|
|
Nieuws Wellicht weer 'roze golf' bij regionale verkiezingen Voor de socialisten blijft Parijs en omstreken een lastig te nemen bastion. De strijd daar moet worden geleverd met de Groenen, die electoraal goed liggen in Ile-de-France. Maar milieukwesties zijn niet meer zo bepalend. De Fransen maken zich nu meer bezorgd om sociale kwesties. Zes jaar geleden werd Frankrijk ondergedompeld in de roze golf. Het zal moeilijk zijn om dat resultaat te evenaren, maar Marine Aubry, eerste secretaris van de Parti socialiste, burgemeester van Lille, blijft ambitieus en mikt op een totale overwinning. Pretentieus, zeggen ze bij rechts. Vermetel, verzuchten de twijfelaars bij de socialisten. Vooralsnog bieden de peilingen uitzicht op een nipte, totale overwinning van de socialisten.
Het lijstje van financieel wanbeheer groeit jaarlijks. Dit jaar heeft La Cour de vinger gelegd op de misstanden bij de Franse verkeersleiders, de bestrijding van de watervervuiling door de boeren, de toenemende werkloosheidsfraude, het groeiende woud van fiscale vrijstellingen, de ontoereikende belastingcontroles. De kritiek op het personeelsbeleid bij de verkeersleiders is heftig. Geconstateerd is dat een gemiddelde verkeersleider niet meer dan 100 dagen per jaar werkt. Er zijn te veel vakantiedagen, de controle op verlofregelingen bestaat niet. Ook de spoorwegen krijgen een reprimande: het spoorwegpersoneel werkt niet hard genoeg. Met de matige productiviteit kan de SNCF in de problemen komen bij de toenemende concurrentie.
Het nalaten van het nemen van maatregelen om de verontreiniging van het grondwater tegen te gaan, zal de Franse overheid op zware financiële straffen komen te staan, omdat het land al jarenlang de Europese richtlijnen hieromtrent aan zijn laars lapt. De Rekenkamer hekelt ook de matige controle op de steunmaatregelen die de overheid aan de boeren verstrekt. Hier gaat door frauduleuze praktijken nogal eens wat mis.
Het misbruik van de werkloosheidsuitkeringen kost de Staat jaarlijks ongeveer € 2 miljard (misbruik door werknemers die zwart werken en door werkgevers die geen of te weinig sociale premies afdragen). De Rekenkamer wijst jaarlijks op deze toenemende fraude, maar gebleken is dat het misbruik slechts toeneemt.
Ongeveer een kwart van de verkeersboetes die worden uitgedeeld, blijken niet te kunnen worden geïncasseerd. De Kamer klaagt over de ondoorzichtigheid van deze kwestie, waardoor honderden miljoenen aan bekeuringen niet worden betaald, o.a. door technische problemen en door het schrappen van de boete als de overtreding wordt bestreden.
Links en rechts
Het altijd wat eigengereide Frankrijk, die vierde economie ter wereld maar kreunend onder een enorme staatsschuld en begrotingstekort, is bezig zich zo goed en zo kwaad als het gaat, verder te ontwikkelen tot een moderne Europese natie, mét behoud van de Franse trekjes: sterk nationaliteitsgevoel en een nog erg hiërarchisch bestuurssysteem, zowel in bedrijfsleven als bij de overheid. Hoe het land ook zijn best doet om wat meer te decentraliseren, er 'heerst' een president. Op dit moment de rechtse, licht populistische Nicolas Sarkozy, in mei 2007 met een uidelijke meerderheid gekozen voor 5 jaar. Hij won nipt de verkiezingen van de sociaal-democrate Ségolène Royal, die haar ambities behoudt om in 2012 opnieuw een gooi te doen naar het leiderschap van de Frans natie. Premier is de rechtse, wat steile François Fillon, de zetbaas van Sarkozy. Het huidige staatshoofd heeft direct na zijn aantreden een heuse omwenteling teweeg gebracht in de rolverdeling tussen diens ambt en dat van de minister-president. Sarkozy bepaalt het beleid en Fillon met zijn kabinet voert de voorstellen uit. Nationaal 'debat' afgesloten
