niettemin werden deze rekeningen goedgekeurd door de Constitutionele Raad. In het afgelopen voorjaar heeft een parlementaire commissie de voormalige premier Balladur hierover gehoord. De laatste gaf daarbij de verzekering dat hij niet op de hoogte was van commissiegelden bij de verkoop van de onderzeeërs en fregatten. Het dagblad Le Monde weet te melden uit de mond van een nauw bij minister Léotard betrokken prefect en oud-medewerker van de inlichtingendienst, dat heel Parijs destijds op de hoogte was van de aanstelling van twee Libanese tussenpersonen in het dossier-Agosta en dat De Vabres de spil was waar alles om draaide. Maar de kwestie van de retrocommissies verliep niet via de officiële kanalen. De Vabres erkent dat hij de contracten heeft geregeld, maar dat gebeurde in alle legaliteit en het aanwijzen van de tussenpersonen was een zaak van de landen zelf. Dat de stopzetting van de betaling van smeergelden in 1996 zes jaar later aanleiding zou zijn voor de aanslag in Karachi, komt Balladur zeer onwaarschijnlijk voor. 28.11.10 Nieuwe lezing over aanleiding bomaanslag Karachi De oud-minister voor Herstelbeleid Patrick Devedjian (UMP) heeft een nieuwe hypothese opgeworpen in de vraag of het stopzetten door Frankrijk van het betalen van steekpenningen bij de bouw van onderzeeërs voor Pakistan de aanleiding was voor de aanslag, waarbij 15 mensen omkwamen, onder wie 11 Franse technici. Elf maanden voor deze aanslag in mei 2002 verkocht Frankrijk duikboten met lanceerinrichtingen aan India. Deze vaartuigen vormden een belangrijk onderdeel van het verdedigingssysteem van India, dat zeer onaangenaam getroffen was door het contract dat buurland Pakistan met Frankrijk afsloot over de levering van drie onderzeeboten. Volgens Devedjian is de relatie tussen de stopzetting van smeergeld en de aanslag - een tijdsverschil van zeven jaar - erg onwaarschijnlijk. 02.12.10 Oud-minister: aanslag Karachi vergelding voor stopzetten steekpenningen De oud-minister van Defensie (1993-1995) François Léotard meent dat de aanslag in 2002 in Karachi op een bus met technici, te wijten valt aan het stopzetten van de steekpenningen aan Pakistaanse tussenpersonen. Hij heeft dat verklaard tijdens een nu bekendgeworden ondervraging door een parlementaire onderzoekscommissie in november 2009. Het verslag van die bijeenkomst heeft het communistische kamerlid en commissielid Jean-Jacques Candelier toegestuurd naar de onderzoeksrechter in deze zaak. Léotard citeerde volgens het verslag de toenmalige presidentskandidaat Edouard Ballardur: 'of het is Al-Qaida, maar dat lijkt me weinig waarschijnlijk gezien de aard van de gebruikte springstoffen, of het is een wraakoefening van personen die hun commissiegelden niet hebben ontvangen.' Aldus Balladur, volgens Léotard, die zelf de tweede mogelijkheid het meest waarschijnlijk noemt. Oud-kabinetschef Nicolas Bazire van Balladur acht het blijkens hetzelfde verslag onwaarschijnlijk dat na zeven jaar na het stopzetten van de betalingen van de 15% commissie om die reden een aanslag werd gepleegd. Ook verklaarde hij niets van de rétrocommissions af te weten. 10.12.10 Weer getuige die bestaan van retrocommissies bevestigt De algemeen controleur bij Defensie Jean-Louis Porchier heeft bij verhoren door een parlementaire onderzoekscommissie medio december vorig jaar verklaard, dat er bij de betaling van steekpenningen een deel is teruggegaan naar Frankrijk. Le Monde heeft de vertrouwelijke notulen van de verhoren ingezien. Porchier is volledig op de hoogte van het contract-Agosta, dat op 21 septembre 1994 werd ondertekend door de regering-Edouard Balladur en handelt om de levering van drie duikboten aan Pakistan. Onderzoeksrechter Renaud Van Ruymbeke houdt het erop dat een deel van de teruggesluisde steekpenningen, de zgn. retrocommissies, de verkiezingskas van Balladar hebben kunnen spekken voor diens campagne bij de presidentsverkiezingen in 1995. Al in 1999 leverde Porchier een rapport af, waarin hij talrijke onregelmatigheden meldde bij de uitvoering van het duikbotencontract. Hij rapporteert daarin dat het bij de commissies ging om een totaal van Ffr 800 miljoen (€ 122 miljoen). 'Totaal excessief en ongerechtvaardigd', schrijft de algemeen controleur. Hij citeert ook een sleutelfiguur uit de Franse wapenindustrie (Michel Ferrier) die de zaak van dichtbij heeft meegemaakt en vaststelt dat 10% van het smeergeld als retrocommissies moet worden beschouwd. Van die 10% ging een deel naar de verkiezingskas van Balladur en een ander deel naar Léotard, destijds minister van Defensie. Controleur Porchier verklaart dat de bewering van de industrieel niet kon worden gecheckt. Later verklaarde de laatste tegenover de parlementsleden dat het best mogelijk is dat hij de woorden heeft gesproken, die controleur Porchier citeerde. Uit eerder contracten werd het hem duidelijk dat hij 10% van de commissies moest vasthouden en dat het daarbij om corruptie moest gaan. Die corruptie betrof niet de minister van Defensie, 'mais un autre membre du gouvernement', aldus deze Ferrier. 14.12.10 Afwikkeling Karachi-affaire verloopt traag
De familieleden van de elf Franse slachtoffers die in 2002 in Karachi bij een bomaanslag om het leven kwamen, vrezen dat de juridische afwikkeling van de zaak ernstig wordt vertraagd door een nieuw onderzoek. Bij de Karachi-affaire wordt onder meer gezocht naar de rol van de Franse politiek bij de levering van onderzeeërs aan Pakistan en de betaling van steekpenningen daarbij. Het openbaar ministerie in Parijs wil dat ook onderzoek wordt gedaan naar een vergelijkbare zaak, waarbij betalingen zijn gedaan aan tussenpersonen. Hier gaat het om de levering in 1994 van fregatten aan Saoedi-Arabië door Frankrijk. De advocaat van de familie heeft tegenover de president van de rechtbank in Parijs zijn zorgen geuit over dit vertragende nieuwe onderzoek en hekelt daarbij belanghebbenden die geen andere zorg hebben dan hoge Franse politieke persoonlijkheden te beschermen. In de Karachi-affaire vallen nogal wat namen: oud-premier Balladur, oud-president Chirac, president Sarkozy, oud-premier De Villepin en tal van hoge ambtenaren en ministers. Half januari moet het Hof van Beroep een beslissing nemen, gevraagd door onderzoeksrechter Van Ruymbeke die in beide zaken - duikboten en fregatten, hetzelfde jaar, dezelfde tussenpersonen - meer wil weten over steekpenningen die naar Frankrijk zijn teruggekomen om mogelijk verkiezingskassen van de UMP te spekken. 21.01.11 Geldcircuit bekend sinds 2002 Bekend is geworden dat de Franse inlichtingendiensten op de dag van de aanslag al op de hoogte waren van het bestaan van een geldcircuit met Pakistan en dat de stopzetting van de smeergeldbetalingen de directie aanleiding tot de aanslag was. Ook was vanaf het begin duidelijk dat Al-Qaida geen rol speelde in deze kwestie, zo is nu onthuld.
31.01.11 Léotard houdt vast aan eerdere verklaringen De oud-minister van Defensie Léotard heeft als getuige een vijf uur durend verhoor ondergaan en daarbij vastgehouden aan zijn lezing dat de aanslag in 2002 een direct gevolg was van het stopzetten van de betaling van smeergelden door president Chirac. 03.02.11 Advocaat wil Chirac als getuige De onderzoeksrechter moet beslissen op een vraag van de advocaat van de nabestaanden of oud-president Jacques Chirac kan worden gehoord als getuige. Door het besluit van Chirac destijds om de betaling van steekpenningen stop te zetten, zouden boze Pakistani de aanslag hebben gepleegd. 11.02.11 Chirac weigert te getuigen Oud-president Chirac wil niet als getuige optreden in het onderzoek. 23.09.11
Oud-minister beschikt over geheime gegevens De vroegere minister van Binnenlandse Zake Brice Hortefeux zou volgens Le Monde beschikken over de getuigenverklaringen van twee nauw bij de affaire betrokkenen, onder wie de penningmeester van de verkiezingscampagne van Balladur. Deze zou destijds in Zwitserland hebben rondgesjouwd met koffers vol met geld dat afkomstig zou zijn van de betaalde commissiegelden.
28.09.11 Document boven water over terugvloeiing smeergelden In de sinds 1994 lopende affaire-Karachi (smeergelden bij leveranties fregatten aan Saoedi-Arabië) is een document boven water gekomen, waaruit zou blijken dat een deel van de betaalde steekpenningen is teruggevloeid in de verkiezingskas van de toenmalige politicus Balladur.
01.12.11 Nieuwe getuigen in steekpenningenaffaire-Karachi Twee nieuwe getuigen in de zich voortslepende corruptiezaak-Karachi hebben verklaringen afgelegd die opnieuw belastend zijn voor oud-premier Edouard Balladur. Hij zou een deel van betaalde steekpenningen bij Franse legerleveranties aan Pakistan hebben teruggesluisd naar zijn verkiezingskas. 13.12.11 Oud-minister opgepakt Renaud Donnedieu de Vabres, oud-minister van Defensie, is opgepakt en wordt verhoord in de steekpenningenaffaire-Karachi, waarbij bij de levering aan Pakistan van Franse onderzeeërs smeergeld is betaald. Een deel van dat geld werd weer teruggesluisd naar Franse politici die hun verkiezingskas wilden spekken 25.04.12 Zakenman weer ondervraagd De Frans-Libaneze zakenman Ziad Takieddine is wederom verhoord in de Karachi-affaire. Hij wordt o.m. beschuldigd van witwassen van smeergelden door politici in de jaren negentig waarbij voortdurend ook de naam van Sarkozy valt. De laatste kan niet worden gehoord wegens diens politieke onschendbaarheid.
