Grondprijzen gestegen
Hoewel het steeds lastiger wordt in Frankrijk, is het kopen van een stuk(je) grond om een nieuw huis te bouwen zeker mogelijk. Vooral in de omgeving van grotere plaatsen is het vinden van een leuk perceeltje moeilijk. Bovendien stijgen de prijzen door het schaarse aanbod flink: de laatste drie jaar met gemiddeld 10% per jaar. Kostte een stuk bouwgrond van zeg 1000 m² in 1998 nog rond de € 20.000, nu moet dat lapje tegen de € 45.000 kosten. De prijzen rond Parijs (Île de France en in het zuidoosten) bedragen ongeveer het dubbele. In de wat ‘rustiger’ regio’s liggen de gemiddelden wat lager. Het aanbod aan bouwgrond lijdt ook onder de steeds strengere regelgeving op het gebied van de ruimtelijke ordening. Er is de keuze tussen een vrij stuk grond (terrain isolé of parcelle en diffus) of een kavel in een bouwplan (lotissement) van een gemeente of projectontwikkelaar. Bij de aankoop van een perceel buiten een lotissement is het belangrijk om goed te kijken naar de plaatselijk geldende voorschriften, belastingen, eventuele bouwbeperkingen en de kosten om het stuk grond te ontsluiten en de aansluitingen te laten maken (elektriciteit, water, telefoon, eventueel riolering). Reken op bedragen van € 20.000 tot € 25.000 om al die aansluitingen te laten aanleggen en tel er nog eens € 2.000 à € 5.000 bij om leidingen te maken tot in het huis zelf.

Een hectare grond, geen terrein om huizen op te bouwen, doet tussen de € 200 en € 1.500. Bouwgrond is veel duurder, maar is volgens Nederlandse begrippen met € 20 tot € 45 per m² nog heel redelijk geprijsd. Wederom: prijzen à la campagne. In gebieden rond grotere plaatsen kunnen de prijzen aanzienlijke hoger liggen.




Het befaamde CU
Allereerst is het natuurlijk van belang te weten te komen of het stuk grond dat men graag zou willen kopen, mag worden bebouwd, of het een terrain constructible is. Met andere woorden: of er een CU (certificat d’urbanisme) op rust. Hiervan bestaan twee modellen: een détaillé (officieel een CU pré-opérationnel), vol met voorschriften en bepalingen die nodig zijn bij de verlangde nieuwbouw of te plegen grote restauratie, en een simplifiée, ook wel genoemd een CU ordinaire of certificat d’information, waarin enkele algemene regels over de bestemming van de grond zijn gegeven. Ga hiervoor naar la mairie; daar is ook alles bekend over eventuele rechten, zoals erfdienstbaarheden. Een CU is gratis. Het document is een jaar geldig en kan daarna nog met een jaar worden verlengd, als dat ten minste twee maanden voor het verstrijken van het eerste jaar is aangevraagd.
Veel gebruikt is ook de afkorting COS, coefficient d’occupation du sol. Deze COS geeft aan welk gedeelte van een terrein mag worden bebouwd: een coëfficiënt van 0,30 op een stuk bouwgrond van 1000 m² betekent dat men 300 m² kan bebouwen inclusief al het buitenwerk. Het woondeel daarvan mag hooguit 80% zijn, derhalve 240 m² aan ‘huis’.

Het gedroomde plekje voor een vrijstaand huis met dat leuke riviertje dat grenst aan de tuin kan in herfst en winter letterlijk soms een ramp betekenen. Het is dan ook aan te bevelen naar de zogenaamde risicoplannen te vragen voor gebieden die aan bepaalde risico’s blootstaan (overstromingen, aardbevingen, lawinegevaar, bosbranden enzovoort). Verkopers van huizen die in risicovolle gebieden liggen (overstroming, lawine, vervuilende industrie) zijn verplicht om dit afzonderlijk te vermelden bij het laten opmaken van het voorlopig koopcontract. Zo’n plan (PPRN, plan de prévention des risques naturels prévisibles) is ook te vinden op het gemeentehuis, en komt alleen boven water als je er specifiek om vraagt. Sinds de zomer van 2006 is de verkoper verplicht om een PPRN te produceren bij het opmaken van het voorlopig koopcontract. Valt het terrein/gebied/huis dat je wilt kopen onder zo’n PPRN, dan is dat een forse indicatie om het niet te kopen. Op de overheidssite www.prim.net is daarover meer informatie te vinden en een belangrijke bron van informatie zijn ook je toekomstige buren.

Print dit artikel