Na drie maanden van nationaal debatteren - 350 bijeenkomsten, 58.000 voorstellen, ideeën en suggesties via internet - heeft premier François Fillon de maatschappelijke discussie min of meer afgesloten. Er zullen misschien enige uiterlijkheden worden geïntroduceerd, waarmee de nationale identiteit van de Franse samenleving moet worden onderstreept. De Franse media berichten vrijwel unaniem in licht badinerende toon dat het een goede zaak is, dat de Franse vlag zal wapperen op schoolgebouwen en dat scholieren het volkslied de Marseillaise zouden moeten gaan zingen. Fillon en minister Eric Besson van Immigratiezaken werken de uitkomsten van het nationale debat uit en zullen het vervolgens aan president Sarkozy overlaten om met concrete maatregelen te komen. Het staatshoofd is de geestelijke vader van het debat, maar liet bij het toenemen van de kritiek erop - 'het debat dient vooral om maatregelen tegen migranten te formuleren' - de uitwerking over aan Besson en Fillon. Kritici menen dat de berg een muis heeft gebaard en dat het debat een ordinaire propagandastunt was met het oog op de regionale verkiezingen van volgende maand. Gedurende het nationale debat kwamen het onderwijs en de scholen veelvuldig aan de orde. Immers, ook bij de Franse jeugd dient het gevoel te blijven bestaan dat zij in hun eigen Frankrijk leeft. Premier Fillon wil dan ook daadwerkelijk dat de tricolore vanaf de schoolgebouwen wordt uitgestoken, dat de Verklaring van de rechten van de mens en de burger van 1789 in elk klaslokaal aanwezig is. Vanaf het schooljaar 2010 komt er een carnet van de jonge burger en in 2011 een versterking van de burgerschapsopvoeding. Maar het voorstel van Besson om ten minste een keer per jaar het volkslied in de scholen te laten zingen is niet door iedereen verwelkomd. Sinds 2005 is het bovendien op de kleuter- en basisscholen al verplicht om de Marseillaise te leren. Premier Fillon kondigde aan het vreemdelingencontract te herzien, het contrat d'accueil et d'intrégration (CAI). Het gaat hier om een contract tussen de prefect en elke van buiten Europa komende vreemdeling van 16 jaar en ouder die voor de eerste keer op Frans grondgebied wordt toegelaten en daar wil blijven wonen. Dat contract is sinds 2007 verplicht. De CAI verplicht tot het volgen van een vormingsdag, een taalopleiding als het Frans onvoldoende wordt beheerst en een informatiedag Vivre en France.Ter verdere verdieping van 'het debat' komt er een commissie van kamerleden en intellectuelen die de gedane en ook nieuwe voorstellen moet gaan bestuderen. Het moet wat gestructureerder, want het nu gevoerde debat bleek nogal geïmproviseerd. Bij de organisatie ervan waren geen onderzoekers, historici of sociologen betrokken. Voor wat betreft Fillon en Besson is het debat niet echt afgelopen en kan deze nog gedurende de gehele zittingsperiode van de regering voortduren. In april zal Sarkozy zijn opvattingen over het identiteitsdebat en de uitkomsten ervan presenteren. (08.02.10) Het Franse presidentschap mag wat kosten  De Franse variant van de algemene rekenkamer heeft voor het eerst in de Franse geschiedenis de kosten van het Elysée, het Franse Catshuis, en de controle daarop, bekendgemaakt. Het doorrekenen van de uitgaven van de regeringschef Sarkozy en zijn medewerkers gebeurde op verzoek van het staatshoofd zelf. Er klonk nogal forse kritiek op de beperkte transparantie over de kosten van de 'hofhouding'. Het Cour de Comptes stuitte bij zijn onderzoek niet op onverwachte of geheime grote posten. Wel waren er vragen, zoals over het onderhoud van de drie presidentiële residenties (in Rambouillet, Marly-le-Roi en Souzy-la-Briche). De kosten daarvan zijn € 1,76 miljoen per jaar, geen onoverkomelijk post, maar een probleem is wel volgens de rekenaars dat deze verblijven vrijwel niet worden gebruikt. Opmerkelijk was wel een post van € 14.123 onduidelijke uitgaven van de president die kennelijk vooral in de privé-sfeer lagen. Bij het vragen om uitleg aan de staf van Sarkozy kwam een duidelijk antwoord: het hele bedrag werd onmiddellijk en volledig teruggestort van de privé-rekening van Sarkozy. Opheldering moet er verder nog komen over een post van € 14 miljoen aan reiskosten, waaraan ook privé-kantjes zitten. De media maakten verder nogal drukte over het laten uitvoeren van opiniepeilingen. Er werden 35 van dergelijke dure onderzoeken gehouden die echter tot slechts 15 publicaties leidden. Bovendien zou een bevriende relatie zijn bevoordeeld bij de opdrachten tot de onderzoeken. De fractie