Nieuwe Franse soap: geld en politiek De hoofdrolspelers in de affaire-Bettencourt.
Inmiddels laten Sarkozy en Fillon geen gelegenheid voorbij gaan om te melden dat Woerth niets valt te verwijten en dat hij het volledige vertrouwen geniet. De oppositie in de Assemblée nationale spreekt op hoge toon haar ongenoegen uit en eist een parlementair onderzoek. Want begin 2009 liet de fiscus al weten dat een onderzoek gaande was naar het beheer van het vermogen van de miljardaire. Deze melding was gericht aan minister Woerth. De trouwe volgeling van Sarkozy komt steeds dieper in de problemen. Het laatste element waarover opwinding is ontstaan, blijkt de belastingteruggave van € 30 miljoen aan Liliane te zijn. Latere berichten spreken van € 100 miljoen. Zij valt onder het fiscale schild (bouclier fiscal), waarbij niemand meer dan 50% belasting behoeft te betalen. Voor dergelijke hoge terugstortingen is het fiat nodig van de minister, toentertijd minister Woerth, melden de media. Maar in een reactie laat de huidige minister van Begroting weten dat zulks in het geheel niet vereist is. Ook werd bekend dat de laatste 15 jaar geen enkele controle is gedaan op de persoonlijke financiële situatie van Liliane. De wet zegt dat bij vermogens van meer dan € 3 miljoen, elke drie jaar een controle moet worden uitgevoerd. 05.07.10 A suivre Sarkozy spreekt maandag
 Naast een tiental min of meer grote politieke partijen, bestaan er enkele honderden micro-partijtjes rond een politicus in Frankrijk. Deze ook wel satelliet-partijen genoemde clubjes hebben vrijwel als enig doel om te kunnen profiteren van de regelgeving omtrent het doen van giften aan politieke partijen. Per persoon mag € 7500 worden geschonken aan een partij (voor 66% aftrekbaar van de inkomstenbelasting). Heel rijke mensen willen meer kunnen schenken en kunnen dan terecht bij de micro-partijen. Rond president Sarkozy en minister Eric Woerth zweven ook van die partijtjes, waardoor het echtpaar Bettencourt € 30.000 kon weggeven aan de UMP, de regeringspartij. Gebleken is tijdens het media-tumult over de affaire Woerth-Bettencourt dat ook de UMP-staatssecretaris van Werkgelegenheid Laurent Wauquiez (links op de foto naast Woerth) pogingen doet om geld los te peuteren voor zijn privé partijtje Nouvel Oxygène ('nieuwe zuurstof'). Eind juni vertoefde de onderminister in Londen en sprak buiten de officiële agenda om met bankiers en beheerders van hedge funds, speculatieve beleggingsfondsen. Bij een diner in een chique wijk verzocht hij om giften voor zijn club, in 2008 opgericht in Puy-en-Velay (Hauto-Loire), waarvan hij burgemeester is. Volgens de staatssecretaris heeft zijn privé partij niets te maken met zijn normale activiteiten als bewindsman. De socialistische oppositie vindt het vreemd dat de staatssecretaris aan het einde van een officiële reis bij een slotdiner om geld gaat vragen om zijn eigen politieke propaganda te financieren. 'Ronduit schokkend', zo meent de penningmeester van de Parti socialiste. Hij pleit voor een verbod van die micro-partijen voor parlementariërs en ministers.Ook Sarkozy heeft eigen partijtje Na het bekendworden van de micro-partijtjes van Laurent Wauquiez en Eric Woerth, blijkt ook Nicolas Sarkozy zijn Association de soutien à l'action de Nicolas Sarkozy" (Asans) te bezitten. Deze papieren club is discreet gevestigd in het deftige Neuilly-sur-Seine waar Sarkozy burgemeester is geweest. De vereniging zou in 2006 ongeveer € 270.000 hebben geïncasseerd, gestort door begunstigers, waarvan € 250.000 werd overgeheveld naar de campagnekas van Sarkozy het jaar daarop. De constructie is legaal en maakt het mogelijk om meerdere malen een kandidaat financieel te begunstigen. In dit geval kon gestort worden in de kas van de partij UMP en nogmaals in die van de micro-parti Asans. De zetel van deze vereniging is gevestigd bij een Frank Louvrier, voorlichtingsman bij Nicolas Sarkozy. Zijn flat dient als 'brievenbus'. Volgens de wet moet een dergelijke vereniging worden bestuurd door een voorzitter en een penningmeester. Dat zijn in dit geval Christian Estrosi, minister van Industrie (voorzitter) en Brice Hortefeux, minister van Binnenlandse Zaken (penningmeester). De inkomsten en uitgaven moeten door twee commissarissen worden gecontroleerd. Asans leidt sinds 2008 een slapend bestaan en heeft nog € 200.000 in kas. 19.07.10 Kritiek op procureur in affaire Woerth-Bettencourt De kritiek op de manier van optreden van de procureur bij het parket van Nanterre, de oud-rechter van instructie Philippe Courroye, groeit met de dag. Vooral vertegenwoordigers van de linkse partijen en de magistratuur willen dat de man wordt vervangen door een onafhankelijke onderzoeksrechter. Maar voorlopig ziet het er naar uit de de ambtenaar van het openbaar ministerie zijn werk zal voortzetten. Ex-collega Eva Joly, ook oud-onderzoeksrechter en nu werkzaam in de Europese politiek, omschrijft de ijverige procureur als een man die bevelen uitvoert. Dat lijkt bij de overige opposanten ook het grootste probleem te zijn, Courroye wordt gerekend tot de vriendenschare van Nicolas Sarkozy, president van de republiek. De verstandhouding tussen Courroye en de rechter in de zaak van de aanklacht door dochter Françoise Bettencourt van misbruik van de geesteszwakte van haar moeder, verslechtert met de dag. Zo weigert Courroye de uitgetikte geluidsbanden te overhandigen waarin ten huize van Bettencourt gesproken werd over zaken als Zwiterse bankrekeningen, mogelijkheid van witwassen e.d. Rechter Isabelle Prevoist-Desprez van de 15e correctionele Kamer van de rechtbank in Parijs wilde het proces over het abus de faiblesse door de vriend Banier van Liliane uitstellen als gevolg van alle medie-onthullingen. Courroye wilde dat niet, maar de rechter werd in het gelijk gesteld door het Hof van beroep in Versailles. Tussen die twee komt het nooit meer goed. De internetwebsite Mediapart die het grootste deel van de onthullingen op zijn naam bracht, heeft opgeroepen tot het inschakelen van een onafhankelijk en onpartijdig justitie-apparaat in de zaken rond de familie Bettencourt. Zo wekt het alom bevreemding dat na de vier aanhoudingen van hoofdrolspelers, de echter hoofdrolspeler Liliane Bettencourt niet is verhoord. In vijf dagen zijn 15.000 handtekeningen ontvangen, waaronder die van bekende politieke figuren als Arnaud Montebourg (Parti socialiste), Noël Mammère (Groenen) en oud-minister van Justitie Elisabeth Guigou. Ook rechters, advocaten en hoogleraren ondertekenden het appèl. 21.07.10 Florence Woerth gehoord  De echtgenote van de Franse minister van Arbeidszaken Eric Woerth is als getuige gehoord in de zaak-Bettencourt. Justitie wil te weten komen of er verbanden bestaan tussen de baan die deze Florence Woerth had gekregen als vermogensbeheerder bij de Bettencourts en enkele andere omstandigheden: de onderscheiding van Légion d'honneur die haar baas Patrice de Maistre van Eric Woerth had gekregen nadat hij Florence had aangesteld en het jaren voortdurende uitblijven van fiscale controle op het beheer van het vermogen van Liliane Bettencourt, de rijkste vrouw van Frankrijk. De advocaat van Florence sluit elk belangenconflict uit en meldt dat Eric Woerth zich nooit heeft bezighouden met de carrière van zijn vrouw. Uit eerdere verhoren van De Maistre blijkt het tegendeel. Maar Woerth blijft ontkennen dat hij heeft bemiddeld voor zijn echtgenote. De procureur heeft ook bij Parijse headhunters laten onderzoeken of vermogensbeheerder De Maistre om mogelijke kandidaten had gevraagd bij dat bureau. Er zijn destijds vier namen opgegeven, maar de baan werd uiteindelijk gegeven aan Florence Woerth. De ministerraad heeft besloten in te stemmen met het verzoek van de procureur om op korte termijn ook Eric Woerth zelf te horen over de kwestie. De minister wil snel zijn lezing van de geschiedenis kwijt. In de affaire zijn nog enkele nieuwe feiten naar boven gekomen. De ex-boekhoudster van Liliane Bettencourt, blijkt in 2008 een ontslagvergoeding van € 400.000 te hebben ontvangen van de dochter Françoise Meyers-Bettencourt. Deze vrouw is verwikkeld in een gezinsdrama, waarbij zij de vriend van haar moeder voor het gerecht sleepte omdat hij misbruik zou hebben gemaakt van de geestelijke zwakheid van de miljardaire. Rond de procedure kwam ook ex-boekhoudster Claire Thibout aan het woord, die o.a. verklaringen aflegde over grote sommen gelds die de Oréal-familie weggaf aan politici en politieke partijen. Thibout uitte al in 2007 haar twijfels over de houding van huisvriend Banier en de vermogensbeheerder Patrice de Maistre van het familiekapitaal. Dochter Françoise hoorde hiervan en schreef Claire Thibout dat zij kon rekenen op een extra vergoeding als zij om die reden zou worden ontslagen. Bij elkaar zou het gaan om € 800.000 netto, de helft betaald door Liliane, de andere helft door dochter Françoise. Liliane en haar beheerder De Maistre hebben vergeefs geprobeerd de klandestiene geluidsbanden die ten huize van Liliane zijn gemaakt en spreken over mogelijke fiscale fraude en witwaspraktijken, van de website van Mediapart te halen. Deze internetkrant beschikt voortdurend over de meeste en nieuwste informatie over de affaire. De Parijse rechtbank heeft de eis afgewezen, waarna hoger beroep is aangetekend. 29.07.10 Woerth ontkent alle beschuldigingen
Een psychotherapeut, bezocht door onderzoekers van het openbaar ministerie, blijkt het dossier over Liliane te hebben vernietigd. Hij deed dit daags na de aankondiging dat hij bezoek zou krijgen. De ontwikkelingen sindsdien: o Steeds meer aandeelhouders van L'Oréal komen in verzet tegen de jaarlijkse vergoeding die fotograaf François-Marie Banier, huisvriend van Liliane Bettencourt, ontvangt wegens geleverde diensten en adviezen. De BV van deze man, die al voor bijna een miljard euro aan giften en schenkingen ontving van de bejaarde miljardaire, staat voor € 710.000 per jaar op de lijst van medewerkers van Oréal. Hij zou fotoreportages en boeken vervaardigen voor de parfumonderneming. o Steeds meer vragen rijzen er over de onderscheiding als ridder van het Legioen van Eer die de beheerder van het vermogen van Bettencourt in januari 2008 ontving uit handen van minister Eric Woerth. o Steeds meer aanwijzingen leiden tot de conclusie dat dochter Françoise Bettencourt een rol heeft gespeeld bij de beslissing van 'butler' Pascal Bonnefoy om gedurende een jaar de gesprekken op te nemen ten huize van Liliane Bettencourt en de banden ervan te bezorgen bij justitie en de pers. o Steeds meer gaten in het geheugen van de 87-jarige erfgename van het Oréal-vermogen maken het moeilijk voor het openbaar ministerie om de gebeurtenissen van 2007 rond het schenken van contant geld aan de UMP helder te krijgen. Wel weet de oude dame zich nog te herinneren dat zij begin 2008 bij haar thuis een diner had met het echtpaar Woerth. o Steeds meer twijfels rijzen over de geloofwaardigheid van de getuigenissen van de ex-boekhouder van de Bettencourt, Claire Thibout. Uit huiszoekingen bij de notaris van Liliane zou zijn gebleken dat de boekhoudster, de belangrijkste getuige in de kwestie, twee dure appartementen zou hebben gekregen van Liliane. Claire ontkent dat het tot een feitelijke eigendomsoverdracht is gekomen. Als een vorm van dankbaarheid ontving de boekhoudster € 400.000 van dochter Françoise. De belastingdienst wil weten of deze som ook is opgegeven als inkomen bij de inkomstenbelasting. o Steeds indringender worden de uitkomsten van de onderzoeken naar de financiële handel en wandel van de familie Bettencourt. Eind 2006 weigerde de bank Dexia een contante geldopname van € 500.000 uit vrees voor een verantwoording daarvan voor Tracfin, de organisatie die toeziet op het tegengaan van illegale geldopnames. De ongewone opname zou nodig zijn voor de betaling van een kostbare ring. o Steeds onduidelijker wordt het wie nu de eigenaar is van het fiscaal niet aangegeven Seychellen-eiland Arros: de Bettencourt-familie, de huisvriend Banier of drie medische liefdadigheidsverenigingen voor de bestrijding van aids. o Steeds groter wordt de ergernis van de linkse oppositie over de heimelijke rol die president Sarkozy zou spelen bij de afhandeling van de affaire Woerth-Bettencourt. Bekend is dat het staatshoofd moeite heeft met het onderscheid tussen de uitvoerende en rechterlijke macht, zoals ook bleek uit eerdere omkoopaffaires waarbij politici waren betrokken. o Steeds spannender wordt het feuilleton: na de vakanties is begonnen met het doen van huiszoeking in de woning van Liliane. Dat gebeurde op last van de rechter, niet op aandringen van de officier van justitie. o Steeds nijpender wordt de situatie rond de persoon van Woerth, die zich 'gestenigd' voelt door de media met het uitdrukkelijke doel hem te 'doden'. Ondanks eerdere ontkenningen blijkt minister Eric Woerth de beheerder van het vermogen van Bettencourt te hebben voorgedragen voor een onderscheiding van het Legioen van Eer bij president Sarkozy. De beheerder was ook de baas van de echtgenote van Woerth als medebeheerder van het vermogen van Bettencourt en regelde de betalingen aan de partijkas van de UMP. De beheerder De Maistre blijkt later twee bedankbrieven ('cher Eric') aan Woerth te hebben gestuurd voor zijn inspanningen om hem de onderscheiding te bezorgen. o Steeds meer rechterlijke colleges gaan zich met de zaak bezighouden. Naast de procureur en de rechte overweegt de openbare aanklager bij het Hof van Cassatie het Cour de justice de la République (CJR) in te schakelen. Dat Hof is de rechterlijke instantie die moet oordelen over (vermeende) misdragingen van ministers. o Steeds meer wordt duidelijk dat de ex-boekhoudster van Liliane samenwerkte met dochter Françoise Meyers. Claire Thibout ontving als dank voor haar medewerking om duidelijk te maken dat het met de geestelijke vermogens van Liliane niet geheel meer in orde is, een aanvulling op haar ontslagvergoeding van € 400.000, zo is nu komen vast te staan na dat de financiële brigade een brief had gevonden van Françoise waarin een en ander is bevestigd. o Steeds hardvochtiger treden de politieke tegenstanders van Woerth op. Nieuw onderzoek gevraagd rond grondverkoop in kwestie-Woerth. Het socialistische kamerlid Christian Bataille heeft het openbaar ministerie ingeschakeld om de wetmatigheid van de verkoop van staatsgrond met een renbaan en golfbaan te laten onderzoeken. Met toestemming van toenmalig minister Woerth ging de grond ver onder de marktprijs naar bevriende handen, terwijl de verkoop slechts bij wet mag gebeuren. o Steeds bizarder worden de onthullingen door de media. Patrice de Maistre, de beheerder van het vermogen van Liliane Bettencourt zal ten minste één keer hebben gesproken met de gevangenzittende Amerikaan Bernard Madoff. Liliane Bettencourt zou ongeveer € 30 miljoen verloren hebben in de beleggingspyramide van Madoff. Eric Woerth erkent tegenover journalisten dat hij inderdaad tussenbeide is gekomen bij de toekenning van een onderscheiding aan de beheerder van het vermogen van Liliane. De Franse krant Le Monde heeft bij justitie een klacht ingediend tegen het onderzoek naar de bronnen die nieuws zouden hebben gelekt over de affaire Woerth-Bettencourt. Een strafrechtadviseur van het kabinet van minister Michèle Alliot-Marie van Justitie is plotseling overgeplaatst naar Cayenne in Guyana. Franse media melden het begin van een ’Sarkogate’ of ’Woerthgate’
Het parket van Nanterre zal niet meewerken aan een ondercuratelestelling van Liliane Bettencourt, maar de uiteindelijke beslissing hierover ligt in handen van een speciale rechter. Dochter Françoise heeft medio oktober voor de derde keer een verzoek ingediend om haar moeder tegen zichzelf te beschermen. Bij de eerste pogingen kon het niet tot een uitspraak komen, omdat medische rapportages over de geestelijke gezondheid van mevrouw Bettencourt, ontbraken of zijn zoekgemaakt door bevriende artsen. De 88-jarige weigert voortdurend om zich aan een medisch onderzoek te onderwerpen. De curatele-rechter moet nu zelf een beslissing nemen na het horen van de partijen. Hij heeft daarvoor een jaar de tijd. Dochter Françoise heeft twee andere betrokkenen laten dagvaarden om te worden gehoord in het onderzoek naar misbruik van de geestelijke zwakheid van haar moeder. Naast huisvriend Banier zal nu ook de vermogensbeheerder Patrice de Maistre zich moeten verantwoorden alsook diens belastingdeskundige Fabrice Goguel. De aanvullende dagvaardingen zijn gedaan op grond van de gegevens uit onderzoeken van afgelopen zomer. Onduidelijkheid heerst er bijvoorbeeld over de manier waarop het privé eiland Arros van de Seychellen is overgedaan aan huisvriend Banier. De aankoop door de Bettencourts was niet bij de belastingdienst gemeld.
Oud-rechter Eva Joly, Euro-parlementariër voor de ecologen en namens hen mogelijk Frans presidentskandidate, zou oud-minister Eric Woerth in de zaak-Bettencourt hebben beledigd. Diens echtgenote is verweten als vermogensbeheerder bij Bettencourt geld aan de belastingen te hebben willen onttrekken. Het socialistische kamerlid Arnaud Montebourg is om een vergelijkbare belediging gehoord.
10.02.11 Het Hof van Appèl in Bordeaux, belast met het uitzoeken van de affaire-Bettencourt, heeft het politieonderzoek naar telefoongesprekken van twee journalisten van Le Monde illegaal genoemd. De officier van justitie wilde te weten komen of de inmiddels van de zaak gehaalde rechter had gelekt naar de krant Hollande: opdrachtgevers afluisteren moeten ontslag nemen. De twee topbazen van inlichtingen- en politiediensten die opdracht gaven tot het afluisteren van een journalist van Le Monde in de zaak- (o.a. geld verkiezingskas Sarkozy) moeten volgens PS-kandidaat Hollande ontslag nemen. Miljardaire Bettencourt opnieuw belaagd door adviseurs A suivre (30.09.11)
07.12.11 Oud-minister Eric Woerth van Begroting is de gehele dag door de rechters in Bordeaux verhoord en in staat van beschuldiging gezet bij één van de kwesties: hij had buitensporige bedragen in ontvangst genomen van Liliane Bettencourt voor de verkiezingskas van de UMP. De bedragen stegen ver uit boven wat wettelijk is toegestaan. Daarnaast wordt hem machtsmisbruik verweten. Zo bezorgde hij zijn vrouw een baan als vermogensbeheerder bij de familie Bettencourt en werd vermogensbeheer Le Maistre via ongebruikelijke manier het Legioen van Eer toegekend.