van de Parti socialiste heeft inmiddels een parlementair onderzoek geëist. Verkeerd noemt de rekenkamer het dat 55 belangrijke raadgevers gratis wonen in Parijse appartementen. De controleurs menen dat deze voordelen bij de inkomstenbelasting van deze medewerkers moeten worden verrekend. Ook een leverancier van frisdranken zou zijn bevoordeeld, die vorig jaar voor € 126.000 aan het Elysée mocht leveren aan niet-alcoholische dranken. De rekenkamer had niet zo zeer kritiek op deze uitgaven, maar op de monopoliepositie van de leverancier. Aan wijn en sterke drank werd € 1 miljoen uitgegeven. Vreemd is nog de € 3500 die werden gebruikt uit de staatskas om de boetes van Sarkozy en zijn vrouw te betalen die te laat waren met het voldoen van de stroom- en gasrekeningen. Het opfleuren van de ambtswoning met bloemen vergde vorig jaar € 280.000. In totaal kostte de presidentiële huishouding bijna € 113 miljoen, waarvan onder meer werden betaald de kosten van de 61 dienstauto's, 2 Airbussen, 5 Falcon-straalvliegtuigen. Vorig jaar schafte de president zich voor € 60 miljoen nog een nieuwe Falcon aan en gaf het toestel de naam Carla. Bij het Elysee werken 944 mensen, onder wie 44 chauffeurs en 87 koks. De kosten van € 113 miljoen per jaar voor het staatshoofd, de president, laten zich vergelijken met die van het Nederlandse staatshoofd, de koningin: € 114 miljoen in hetzelfde jaar 2008. Fillon presidentiabel
 De Franse minister-president François Fillon, de Balkenende van Frankrijk mét charisma, zou een zeer goede president zijn in het geval Nicolas Sarkozy bij de volgende verkiezingen van 2012 niet verkiesbaar is. Fillon zou alle kanshebbende rivalen van rechts kansrijk verslaan. Slechts Dominique Strauss-Kahn, de altijd favoriete kandidaat van links Frankrijk, kan Fillon in dit opzicht voorbij streven. Een enquête voor Le Point wijst dit uit. DSK is voorlopig opgeborgen in de Verenigde Staten waar hij baas is van het Internationale Monetaire Fonds. Fillon, de ogenschijnlijk loyale uitvoerder van de politieke wensen en verlangens van het gekozen staatshoofd Sarkozy, zou het in de ogen van de Fransen als president beter doen dan de mogelijke andere kandidaten van links, zoals eerste secretaris Martine Aubry van de Parti socialiste of eigenzinnig partijgenote Ségolène Royal, die in 2007 als socialistische presidentskandidate het onderspit moest delven tegen Sarkozy. Bij de sympathisanten van de rechtse regeringspartij UMP wordt Fillon als de beste presidentskandidaat beschouwd in het geval Sarkozy zich niet zou laten vertegenwoordiger: 45% van zijn partijgenoten zetten hem op de eerste plaats, waarmee Fillon kandidaten als Alain Juppé (12%) en Dominique de Villepin (11%) verplettert. De ondervraagden mochten ook melden hoe zij denken over de kwaliteiten van Sarkozy en diens premier Fillon: Sarkozy bezit autoriteit en vastberadenheid, terwijl Fillon meer de man is van de dialoog en de oprechtheid. (04.03.10) La République française wordt bestuurd door een president en de regering. Het volk is vertegenwoordigd in wat in Den Haag de Tweede Kamer heet, de Assemblée Nationale - 577 députés en de Eerste Kamer, de Sénat - 343 senatoren. De invloed van de staat is zeer belangrijk, hoewel de almacht door de privatiserings- en decentraliseringshausse afneemt. Vooral de gezondheidszorg, het onderwijs, de energievoorziening en gedeeltelijk ook de telecommunicatie en het openbaar vervoer zijn nog staatsaangelegenheden. Ruim een kwart van de Franse beroepsbevolking werkt bij de overheid, zo'n 5,2 miljoen ambtenaren. Tussen de gemeente en de centrale overheid zitten in Frankrijk meer bestuurslagen dan in Nederland: regio's, departementen, communautés, arrondissementen, kantons, kiesdistricten (circonscriptions) en sinds enige tijd ook pays. De laatste zijn gebieden binnen de departementen, die op een nog meer gedecentraliseerde manier willen zorgen voor de ontwikkeling van industrie, landbouw, onderwijs, gezondheidszorg en recreatie binnen hun territorium. Deze pays zijn mede op aandrang van 'Brussel' in het leven geroepen. Het stichten van dergelijke pays is nu in volle gang.