14.03.12
23.03.12 Patrick de Maistre, voormalig vermogensbeheerder van Bettencourt, is op last van de rechters in Bordeaux, in voorlopige hechtenis genomen op verdenking van het frauduleus binnenhalen van € 5 miljoen. Hij is de eerste die fysiek wordt vastgehouden.
Naam van Sarkozy valt weer vaak bij onderzoek in affaire-Bettencourt  Campagneleiders van presidentskandidaat Nicolas Sarkozy en diens premier François Fillon vragen zich openlijk af of de publieke ondervragingen van verdachten in de affaire-Bettencourt qua timing geheel toevallig zijn. In de kwestie valt de naam van Sarkozy regelmatig. Hij zou veel geld hebben gevraagd en gekregen van de miljardaire Bettencourt om daarmee in 2007 zijn verkiezingskas te spekken. De president ontkent dat hij illegaal geld heeft ontvangen voor zijn verkiezingscampagne van vijf jaar geleden. De Franse media berichten, enkele weken vóór de verkiezingen, weer uitvoerig over deze slepende zaak die de rechters in Bordeaux hebben overgenomen. Eerdere rechters en de met Sarkozy bevriende openbare aanklager rolden wegens onenigheid vechtend over straat. Na maanden van stilte in de afhandeling van het onderzoek, zijn de Bordeause rechters overgegaan tot meer spectaculaire acties, zoals het in voorarrest nemen van de oud-vertrouwensman Patrice de Maistre (foto) van Liliane Bettencourt, erfgename van het L'Oréal-concern. Grote sommen gelds zouden zijn overgedragen aan politieke partijen, waaronder de UMP van Sarkozy. Tegenover de onderzoeksrechters van het Hof van Appèl verklaarde De Maistre in snikken, dat er altijd een systeem bij de familie had bestaan om grote bedragen contant geld weg te geven. De oud-vermogensbeheerder hoopte dat hij spoedig uit zijn oneervolle voorlopige hechtenis kan worden ontzet, maar zijn verzoek werd niet gehonoreerd. Premier Fillon verklaarde over deze ongebruikelijke vastzetting dat het wel erg toevallig is dat steeds als François Hollande het slecht doet in de peilingen, er nieuwe onthullingen komen waarbij de naam van Sarkozy valt. Enkele minuten later realiseerde de eerste minister zich, dat dit wel zeer boude uitspraken zijn en trok zijn bewoordeingen weer in. Maar toch, het is gezegd en Hollande hekelde daarop het taalgebruik van de premier, die de rechterlijke macht niet voor de voeten moet lopen en deze in alle onafhankelijkheid zijn werk moet laten doen. De Maistre werd opgesloten op verzoek van een rechter-commissaris die meer wilde weten over twee bankopnames van elk € 400.000 van de rekening van mevrouw Bettencourt in het eerste kwartaal van 2007. Het geld zou frauduleus zijn gebruikt voor de financiering van de verkiezingscampagne van Sarkozy, die de strijd inderdaad won van de socialiste Ségolène Royal. Het schenken van geld aan politieke partijen is beperkt tot € 7500 per jaar. In een openbare zitting verklaarde De Maistre dat hij niets verwijtbaars heeft gedaan, het systeem van de Bettencourts bestaat al veertig jaar. En zijn advocaat voegde er nog aan toe dat alleen de Bettencourts (Alexander de Bettencourt is overleden) of mevrouw Bettencourt alleen de bestemming kent van de giften.
Het Hof van Beroep in Bordeaux heeft afwijzend beschikt op het verzoek van de voormalige vermogensbeheerder Patrice de Maistre van Liliane Bettencourt om de voorlopige hechtenis op te heffen. De man die al een maand vastzit, wordt verdacht misbruik te hebben gemaakt van de geestelijke zwakheid van de miljardaire
De 22 regio's met de departementen en DOM-TOM: Aquitaine (Aquitanië): Dordogne [24] Gironde [33] Landes [40] Lot-et-Garonne [47] Pyrénées-Atlantiques[64] Auvergne: Ardèche [07] Cantal [15] Haute-Loire [43] Puy-de-Dôme [63] Basse-Normandie (Laag Normandië): Calvados [14] Manche [50] Orne [61] Bourgogne (Bourgondië): Côte-d'Or [21] Nièvre [58] Saône-et-Loire [71] Yonne [89] Bretagne: Côtes-d'Armor [22] Finistère [29] Ille-et-Vilaine [35] Morbihan [56] Centre: Cher [18] Eure-et-Loir [28] Indre [36] Indre-et-Loire [37] Loir-et-Cher [41] Loiret [45] Champagne-Ardenne: Ardennes [08] Aube [10] Marne [51] Haute-Marne [52] Corse (Corsica): Corse-du-Sud [2A] Haute-Corse [2B] Franche-Comté (Graafschap Franche): Doubs [25] Jura [39] Haute-Saône [70] Territoire de Belfort [90] Haute-Normandie (Hoog Normandië): Eure [27] Seine-Maritime [76] Île-de-France: Paris [75] Seine-et-Marne [77] Yvelines [78] Essonne [91] Hauts-de-Seine [92] Seine-Saint-Denis [93] Val-de-Marne [94] Val-d'Oise [95] Languedoc-Roussillon: Aude [11] Gard [30] Hérault [34] Lozère [48] Pyrénées-Orientales[66] Limousin: Corrèze [19] Creuse [23] Haute-Vienne [87] Lorraine (Lotharingen): Meurthe-et-Moselle [54] Meuse [55] Moselle [57] Vosges [88] Midi-Pyrénées: Ariège [09] Aveyron [12] Haute-Garonne [31] Gers [32] Lot [46] Hautes-Pyrénées[65] Tarn [81] Tarn-et-Garonne [82] Nord-Pas-de-Calais: Nord [59] Pas-de-Calais [62] Pays-de-la-Loire: Loire-Atlantique [44] Maine-et-Loire [49] Mayenne [53] Sarthe [72] Vendée [85] Picardie: Aisne [02] Oise [60] Somme [80] Poitou-Charentes: Charente [16] Charente-Maritime [17] Deux-Sèvres [79] Vienne [86] Provence-Alpes-Côte-d'Azu: Alpes-de-Haute-Provence [04] Hautes-Alpes [05] Alpes-Maritimes [06] Bouches-du-Rhône [13] Var [83] Vaucluse [84] Rhône-Alpes: Ain [01] Ardèche [07] Drôme [26] Isère [38] Loire [42] Rhône [69] Savoie [73] Haute-Savoie [74] Sarkozy wil het land wat anders indelen  Half december zal het Franse parlement beraadslagen over plannen van president Nicolas Sarkozy om het land bestuurlijk wat anders te gaan indelen. Frankrijk telt kieskringen, arrondissementen, kantons, gemeenten, communautés de communes, agglomérations, departementen, pays, regio's. Wat veel, vindt het staatshoofd, en dus ook kostbaar. Hier en daar werpen politici de suggestie op om de 96 departementen op te heffen. Dat gaat Sarkozy te ver. Hij ziet voorlopig meer in nauwere samenwerking op verschillende niveaus: gemeenten - er zijn er ruim 36.000 - zullen veel meer dan nu al het geval is - zaken gezamenlijk moeten aanpakken. Hetzelfde geldt voor de departementen en de 22 regio's. Daarnaast zou er nog een netwerk van grote gemeenten moeten komen, het réseau de métropoles. Sarkozy is kortom van mening dat de regelijver uit de pan is gerezen en daardoor voor veel onoverzichtelijkheid heeft gezorgd. Om te beginnen moeten de regionale parlementen, de conseils régionaux (regio's) en de conseils généraux (departementen), anders worden gekozen dan nu via vertegenwoordigers in de 4039 Franse kantons, uitsluitend papieren bestuurseenheden. Sarkozy wil nieuwe raadsleden, die zowel voor de regio's als voor de departementen gaan optreden, de conseillers territoriaux, die bovendien via eenvoudiger verkiezingen moeten worden gekozen: één ronde en wie de meeste stemmen behaalt, is verkozen. De hervorming zou in 2014 moeten ingaan, waarbij het aantal gekozen vertegenwoordigers in regio en departement daalt van 6000 naar 3000. De nieuwe metropolen van ten minste 450.000 inwoners zouden bevoegdheden moeten krijgen die nu nog in handen zijn van regio's, departementen en de kleinere samenwerkingsverbanden zoals de communautés de communes. Het zou hierbij gaan om de agglomeraties van Parijs, Nantes, Lyon, Bordeaux, Lille, Straatsburg, Toulouse en Marseille.(25.10.09)
De departementen en hun prefecturen 
Links en rechts
Het altijd wat eigengereide Frankrijk, die vierde economie ter wereld maar kreunend onder een enorme staatsschuld en begrotingstekort, is bezig zich zo goed en zo kwaad als het gaat, verder te ontwikkelen tot een moderne Europese natie, mét behoud van de Franse trekjes: sterk nationaliteitsgevoel en een nog erg hiërarchisch bestuurssysteem, zowel in bedrijfsleven als bij de overheid. Hoe het land ook zijn best doet om wat meer te decentraliseren, er 'heerst' een president. Op dit moment de rechtse, licht populistische Nicolas Sarkozy, in mei 2007 met een uidelijke meerderheid gekozen voor 5 jaar. Hij won nipt de verkiezingen van de sociaal-democrate Ségolène Royal, die haar ambities behoudt om in 2012 opnieuw een gooi te doen naar het leiderschap van de Frans natie. Premier is de rechtse, wat steile François Fillon, de zetbaas van Sarkozy. Het huidige staatshoofd heeft direct na zijn aantreden een heuse omwenteling teweeg gebracht in de rolverdeling tussen diens ambt en dat van de minister-president. Sarkozy bepaalt het beleid en Fillon met zijn kabinet voert de voorstellen uit. Nationaal 'debat' afgesloten
Na drie maanden van nationaal debatteren - 350 bijeenkomsten, 58.000 voorstellen, ideeën en suggesties via internet - heeft premier François Fillon de maatschappelijke discussie min of meer afgesloten. Er zullen misschien enige uiterlijkheden worden geïntroduceerd, waarmee de nationale identiteit van de Franse samenleving moet worden onderstreept. De Franse media berichten vrijwel unaniem in licht badinerende toon dat het een goede zaak is, dat de Franse vlag zal wapperen op schoolgebouwen en dat scholieren het volkslied de Marseillaise zouden moeten gaan zingen. Fillon en minister Eric Besson van Immigratiezaken werken de uitkomsten van het nationale debat uit en zullen het vervolgens aan president Sarkozy overlaten om met concrete maatregelen te komen. Het staatshoofd is de geestelijke vader van het debat, maar liet bij het toenemen van de kritiek erop - 'het debat dient vooral om maatregelen tegen migranten te formuleren' - de uitwerking over aan Besson en Fillon. Kritici menen dat de berg een muis heeft gebaard en dat het debat een ordinaire propagandastunt was met het oog op de regionale verkiezingen van volgende maand. Gedurende het nationale debat kwamen het onderwijs en de scholen veelvuldig aan de orde. Immers, ook bij de Franse jeugd dient het gevoel te blijven bestaan dat zij in hun eigen Frankrijk leeft. Premier Fillon wil dan ook daadwerkelijk dat de tricolore vanaf de schoolgebouwen wordt uitgestoken, dat de Verklaring van de rechten van de mens en de burger van 1789 in elk klaslokaal aanwezig is. Vanaf het schooljaar 2010 komt er een carnet van de jonge burger en in 2011 een versterking van de burgerschapsopvoeding. Maar het voorstel van Besson om ten minste een keer per jaar het volkslied in de scholen te laten zingen is niet door iedereen verwelkomd. Sinds 2005 is het bovendien op de kleuter- en basisscholen al verplicht om de Marseillaise te leren. Premier Fillon kondigde aan het vreemdelingencontract te herzien, het contrat d'accueil et d'intrégration (CAI). Het gaat hier om een contract tussen de prefect en elke van buiten Europa komende vreemdeling van 16 jaar en ouder die voor de eerste keer op Frans grondgebied wordt toegelaten en daar wil blijven wonen. Dat contract is sinds 2007 verplicht. De CAI verplicht tot het volgen van een vormingsdag, een taalopleiding als het Frans onvoldoende wordt beheerst en een informatiedag Vivre en France.Ter verdere verdieping van 'het debat' komt er een commissie van kamerleden en intellectuelen die de gedane en ook nieuwe voorstellen moet gaan bestuderen. Het moet wat gestructureerder, want het nu gevoerde debat bleek nogal geïmproviseerd. Bij de organisatie ervan waren geen onderzoekers, historici of sociologen betrokken. Voor wat betreft Fillon en Besson is het debat niet echt afgelopen en kan deze nog gedurende de gehele zittingsperiode van de regering voortduren. In april zal Sarkozy zijn opvattingen over het identiteitsdebat en de uitkomsten ervan presenteren. (08.02.10) Het Franse presidentschap mag wat kosten  De Franse variant van de algemene rekenkamer heeft voor het eerst in de Franse geschiedenis de kosten van het Elysée, het Franse Catshuis, en de controle daarop, bekendgemaakt. Het doorrekenen van de uitgaven van de regeringschef Sarkozy en zijn medewerkers gebeurde op verzoek van het staatshoofd zelf. Er klonk nogal forse kritiek op de beperkte transparantie over de kosten van de 'hofhouding'. Het Cour de Comptes stuitte bij zijn onderzoek niet op onverwachte of geheime grote posten. Wel waren er vragen, zoals over het onderhoud van de drie presidentiële residenties (in Rambouillet, Marly-le-Roi en Souzy-la-Briche). De kosten daarvan zijn € 1,76 miljoen per jaar, geen onoverkomelijk post, maar een probleem is wel volgens de rekenaars dat deze verblijven vrijwel niet worden gebruikt. Opmerkelijk was wel een post van € 14.123 onduidelijke uitgaven van de president die kennelijk vooral in de privé-sfeer lagen. Bij het vragen om uitleg aan de staf van Sarkozy kwam een duidelijk antwoord: het hele bedrag werd onmiddellijk en volledig teruggestort van de privé-rekening van Sarkozy. Opheldering moet er verder nog komen over een post van € 14 miljoen aan reiskosten, waaraan ook privé-kantjes zitten. De media maakten verder nogal drukte over het laten uitvoeren van opiniepeilingen. Er werden 35 van dergelijke dure onderzoeken gehouden die echter tot slechts 15 publicaties leidden. Bovendien zou een bevriende relatie zijn bevoordeeld bij de opdrachten tot de onderzoeken. De fractie van de Parti socialiste heeft inmiddels een parlementair onderzoek geëist. Verkeerd noemt de rekenkamer het dat 55 belangrijke raadgevers gratis wonen in Parijse appartementen. De controleurs menen dat deze voordelen bij de inkomstenbelasting van deze medewerkers moeten worden verrekend. Ook een leverancier van frisdranken zou zijn bevoordeeld, die vorig jaar voor € 126.000 aan het Elysée mocht leveren aan niet-alcoholische dranken. De rekenkamer had niet zo zeer kritiek op deze uitgaven, maar op de monopoliepositie van de leverancier. Aan wijn en sterke drank werd € 1 miljoen uitgegeven. Vreemd is nog de € 3500 die werden gebruikt uit de staatskas om de boetes van Sarkozy en zijn vrouw te betalen die te laat waren met het voldoen van de stroom- en gasrekeningen. Het opfleuren van de ambtswoning met bloemen vergde vorig jaar € 280.000. In totaal kostte de presidentiële huishouding bijna € 113 miljoen, waarvan onder meer werden betaald de kosten van de 61 dienstauto's, 2 Airbussen, 5 Falcon-straalvliegtuigen. Vorig jaar schafte de president zich voor € 60 miljoen nog een nieuwe Falcon aan en gaf het toestel de naam Carla. Bij het Elysee werken 944 mensen, onder wie 44 chauffeurs en 87 koks. De kosten van € 113 miljoen per jaar voor het staatshoofd, de president, laten zich vergelijken met die van het Nederlandse staatshoofd, de koningin: € 114 miljoen in hetzelfde jaar 2008. Fillon presidentiabel
 De Franse minister-president François Fillon, de Balkenende van Frankrijk mét charisma, zou een zeer goede president zijn in het geval Nicolas Sarkozy bij de volgende verkiezingen van 2012 niet verkiesbaar is. Fillon zou alle kanshebbende rivalen van rechts kansrijk verslaan. Slechts Dominique Strauss-Kahn, de altijd favoriete kandidaat van links Frankrijk, kan Fillon in dit opzicht voorbij streven. Een enquête voor Le Point wijst dit uit. DSK is voorlopig opgeborgen in de Verenigde Staten waar hij baas is van het Internationale Monetaire Fonds. Fillon, de ogenschijnlijk loyale uitvoerder van de politieke wensen en verlangens van het gekozen staatshoofd Sarkozy, zou het in de ogen van de Fransen als president beter doen dan de mogelijke andere kandidaten van links, zoals eerste secretaris Martine Aubry van de Parti socialiste of eigenzinnig partijgenote Ségolène Royal, die in 2007 als socialistische presidentskandidate het onderspit moest delven tegen Sarkozy. Bij de sympathisanten van de rechtse regeringspartij UMP wordt Fillon als de beste presidentskandidaat beschouwd in het geval Sarkozy zich niet zou laten vertegenwoordiger: 45% van zijn partijgenoten zetten hem op de eerste plaats, waarmee Fillon kandidaten als Alain Juppé (12%) en Dominique de Villepin (11%) verplettert. De ondervraagden mochten ook melden hoe zij denken over de kwaliteiten van Sarkozy en diens premier Fillon: Sarkozy bezit autoriteit en vastberadenheid, terwijl Fillon meer de man is van de dialoog en de oprechtheid. (04.03.10) La République française wordt bestuurd door een president en de regering. Het volk is vertegenwoordigd in wat in Den Haag de Tweede Kamer heet, de Assemblée Nationale - 577 députés en de Eerste Kamer, de Sénat - 343 senatoren. De invloed van de staat is zeer belangrijk, hoewel de almacht door de privatiserings- en decentraliseringshausse afneemt. Vooral de gezondheidszorg, het onderwijs, de energievoorziening en gedeeltelijk ook de telecommunicatie en het openbaar vervoer zijn nog staatsaangelegenheden. Ruim een kwart van de Franse beroepsbevolking werkt bij de overheid, zo'n 5,2 miljoen ambtenaren. Tussen de gemeente en de centrale overheid zitten in Frankrijk meer bestuurslagen dan in Nederland: regio's, departementen, communautés, arrondissementen, kantons, kiesdistricten (circonscriptions) en sinds enige tijd ook pays. De laatste zijn gebieden binnen de departementen, die op een nog meer gedecentraliseerde manier willen zorgen voor de ontwikkeling van industrie, landbouw, onderwijs, gezondheidszorg en recreatie binnen hun territorium. Deze pays zijn mede op aandrang van 'Brussel' in het leven geroepen. Het stichten van dergelijke pays is nu in volle gang.