Frankrijk zelf, France métropolitain, ook wel l'Hexagone genoemd (naar de zeshoekige geografische vorm) is bestuurlijk verdeeld in 22 regio's (26 inclusief de overzeese gebiedsdelen) en 96/100 departementen. Er zijn ook nog 4 overzeese regio's/departementen (DOM - département d'outre mer) en andere gebiedsdelen (TOM - territoire d'outre mer), ver verwijderd van het Europese Frankrijk. Het Franse tv-journaal komt er wel eens met een camera. Een departement wordt bestuurd door een gekozen conseil général. Binnen de regio's wordt in deze raad gesproken over de economisch en toeristische ontwikkeling van de streek en het onderhoud en beheer van de nationale wegen, het regionale treinverkeer alsmede het beheer van de lycea en het beroepsonderwijs. Vanaf 2005 beginnen de regio's en departementen concreet iets te merken van de decentralisatieplannen die na bijna 25 jaar van onderhandelen tot uitvoering gaan komen. Parijs wil taken afstoten naar de regio's en de departementen; de laatste beschouwen veel van de regeringsplannen echter als verkapte bezuinigingsmaatregelen. De nieuwe taken voor de lagere overheden betekenen veelal dat de plaatselijke belastingen omhoog gaan. Enkele van de staatstaken die worden afgestoten in de komende jaren: economische steun aan het bedrijfsleven, het beheer van de werkloosheidsfondsen, jeugdzorg, betaling van technisch personeel bij het onderwijs, het beheer van cultuurmonumenten en van lokale rijkswegen (routes nationales).
Vertegenwoordiger van de staat is de préfet de région; dat is dezelfde prefect die zetelt in het departement waarvan de hoofdstad (chef-lieu) ook de hoofdstad van de regio is. In de overige departementen binnen een regio zetelt de préfet du département en vertegenwoordigt namens de ministers de staat binnen zijn territorium. Deze prefect treedt verder o.m. bij de gemeentegrenzen overschrijdende politiezaken. Er is één préfet de police en wel in Parijs. De departementen zijn verdeeld in circonscriptions (kiesdistricten die elk een député leveren), in arrondissementen (325), met aan het hoofd een sous-préfet; deze arrondissementen zijn verdeeld in kantons (3714), en deze ten slotte in de gemeenten (36.433). Het kanton en het arrondissement zijn niet zo belangrijk meer; ze dienen meer een administratief doel. Een kanton beslaat enkele gemeenten of delen van grotere plaatsen en kiest om de zes jaar een nieuwe conseiller général. Aan de kentekenplaten van de auto's is te zien waar de berijder vandaan komt. De laatste twee cijfers geven het nummer van het departement aan. Het gaat alfabetisch: 01 is bijvoorbeeld het departement Ain, nummer 24 is de Dordogne, nummer 75 het centrum van Parijs en nummer 81 het département Tarn. De regio Midi-Pyrénées bestaat bijvoorbeeld uit 8 departementen. De charme van het kunnen lokaliseren van de chauffeur aan zijn kentekenplaat zal minder worden als de automobilist zijn kenteken mag behouden als hij naar een ander departement verhuist. Er komen in 2009 nieuwe nummerborden zonder vermelding van het departementnummer, maar als men het graag wil, zijn ook plaques d'immatriculation te krijgen mét het nummr van het departement of het logo van de regio. De postcodes beginnen met de eerste twee cijfers van het departement.