Frankrijk zelf, France métropolitain, ook wel l'Hexagone genoemd (naar de zeshoekige geografische vorm) is bestuurlijk verdeeld in 22 regio's (26 inclusief de overzeese gebiedsdelen) en 96/100 departementen. Er zijn ook nog 4 overzeese regio's/departementen (DOM - département d'outre mer) en andere gebiedsdelen (TOM - territoire d'outre mer), ver verwijderd van het Europese Frankrijk. Het Franse tv-journaal komt er wel eens met een camera. Een departement wordt bestuurd door een gekozen conseil général. Binnen de regio's wordt in deze raad gesproken over de economisch en toeristische ontwikkeling van de streek en het onderhoud en beheer van de nationale wegen, het regionale treinverkeer alsmede het beheer van de lycea en het beroepsonderwijs. Vanaf 2005 beginnen de regio's en departementen concreet iets te merken van de decentralisatieplannen die na bijna 25 jaar van onderhandelen tot uitvoering gaan komen. Parijs wil taken afstoten naar de regio's en de departementen; de laatste beschouwen veel van de regeringsplannen echter als verkapte bezuinigingsmaatregelen. De nieuwe taken voor de lagere overheden betekenen veelal dat de plaatselijke belastingen omhoog gaan. Enkele van de staatstaken die worden afgestoten in de komende jaren: economische steun aan het bedrijfsleven, het beheer van de werkloosheidsfondsen, jeugdzorg, betaling van technisch personeel bij het onderwijs, het beheer van cultuurmonumenten en van lokale rijkswegen (routes nationales).
Vertegenwoordiger van de staat is de préfet de région; dat is dezelfde prefect die zetelt in het departement waarvan de hoofdstad (chef-lieu) ook de hoofdstad van de regio is. In de overige departementen binnen een regio zetelt de préfet du département en vertegenwoordigt namens de ministers de staat binnen zijn territorium. Deze prefect treedt verder o.m. bij de gemeentegrenzen overschrijdende politiezaken. Er is één préfet de police en wel in Parijs. De departementen zijn verdeeld in circonscriptions (kiesdistricten die elk een député leveren), in arrondissementen (325), met aan het hoofd een sous-préfet; deze arrondissementen zijn verdeeld in kantons (3714), en deze ten slotte in de gemeenten (36.433). Het kanton en het arrondissement zijn niet zo belangrijk meer; ze dienen meer een administratief doel. Een kanton beslaat enkele gemeenten of delen van grotere plaatsen en kiest om de zes jaar een nieuwe conseiller général. Aan de kentekenplaten van de auto's is te zien waar de berijder vandaan komt. De laatste twee cijfers geven het nummer van het departement aan. Het gaat alfabetisch: 01 is bijvoorbeeld het departement Ain, nummer 24 is de Dordogne, nummer 75 het centrum van Parijs en nummer 81 het département Tarn. De regio Midi-Pyrénées bestaat bijvoorbeeld uit 8 departementen. De charme van het kunnen lokaliseren van de chauffeur aan zijn kentekenplaat zal minder worden als de automobilist zijn kenteken mag behouden als hij naar een ander departement verhuist. Er komen in 2009 nieuwe nummerborden zonder vermelding van het departementnummer, maar als men het graag wil, zijn ook plaques d'immatriculation te krijgen mét het nummr van het departement of het logo van de regio. De postcodes beginnen met de eerste twee cijfers van het departement.
Europees klachtennetwerk voor als het even niet lukt  De Franse regelgeving is complex en uitbundig. Als daar ook nog richtlijnen en directieven uit Brussel bij komen, raken vooral de overheidsbeambten in de provincies soms het spoor bijster. Het duurt maanden tot een jaar, voordat alle wijzigingen tot in de kleinste plaatsen zijn doorgedrongen. Voor Nederlanders in Frankrijk is het niet zelden lastig om een Nederlandse auto 'in te voeren' in Frankrijk. De ene prefectuur reageert weer anders dan de andere. Zo zijn de zgn. homologatieverklaringen bij het overschrijven van auto's al geruime tijd niet meer nodig, maar nog tal van prefecturen zijn daarvan niet op de hoogte en blijven vasthouden aan verouderde en afgeschafte regels. Sinds enkele jaren bestaat er de Europese dienstverlening Solvit, waar particulieren en bedrijven terecht kunnen als ambtenaren de regels van de interne markt niet correct toepassen. Deze Solvit-centra zijn overheidsinstellingen en proberen problemen zoals hierboven geschetst binnen een redelijke termijn op te lossen. In theorie zou dat in tien weken moeten zijn gebeurd. De diensten van Solvit zijn gratis. In principe behandelt Solvit alle grensoverschrijdende problemen die tussen een bedrijf of burger en een nationale overheidsinstantie anderzijds door een mogelijk verkeerde toepassing van het EU-recht ontstaan. Tot dusver heeft Solvit vooral klachten behandeld op de volgende gebieden:* Erkenning van diploma's * Toegang tot onderwijs * Verblijfsvergunningen * Stemrecht * Sociale zekerheid * Arbeidsrechten * Rijbewijzen * Inschrijving van voertuigen * Grenscontroles * Markttoegang voor producten * Markttoegang voor diensten * Vestiging als zelfstandige * Overheidsopdrachten * Belastingen * Vrij verkeer van kapitaal of betalingen Het Nederlandse Solvit-centrum: Claudine Driesser Ministerie van Economische Zaken Bezuidenhoutseweg 30 Postbus 20101 NL - 2500 EC Den Haag - Tel. 0031 (0)703797748, solvit@minez.nl. Een formulier om klachten door te geven is hier te downloaden. Het Franse Solvit-centrum: Matthieu Laurent Secrétariat Général des Affaires européennes 2, Boulevard Diderot F - 75572 Cedex 12 Paris - Tel. 0033 (0)144871297, solvit@sgae.gouv.fr. Klachtenformulier Frankrijk blijft ambtenarenland  Hoewel het aantal rijksambtenaren in Frankrijk de laatste tien jaar met 1,4% is gedaald, blijken de lagere overheden zoals regio's, departementen en gemeenten 40% meer ambtenaren te hebben aangesteld. Frankrijk telt nu 5,3 miljoen overheidswerkers, 20,5% van de beroepsbevolking en ruim 650.000 meer dan tien jaar geleden. Het ambtenarenkorps dat werkt voor de staat is sinds 2006 verkleind. Zo werden in 2008, de laatste cijfers, 77.000 posten geschrapt dankzij het beleid om één nieuwe ambtenaar aan te stellen bij de pensionering van twee. De daling bedroeg daarmee 3,1% in een jaar en 1,4% sinds 1998. Van de 2,4 miljoen rijksambtenaren is ruim 14% militair. Alleen bij het ministerie van Justitie en bij het kabinet voor de premier groeide het aantal ambtenaren, bij de overige departementen werd gekort op het aantal personeelsleden. Het zwaarst getroffen werden de ministeries van Onderwijs en van Milieu, met een daling van respectievelijk 43.000 en 23.000 medewerkers. Bijna een van de twee staatsambtenaren werkt in het onderwijs, een op vijf voor Defensie en een op elf voor Binnenlandse Zaken. De lagere overheden, de collectivités locales, gingen onverdroten voort met het aantrekken van nieuw personeel, ongeveer 70.000 man nieuw personeel in 2008. Daarmee komt de totale personeelssterkte bij deze bestuursorganen op 1,82 miljoen, bijna 40% meer dan in 1998. De uitbreiding van de personeelssterkte heeft de laatste drie jaar geen verband gehouden met nieuwe taken die van 'Parijs' naar de regio's en departementen zijn overgeheveld. Ook de openbare ziekenhuizen hebben veel personeel nodig, nu werken daar ongeveer een miljoen overheidswerkers. De groei was de laatste tien jaar gemiddeld 1,8% per jaar. Gemiddeld verdiende een rijksambtenaar in 2008 € 2328 netto per maand, 3,7% meer dan een jaar daarvoor. Een territoriale ambtenaar verdienst maandelijks gemiddeld € 600 minder en een ziekenhuiswerker € 150 minder. De laatste twee groepen zagen hun salaris, gecorrigeerd voor inflatie, met respectievelijk 0,6 en 0,1% dalen.(05.09.10)
Kiezen en gekozen worden De gemeenteraadsverkiezingen in Frankrijk zijn in maart 2008 gehouden. In Frankrijk wonende Nederlanders konden stemmen voor deze verkiezingen als zij zich op tijd hadden laten inschrijven in het kiezersregister. Nederlanders van 18 jaar en ouder die vast in Frankrijk wonen (en niet het kiesrecht hebben verloren) hebben hun actief (stemmen) en passief (gekozen worden) kieskrecht voor de verkiezingen van het Europees Parlement niet verloren. Buitenlandse inwoners van Frankrijk van 23 jaar en ouder kunnen zich ook verkiesbaar stellen. Op de website Informatie over Frankrijk voor Nederlandse burgers heeft de Europese Commissie de zaken rond het Euroopese kiesrecht in den vreemde op een rijtje gezet: Belangstellenden moeten een verzoek indienen om opgenomen te worden op de aanvullende kiezerslijst van hun gemeente. Dit verzoek moet uiterlijk op de laatste werkdag van december worden ingediend voor definitieve inschrijving op 1 maart van het daaropvolgende jaar. De EU-burger moet voldoen aan de vereisten die gelden voor Franse onderdanen, en bovendien bij zijn verzoek om inschrijving op de aanvullende kiezerslijst een schriftelijke verklaring indienen. Hierin moet hij of zij vermelden: • nationaliteit en adres in Frankrijk; • in voorkomend geval de plaats in de lidstaat van herkomst waar hij of zij het laatst als kiezer was ingeschreven; • dat het actief kiesrecht niet verloren is in de lidstaat van herkomst; • dat het actief kiesrecht alleen in Frankrijk zal worden uitgeoefenend.