De 22 regio's met de departementen en DOM-TOM: Aquitaine (Aquitanië): Dordogne [24] Gironde [33] Landes [40] Lot-et-Garonne [47] Pyrénées-Atlantiques[64] Auvergne: Ardèche [07] Cantal [15] Haute-Loire [43] Puy-de-Dôme [63] Basse-Normandie (Laag Normandië): Calvados [14] Manche [50] Orne [61] Bourgogne (Bourgondië): Côte-d'Or [21] Nièvre [58] Saône-et-Loire [71] Yonne [89] Bretagne: Côtes-d'Armor [22] Finistère [29] Ille-et-Vilaine [35] Morbihan [56] Centre: Cher [18] Eure-et-Loir [28] Indre [36] Indre-et-Loire [37] Loir-et-Cher [41] Loiret [45] Champagne-Ardenne: Ardennes [08] Aube [10] Marne [51] Haute-Marne [52] Corse (Corsica): Corse-du-Sud [2A] Haute-Corse [2B] Franche-Comté (Graafschap Franche): Doubs [25] Jura [39] Haute-Saône [70] Territoire de Belfort [90] Haute-Normandie (Hoog Normandië): Eure [27] Seine-Maritime [76] Île-de-France: Paris [75] Seine-et-Marne [77] Yvelines [78] Essonne [91] Hauts-de-Seine [92] Seine-Saint-Denis [93] Val-de-Marne [94] Val-d'Oise [95] Languedoc-Roussillon: Aude [11] Gard [30] Hérault [34] Lozère [48] Pyrénées-Orientales[66] Limousin: Corrèze [19] Creuse [23] Haute-Vienne [87] Lorraine (Lotharingen): Meurthe-et-Moselle [54] Meuse [55] Moselle [57] Vosges [88] Midi-Pyrénées: Ariège [09] Aveyron [12] Haute-Garonne [31] Gers [32] Lot [46] Hautes-Pyrénées[65] Tarn [81] Tarn-et-Garonne [82] Nord-Pas-de-Calais: Nord [59] Pas-de-Calais [62] Pays-de-la-Loire: Loire-Atlantique [44] Maine-et-Loire [49] Mayenne [53] Sarthe [72] Vendée [85] Picardie: Aisne [02] Oise [60] Somme [80] Poitou-Charentes: Charente [16] Charente-Maritime [17] Deux-Sèvres [79] Vienne [86] Provence-Alpes-Côte-d'Azu: Alpes-de-Haute-Provence [04] Hautes-Alpes [05] Alpes-Maritimes [06] Bouches-du-Rhône [13] Var [83] Vaucluse [84] Rhône-Alpes: Ain [01] Ardèche [07] Drôme [26] Isère [38] Loire [42] Rhône [69] Savoie [73] Haute-Savoie [74] Sarkozy wil het land wat anders indelen  Half december zal het Franse parlement beraadslagen over plannen van president Nicolas Sarkozy om het land bestuurlijk wat anders te gaan indelen. Frankrijk telt kieskringen, arrondissementen, kantons, gemeenten, communautés de communes, agglomérations, departementen, pays, regio's. Wat veel, vindt het staatshoofd, en dus ook kostbaar. Hier en daar werpen politici de suggestie op om de 96 departementen op te heffen. Dat gaat Sarkozy te ver. Hij ziet voorlopig meer in nauwere samenwerking op verschillende niveaus: gemeenten - er zijn er ruim 36.000 - zullen veel meer dan nu al het geval is - zaken gezamenlijk moeten aanpakken. Hetzelfde geldt voor de departementen en de 22 regio's. Daarnaast zou er nog een netwerk van grote gemeenten moeten komen, het réseau de métropoles. Sarkozy is kortom van mening dat de regelijver uit de pan is gerezen en daardoor voor veel onoverzichtelijkheid heeft gezorgd. Om te beginnen moeten de regionale parlementen, de conseils régionaux (regio's) en de conseils généraux (departementen), anders worden gekozen dan nu via vertegenwoordigers in de 4039 Franse kantons, uitsluitend papieren bestuurseenheden. Sarkozy wil nieuwe raadsleden, die zowel voor de regio's als voor de departementen gaan optreden, de conseillers territoriaux, die bovendien via eenvoudiger verkiezingen moeten worden gekozen: één ronde en wie de meeste stemmen behaalt, is verkozen. De hervorming zou in 2014 moeten ingaan, waarbij het aantal gekozen vertegenwoordigers in regio en departement daalt van 6000 naar 3000. De nieuwe metropolen van ten minste 450.000 inwoners zouden bevoegdheden moeten krijgen die nu nog in handen zijn van regio's, departementen en de kleinere samenwerkingsverbanden zoals de communautés de communes. Het zou hierbij gaan om de agglomeraties van Parijs, Nantes, Lyon, Bordeaux, Lille, Straatsburg, Toulouse en Marseille.(25.10.09)
De departementen en hun prefecturen 
Om de webpage van een Conseil général van een bepaald departement te bereiken kan men gaan naar www.cgXX.fr, waar XX voor het departementnummer staat.