Uitleg over het kiessysteem in Frankrijk De president van Frankrijk, Nicolas Sarkozy, was nog maar net geïnstalleerd of het volgende politieke schouwspel diende zich al weer aan: de Franse 'Tweede Kamer'-verkiezingen: les élections législatives (of wel les législatives). De term 'législatives' heeft betrekking op le pouvoir législatif, de wetgevende macht, die zoals in elke parlementaire democratie bij het parlement (le Parlement) berust. Het Franse parlement bestaat uit l’Assemblée nationale (te vergelijken met onze Tweede Kamer) en le Sénat* (onze Eerste Kamer). De Franse 'Tweede Kamerleden' worden députés (afgevaardigden, gedeputeerden) genoemd. Ze worden voor een periode van vijf jaar gekozen (de zogenaamde législature*) en zijn herkiesbaar. Sinds de invoering van het quinquennat* voor de ambtstermijn van de president lopen beide zittingstermijnen dus ongeveer gelijk, hetgeen de kans op een cohabitation* aanzienlijk verkleint. Elke député is afkomstig uit een kiesdistrict, une circonscription*. Daarvan zijn er dus net zoveel als er zetels in de Assemblée nationale zijn, namelijk 577. Van dit aantal zijn er 570 gereserveerd voor la France métropolitaine (het Europese Frankrijk zeg maar) en 7 voor de overzeese gebiedsdelen (DOM TOM*) zoals la Réunion of Martinique. Binnen de grenzen van een departement (daarvan heeft Frankrijk er 95, exclusief de overzeese departementen) bevinden zich meerdere kiesdistricten. De grenzen van de circonscriptioncanton*, een commune (gemeente) of een arrondissement (voor de grote steden). Als kiesgerechtigde spreek je over de zoveelste circonscription waaronder je valt. De verkiezing van de gedeputeerden verloopt volgens het systeem van suffrage universel direct, au scrutin majoritaire uninominal à deux tours. Dit klinkt zeer ingewikkeld, en dat is het ook. Hieronder een toelichting van elke term. - Suffrage: verkiezingen - Universel: Algemeen, dat wil zeggen voor de hele bevolking; met dien verstande dat men natuurlijk kiesgerechtigd moet zijn (onder meer de leeftijd van 18 jaar moet hebben bereikt en van Franse nationaliteit zijn) en dat men moet zijn ingeschreven op de zogenaamde listes électorales. - Direct: De bevolking kiest zelf direct zijn gedeputeerden, anders dan bijvoorbeeld de leden van de Sénat, die indirect door de bevolking worden gekozen, namelijk door volksvertegenwoordigers op elk administratief niveau zoals gemeenteraadsleden, gedeputeerden, conseillers régionaux* en généraux*, die op hun beurt wel direct door de bevolking gekozen zijn. - Scrutin: Het feitelijke 'stem uitbrengen'. - Uninominal : De kiezers kiezen voor één kandidaat en per district kan er ook maar één kandidaat worden afgevaardigd naar Parijs. Anders dan in Nederland met zijn evenredige vertegenwoordiging kies je in Frankrijk voor een persoon, niet voor een lijst (partij). - Majoritaire betekent meerderheid. Maar het is een meerderheid verkregen in twee rondes, à deux tours. Dat betekent dat als in de eerste ronde er niet één kandidaat is die de absolute meerderheid heeft verkregen, er een tweede ronde nodig is. Iedere ingeschreven kiesgerechtigde mag dus stemmen op één van de kandidaten uit zijn eigen kiesdistrict. Uiteraard zijn er kandidaten van elke politieke kleur. En uiteraard verschilt de overwegende politieke kleur per district. Een kandidaat is na slechts één ronde gekozen, indien hij de absolute meerderheid van de uitgebrachte stemmen in het district krijgt, wat tegelijkertijd een stemmenaantal moet zijn van minstens 25% van de ingeschreven kiesgerechtigden in het betreffende district. In de andere gevallen volgt een tweede ronde voor die kandidaten die minstens 12,5% van de uitgebrachte stemmen hebben behaald. Uiteindelijk heeft de kandidaat gewonnen die de relatieve meerderheid van de uitgebrachte stemmen heeft behaald. Als na de eerste ronde maar één of geen kandidaat 12,5% van de stemmen heeft behaald, dan gaat de tweede ronde tussen die twee kandidaten die in de eerste ronde de meeste stemmen hebben behaald. * © Marion Everink
Links
Overheidsinformatie, formulieren Administration 24/24
Deze pagina is laatst gewijzigd op 26-04-2012 om 10:26.
|
 het weer in Frankrijk 19 mei 2012 |
Print dit artikel
President Sarkozy en zijn eerste minister Fillon beginnen er schoon genoeg van te krijgen. Zij hebben zondag de eerste stappen gezet om te trachten een einde te maken aan de imagobeschadiging van Frankrijk als gevolg van de serie misstappen en schandalen van ministers en staatssecretarissen. De president had in een commentaar op de zich voortslepende affaire rond minister Woerth al gemeld dat er in het najaar een niet onbelangrijke herschikking in het kabinet zal plaatsvinden. De druk in de kwestie Woerth/Bettencourt werd kennelijk te hoog, zodat de twee hoogste bazen van het land nu al tot actie moesten overgaan. De twee staatssecretarissen die in opspraak waren geraakt, konden de eer niet aan zichzelf houden, maar werd ronduit verzocht om ontslag te nemen. Het gaat om Alain Joyandet, staatssecretaris voor Samenwerking en Franstaligheid (foto links) en om Christian Blanc, staatssecretaris voor Groot-Parijs. 
De ex-boekhouder van de familie 
Zichtbaar geïrriteerd heeft minister Eric Woerth voor de Franse televisie verklaard dat er geen enkel bewijs bestaat voor de beschuldiging dat hij in het geheim geld zou hebben ontvangen van Liliane Bettencourt, de miljardaire. 'Ik heb nooit iets ontvangen, geen enkele illegale euro voor de verkiezingscampagne. De in- en uitgaven van deze campagne zijn trouwens gecontroleerd. Ik ben geschokt als ik hoor en zie wat er over mij en mijn vrouw wordt gezegd. Deze dame (de ex-boekhouder Claire Thibout) ken ik helemaal niet. Zij denkt ons te kunnen beschuldigen. Zij zegt dat mijn vrouw een tweede huis in Zwitserland zou hebben. Dat klopt niet. Wij hebben inderaad een huis, maar in Chamonix. Ik weet niet waarom zij dit allemaal zegt. Alles is onjuist, zo fout als het maar zijn kan.' Aldus de veelgeplaagde minister, die nog steeds op steun van zijn achterban kan rekenen en er niet over piekert om op te stappen. Hij maakt zich zeer boos over de Franse media ('ik heb soms zin om iemand te wurgen') die er volgens hem soms fascistische methoden op nahouden en heeft evenmin een goed woord over voor de socialisten die niet aflaten het vertrek van Woerth te eisen. In de Assemblée nationale, de Franse Tweede Kamer, komt het herhaaldelijk tot uiterst rumoerige zittingen over de kwestie. Rechts beschuldigt links van extreem-rechtse praktijken, reden voor de socialisten om massaal de vergaderzaal te verlaten. 
Het vervolg van de 
De ontwikkelingen in de affaire 
President Sarkozy van Frankrijk zal maandag in een televisie-optreden een uur spreken over de actuele problemen in zijn land. Deze zijn talrijk. Ook zal hij zijn licht laten schijnen over de affaire Woerth-Bettencourt. Betrokkenen in deze kwestie, media en publiek kijken uit naar dat optreden van het staatshoofd, dat traditioneel op de Nationale feestdag op 14 juli werd uitgezonden. Inmiddels blijft de zaak de gemoederen bezighouden en komen er dagelijks nieuwe onthullingen en onthullinkjes. Zo is ook het resultaat bekendgemaakt van het verhoor van de bankemployé die de rekeningen bij BNP Parisbas van mevrouw Bettencourt beheert. Deze Eva A. ontkent daarin met kracht destijds - begin 2007 - een telefoontje te hebben ontvangen van Claire Thibout over het opnemen van een groot bedrag in contanten dat de normale opnamelimiet van € 50.000 per week zou overschrijden. Patrice de Maistre, de man die het € 17 miljard tellende vermogen van de Oréal-nazate beheert, wenste in één keer € 150.000 op te nemen om uit te reiken aan Eric Woerth ter versterking van de campagnekas bij de verkiezing van Sarkozy. Ex-boekhouder Claire Thibout begrijpt de ontkenning van de bankemployé wel, omdat deze Eva A. bevriend is met de zuster van Florence Woerth, de eega van de veelgeplaagde Eric Woerth. Het dossier van deze Florene Woerth is tijdens de huiszoeking in het kantoor van de beheerder van het vermogen van Liliane Bettencourt ook meegenomen door de financiële onderzoeksbrigade, zo meldt Le Journal de dimanche. In dit geval heeft het parket in Nanterre, dat alle andere zaken in de affaire Woerth-Bettencourt royaal aan de pers bekendmaakte, niet een bevestiging gegeven. Florence Woerth heeft gewerkt op het kantoor van de vermogensbeheerder en heeft daarbij ook het beheer gehad over de gelden van mevrouw Bettencourt. De onderzoekers hebben salarisgegevens meegenomen, briefwisselingen met Patrice de Maistre van het beheerskantoor en haar ontslagbrief van de onderneming Clymène 'zonder vertrekpremie'. De salarisstroken laten zien dat de ministersvrouw jaarlijks € 180.000 verdiende. Florence nam eind juni ontslag. Zij werkte er sinds eind 2007 in de tijd dat haar echtgenoot minister van begrotingszaken was. Op de geheime bandopnamen, die de huismeester maakte in de woning van Bettencourt en zijn overgedragen aan justitie, valt te beluisteren dat Patrice de Maistre Florence Woerth in dienst had genomen op verzoek van haar echtgenoot, de minister. 'Ik heb het gedaan om hem een plezier te doen'. Florence heeft enkele dagen geleden zelf gevraagd om te worden gehoord door justitie in verband met de mediaberichten dat zij betrokken zou zijn geweest bij witwaspraktijken van naar Zwiterland gesluisde gelden, waarvan de Franse fiscus geen weet had. Zij ontkent vaak in Zwitserland te zijn geweest, zoals een anonieme Zwitserse bankier had gemeld aan de Zwitserse pers. 