Kiezen en gekozen worden De gemeenteraadsverkiezingen in Frankrijk zijn in maart 2008 gehouden. In Frankrijk wonende Nederlanders konden stemmen voor deze verkiezingen als zij zich op tijd hadden laten inschrijven in het kiezersregister. Nederlanders van 18 jaar en ouder die vast in Frankrijk wonen (en niet het kiesrecht hebben verloren) hebben hun actief (stemmen) en passief (gekozen worden) kieskrecht voor de verkiezingen van het Europees Parlement niet verloren. Buitenlandse inwoners van Frankrijk van 23 jaar en ouder kunnen zich ook verkiesbaar stellen. Op de website Informatie over Frankrijk voor Nederlandse burgers heeft de Europese Commissie de zaken rond het Euroopese kiesrecht in den vreemde op een rijtje gezet: Belangstellenden moeten een verzoek indienen om opgenomen te worden op de aanvullende kiezerslijst van hun gemeente. Dit verzoek moet uiterlijk op de laatste werkdag van december worden ingediend voor definitieve inschrijving op 1 maart van het daaropvolgende jaar. De EU-burger moet voldoen aan de vereisten die gelden voor Franse onderdanen, en bovendien bij zijn verzoek om inschrijving op de aanvullende kiezerslijst een schriftelijke verklaring indienen. Hierin moet hij of zij vermelden: • nationaliteit en adres in Frankrijk; • in voorkomend geval de plaats in de lidstaat van herkomst waar hij of zij het laatst als kiezer was ingeschreven; • dat het actief kiesrecht niet verloren is in de lidstaat van herkomst; • dat het actief kiesrecht alleen in Frankrijk zal worden uitgeoefenend.
Uitleg over het kiessysteem in Frankrijk De president van Frankrijk, Nicolas Sarkozy, was nog maar net geïnstalleerd of het volgende politieke schouwspel diende zich al weer aan: de Franse 'Tweede Kamer'-verkiezingen: les élections législatives (of wel les législatives). De term 'législatives' heeft betrekking op le pouvoir législatif, de wetgevende macht, die zoals in elke parlementaire democratie bij het parlement (le Parlement) berust. Het Franse parlement bestaat uit l’Assemblée nationale (te vergelijken met onze Tweede Kamer) en le Sénat* (onze Eerste Kamer). De Franse 'Tweede Kamerleden' worden députés (afgevaardigden, gedeputeerden) genoemd. Ze worden voor een periode van vijf jaar gekozen (de zogenaamde législature*) en zijn herkiesbaar. Sinds de invoering van het quinquennat* voor de ambtstermijn van de president lopen beide zittingstermijnen dus ongeveer gelijk, hetgeen de kans op een cohabitation* aanzienlijk verkleint. Elke député is afkomstig uit een kiesdistrict, une circonscription*. Daarvan zijn er dus net zoveel als er zetels in de Assemblée nationale zijn, namelijk 577. Van dit aantal zijn er 570 gereserveerd voor la France métropolitaine (het Europese Frankrijk zeg maar) en 7 voor de overzeese gebiedsdelen (DOM TOM*) zoals la Réunion of Martinique. Binnen de grenzen van een departement (daarvan heeft Frankrijk er 95, exclusief de overzeese departementen) bevinden zich meerdere kiesdistricten. De grenzen van de circonscription vallen zoveel mogelijk samen met die van een canton*, een commune (gemeente) of een arrondissement (voor de grote steden). Als kiesgerechtigde spreek je over de zoveelste circonscription waaronder je valt. De verkiezing van de gedeputeerden verloopt volgens het systeem van suffrage universel direct, au scrutin majoritaire uninominal à deux tours. Dit klinkt zeer ingewikkeld, en dat is het ook. Hieronder een toelichting van elke term. - Suffrage: verkiezingen - Universel: Algemeen, dat wil zeggen voor de hele bevolking; met dien verstande dat men natuurlijk kiesgerechtigd moet zijn (onder meer de leeftijd van 18 jaar moet hebben bereikt en van Franse nationaliteit zijn) en dat men moet zijn ingeschreven op de zogenaamde listes électorales. - Direct: De bevolking kiest zelf direct zijn gedeputeerden, anders dan bijvoorbeeld de leden van de Sénat, die indirect door de bevolking worden gekozen, namelijk door volksvertegenwoordigers op elk administratief niveau zoals gemeenteraadsleden, gedeputeerden, conseillers régionaux* en généraux*, die op hun beurt wel direct door de bevolking gekozen zijn. - Scrutin: Het feitelijke 'stem uitbrengen'. - Uninominal : De kiezers kiezen voor één kandidaat en per district kan er ook maar één kandidaat worden afgevaardigd naar Parijs. Anders dan in Nederland kies je in Frankrijk voor een persoon, niet voor een lijst (partij). - Majoritaire betekent meerderheid. Maar het is een meerderheid verkregen in twee rondes, à deux tours. Dat betekent dat als in de eerste ronde er niet één kandidaat is die de absolute meerderheid heeft verkregen, er een tweede ronde nodig is. Iedere ingeschreven kiesgerechtigde mag dus stemmen op één van de kandidaten uit zijn eigen kiesdistrict. Uiteraard zijn er kandidaten van elke politieke kleur. En uiteraard verschilt de overwegende politieke kleur per district. Een kandidaat is na slechts één ronde gekozen, indien hij de absolute meerderheid van de uitgebrachte stemmen in het district krijgt, wat tegelijkertijd een stemmenaantal moet zijn van minstens 25% van de ingeschreven kiesgerechtigden in het betreffende district. In de andere gevallen volgt een tweede ronde voor die kandidaten die minstens 12,5% van de uitgebrachte stemmen hebben behaald. Uiteindelijk heeft de kandidaat gewonnen die de relatieve meerderheid van de uitgebrachte stemmen heeft behaald. Als na de eerste ronde maar één of geen kandidaat 12,5% van de stemmen heeft behaald, dan gaat de tweede ronde tussen die twee kandidaten die in de eerste ronde de meeste stemmen hebben behaald. * © Marion Everink
Links
Administration 24/24
Deze pagina is laatst gewijzigd op 07-03-2010 om 19:17.
|
 het weer in Frankrijk 13 mrt 2010 |
Print dit artikel
1. Région Nord-Pas-de-Calais 2. Régions Normandie 3. Région Picardie 4. Région Champagne-Ardenne 5. Région Lorraine 6. Région Alsace 7. Régions Normandie 8. Région Ile-de-France 9. Région Bretagne 10. Pays de la Loire 11. Région Centre-Val-de-Loire 12. Région Bourgogne 13. Région Franche-Comté 14. Région Poitou-Charentes 15. Région Limousin 16. Région Auvergne 17. Région Rhône-Alpes 18. Région Aquitaine 19. Région Midi-Pyrénées 20. Région Languedoc-Roussillon 21. Région Provence-Alpes-Côte-d’Azur (PACA) 22. Collectivité territoriale de Corse 23. Les DOM-TOM (Départements d'outre Mer-Territoires d'outre Mer)