De Franse minister van arbeidszaken, Eric Woerth, heeft zich niet bezighouden met belastingzaken in het dossier van de Franse miljardaire Liliane Bettencourt, erfgename van het fortuin van L'Oréal. Dat blijkt uit een rapport van de inspectie van Financiën dat zondag werd gepubliceerd. Volgens het gedetailleerde rapport heeft Woerth, toen hij nog minister van Begroting was, nooit bij zijn diensten geïntervenieerd om een beslissing of een controle te vragen of te verhinderen rond het vermogen van mevrouw Bettencourt, de rijkste vrouw van Frankrijk met een geschat vermogen van € 17 miljard. Woerth ligt al enkele weken onder vuur in het dossier. Zijn echtgenote, Florence Woerth, was één van de medebeheerders van het fortuin van Bettencourt. In 2008 zou zij een diner hebben geregeld tussen haar man en Bettencourt, die twee maanden later € 30 miljoen terugkreeg van de fiscus op grond van de regel dat niemand meer dan 50% van zijn inkomen aan belastingen en sociale premie hoeft te betalen. De Inspection générale des finances heeft geen aanwijzingen voor enige bemoeienis van Woerth in deze zaken aangetroffen. Het rapport bezorgt de minister een enorm gevoel van opluchting. 'Ik voel me al wat beter', zei hij na de publicatie. Ook meldde hij dat hij gaat nadenken over zijn functie van penningmeester van de regeringspartij UMP. In die hoedanigheid krijgt hij ook te maken met giften die worden gedaan aan partij- en verkiezingskas. Een onderzoek over de vermoedens dat hij en Sarkozy, evenals andere rechtse politici, regelmatig geld ontvingen van de Bettencourts, loopt nog. De 'opluchting' van Woerth wordt mede daardoor nogal voorbarig genoemd, er moeten nog tal van zaken worden opgehelderd. De woordvoerder van de Parti socialiste vindt het rapport van de inspectiedienst nauwelijks van enige waarde, omdat deze overheidsdienst direct met de zittende regering is verbonden. Het land heeft volgens hem geen behoefte aan een belastingdienst die helderheid moet bieden; het is een zaak voor justitie, waarbij de huidige procureur Philippe Courroye, bevriend met Sarkozy, plaats moeten maken voor een onafhankelijke onderzoeksrechter. Op het ogenblik lopen nog drie onderzoeken, die alle worden voorgezet. Partijleider Xavier Bertrand van de UMP meent dat het rapport duidelijk aantoont dat Woerth slachtoffer werd van leugens en gerommel. Er valt volgens hem uit het rapport te concluderen dat er geen sprake was van belangenverstrengeling. Bertrand herhaalde hierbij zijn opvatting dat de internetkrant Mediapart zich van 'fascistische methoden' bedient in de berichtgeving. 
Uit een vertrouwelijke memo van de vermogensbeheerder van de familie Bettencourt blijkt dat eind 2006 al voor € 30.000 giften zijn gedaan aan partijorganisaties van de UMP. Met minister Woerth, toen nog van Begrotingszaken, was deze Patrice de Maistre overeengekomen dat het echtpaar Bettencourt aan twee organisaties van de partij € 7500 zou schenken, in totaal € 30.000. Deze schenkingen zijn legaal. Jaarlijks mag € 7500 per persoon aan een politieke organisatie worden geschonken, reden waarom politieke partijen er verschillende organisaties op nahouden. Médiapart onthulde nog dat Woerth de vermogensbeheerder van Bettencourt adviseerde hoe de wet te omzeilen door geld te storten aan die satelliet-organisaties. UMP-politici, zoals de huidige minister van Binnenlandse Zaken Hortefeux, hielden zich bezig met het beheer van die micro-clubjes. Bij de regionale verkiezingen van 2010 gaf mevrouw Liliane Bettencourt (echtgenoot André overleed in 2007) nog cheques aan UMP-politica Valérie Pécresse, aan de Association de financement de UMP en aan een club die Woerth - geen kandidaat - moest ondersteunen, de Association de soutien à Eric Woerth. Ook deze bedragen waren volgens de wet toegestaan. Justitie onderzoekt nog de beweringen van de ex-boekhouder van de familie Bettencourt dat bij de presidentsverkiezingen in 2007 voor € 150.000 aan contanten werd geschonken voor de verkiezingskas van Sarkozy. 
De vier mannen die nauw zijn betrokken bij het beheer van het vermogen van grootaandeelhouder Liliane Bettencourt van L'Oréal, zijn tot zaterdag in voorlopige hechtenis gebleven. Zij zaten sinds donderdagmorgen vast en werden verhoord door de financiële brigade over de bandopnamen die in het huis van Bettencourt zijn gemaakt en waaruit valt af te leiden dat de heren spraken over het fiscaal wegsluizen van vermogens van de miljardaire. Het gaat om Patrice de Maistre, de vermogensbeheerder, Fabrice Goguel, voormalige advocaat van Bettencourt, fotograaf François-Marie Banier (foto rechts) die van de oude dame voor bijna een miljard euro aan schenkingen ontving en Carlos Vejarano, beheerder van het Seychelleneiland Arros, een niet aan de belastingdienst opgegeven bezitting. De verhoren moeten uitwijzen of een of meer mannen direct voor de rechter moeten verschijnen of dat eerst een onderzoeksrechter de zaak verder moet onderzoeken. Ook bestaat de mogelijkheid dat het viertal vrij komt en het onderzoek doorloopt. Op de klandestiene bandopnamen brengt beheerder De Maistre een fiscale vlucht naar Zwiterland, Singapore of Uruguay ter sprake, waarbij advocaat Goguel een rol speelt. De brigade onderzoekt verder de zaak van belangenverstrengeling bij minister Eric Woerth, wiens echtgenote tot juni mede het vermogen beheerde van Bettencourt. Zij kreeg die baan op voorspraak van haar man Eric Woerth. Ook het eiland Arros met een waarde van enkele honderden miljoenen is niet als vermogen bij de Franse belastingdienst bekend en zou nu eigendom zijn van de vriend Banier. Op de band zijn harde verwijten te horen over de weigering van Banier om het eiland te onderhouden, ondanks de € 20 miljoen die hij daarvoor gekregen had. De beheerder Vejarano eiste geld. Bij weigering zou hij gaan 'praten'. De man wilde € 7 miljoen, maar ontving uiteindelijk € 2 miljoen.
Minister Eric Woerth van Arbeidzaken is een dag lang verhoord over de mogelijke rol die hij speelde in verschillende kwesties rond de veel ophef veroorzakende affaire Bettencourt-Woerth. De minister heeft volgens zijn advocaat alle beschuldigingen en aantijgingen weersproken. Er was volgens de bewindsman nooit sprake van belangenverstrengeling of van het aannemen van contant geld van de Bettencourts voor de verkiezingskas van zijn partij. Ook is er nooit een fiscale voorkeursbehandeling geweest voor de miljardaire Liliane Bettencourt. Woerth was in 2007 minister van Begrotingszaken, waaronder ook de belastingdienst valt. De verhoren door de financiële brigade hebben zo veel tijd gevergd, omdat Woerth opheldering over alle zaken wenste te geven, aldus de advocaat. Over de zaak van het in dienst nemen van echtgenote Florence Woerth bij het vermogensbeheer van Bettencourt is gezegd, dat Eric Woerth nooit om een baan heeft gevraagd voor zijn echtgenote. Op de geheime bandopnamen die in het huis van Bettencourt zijn gemaakt, verklaart Patrice de Maistre, vermogensbeheerder van de familie, het tegenovergestelde. In het verhoor verklaart Woerth nu dat hij De Maistre slechts bij een toevallige ontmoeting wat vertelde over het beroep van zijn vrouw. In die tijd was hij geen minister. Dat in die periode De Maistre door Woerth tot chevalier van het Legioen van Eer werd geslagen, was een toevalligheid. Over de toekenning van de onderscheiding beslist een ander departement. De ex-boekhouder van Bettencourt heeft verklaard dat De Maistre € 150.000 in contanten aan Woerth heeft gegeven voor de partijkas van de UMP. Woerth was penningmeester van de partij. De twee mannen hebben deze bewering ontkend. Woerth heeft tijdens het verhoor nog eens bevestigd dat de partij wel gelden heeft ontvangen, maar dat deze schenkingen wettelijk waren toegestaan. Alle andere toespelingen van bedrog zijn uit de duim gezogen, aldus de advocaat. Over de verdachtmaktingen dat vrouw Florence heeft geholpen bij het wegsluizen van kapitaal van de Bettencourts naar Zwitserland en dat zij haar echtgenoot zou hebben bewogen een oogje dicht te knijpen bij de fiscale controle van de erfgename van L'Oréal, heeft de advocaat van Woerth geen mededelingen gedaan. Er lijkt nu een voorlopig einde te zijn gekomen aan het vrijkomen van de vrijiwel dagelijkse onthullingen in deze affaire, die inmiddels zes weken de voorpagina's van de Franse kranten blijft vullen. In een eerste reactie hebben de socialisten en de Groenen laten weten niet overtuigd te zijn door de 'in scène gezette' getuigenissen van de minister. Men eist een onafhankelijk onderzoek door de rechter-commissaris in plaats van dat van het openbaar ministerie, in dit geval geleid door een aan de UMP getrouwe procureur. 
De affaire-
1. Région Nord-Pas-de-Calais 2. Régions Normandie 3. Région Picardie 4. Région Champagne-Ardenne 5. Région Lorraine 6. Région Alsace 7. Régions Normandie 8. Région Ile-de-France 9. Région Bretagne 10. Pays de la Loire 11. Région Centre-Val-de-Loire 12. Région Bourgogne 13. Région Franche-Comté 14. Région Poitou-Charentes 15. Région Limousin 16. Région Auvergne 17. Région Rhône-Alpes 18. Région Aquitaine 19. Région Midi-Pyrénées 20. Région Languedoc-Roussillon 21. Région Provence-Alpes-Côte-d’Azur (PACA) 22. Collectivité territoriale de Corse 23. Les DOM-TOM (Départements d'outre Mer-Territoires d'outre Mer)
