Het is hard werken geblazen voor die talrijke Nederlanders die een camping zijn begonnen of hebben overgenomen. De kost moet je in enkele maanden tijd verdienen en het onderhoud en de verzorging van de camping vragen tijd en geld. Bovendien kamp je als eigenaar, vooral in de startperiode, met de Franse bureaucratie en regelgeving. Voor vrijwel elk onderdeel van de camping – sanitaire voorzieningen, veiligheid, horeca, zwembad – hebben de Fransen regels bedacht, die tot overmaat van ramp ook nog dienen te worden nageleefd.

Een camping à la ferme behoeft geen vergunning en heet officieel een camping déclaré, omdat zij wel bij de gemeente moet zijn gemeld en is een permis d'aménagement verplicht, tenzij je een bewijs kunt leveren dat je bent ingeschreven bij de Chambre d'Agriculture. Het maximum aantal (eenvoudige) plaatsen bedraagt zes (er mogen niet meer dan twintig personen tegelijk aanwezig zijn) en er zijn weinig vereisten aan sanitair. Bovendien zijn geen ‘vaste’ constructies toegestaan. De daaropvolgende vorm is de aire naturelle (camping rural) met maximaal 25 plaatsen en een eenvoudig niveau van voorzieningen met eisen aan het sanitrair en aan de ’natuurlijke’ inrichting van de camping. Een aire naturelle kent, evenals de ‘gewone’ campings, een classificatie in vier sterren.
Een vergunning voor een aire naturelle wordt afgegeven door de Préfecture (het bestuur van het departement), na advies van de gemeente. De regels zijn overal in Frankrijk gelijk, met enkele lokale aanvullingen (zoals bosbandpreventemaatregelen in het zuiden.) Er zijn behoorlijke investeringen nodig in afvalwaterverwerking, zelfs voor een simpele aire naturelle. Dit zijn de belangrijkste eisen (met dank aan Wim van Teeffelen van Ondernemen-Frankrijk):

1. Het terrein moet natuurlijk zijn ingericht (gras, struiken, bomen) met respect voor de bestaande beplanting op het terrein zelf en moet in een natuurlijke omgeving liggen.
2. Per eenheid van eigendom mag er slechts één camping aire naturelle worden ingericht.
3. Er mag geen stalling voor caravans worden aangeboden.
4. Maximale grootte van een camping aire naturelle is 1 ha.
5. Maximaal aantal kampeerplekken is 25.
6. Het midden van een kampeerplek moet worden gemerkt met een markeerpunt (niet aangegeven wat dat moet zijn: een steen, een paaltje, o.i.d.) De markeerpunten moeten ten minste 20 meter uit elkaar liggen. Buiten de gemarkeerde kampeerplaatsen mogen geen tenten, caravans of eigendommen van gasten worden geïnstalleerd of opgeslagen.
7. Er moeten sanitaire voorzieningen worden aangeboden, die mogen worden ingericht in een bestaand gebouw of een speciaal voor dit doel gebouwd onderkomen. In het laatste geval moet het gebouw aan het zicht (vanaf de openbare weg) onttrokken worden, bij voorkeur door een groene haag of andere beplanting.
8. Sanitaire voorzieningen moeten met regelmaat worden schoongemaakt en onderhouden gedurende de periode dat de camping open is.
9. De volgende voorzieningen moeten minimaal worden aangeboden (bij 25 plekken):
- 3 punten waar schoon drinkwater beschikbaar is
- minimaal twee wc’s
- een stortbak voor afvalwater
- minimaal twee wastafels
- een afvalemmer van tenminste 75 liter met een deksel.
Echter, de overheid raadt aan om tenminste 3 wastafels en een douche met warm en koud water te installeren.
10. Dagelijks ophalen van vuilnis is verplicht, of anders het inrichten van een afsluitbare plek waar vuilnis kan worden opgeslagen voor de wekelijkse ophaalbeurt.
11. Alleen indien de inrichting, ligging en fysieke omstandigheden van het terrein de toegang voor gehandicapten mogelijk maakt, moet een wc, een drinkwaterpunt en een wasbak geschikt zijn voor gehandicapte personen.
12. Aan alle lokale eisen en voorschriften ten aanzien van veiligheid en (bos)brandpreventie moet worden voldaan.
13. De camping mag maximaal gedurende een aaneengesloten periode van 6 maanden geopend zijn. De openingsperioden mogen dus niet over het jaar worden verdeeld.
14. Gasten moet gewezen worden op het natuurlijke karakter van de camping, waarbij geluidsoverlast te allen tijde moet worden vermeden. Geluidsinstallaties van de camping zelf of van gasten moeten strikt voldoen aan deze regel. Er moet absolute stilte heersen tussen 22h00 en 07h00.
15. Er mag geen verhard parkeerterrein worden ingericht bij de camping, tenzij daar specifiek toestemming voor is gegeven door de gemeente.

Medewerking van de gemeente is geheel afhankelijk van de aard en ligging van het terrein en het beleid van de gemeente. Op voorhand is daar niets over te zeggen. Zodra je een geschikt pand hebt gevonden moet je het plan voorleggen aan de gemeente, dan hoor je vanzelf of ze het zien zitten of niet. Zo niet, kun je beter op zoek gaan naar een ander pand. Een gevecht aangaan met de gemeente levert meestal maar één verliezer op....

Er zijn enkele Nederlandse bemiddelaars actief bij het helpen zoeken en starten van een Franse camping en die wijzen over het algemeen wel op de  risico’s en valkuilen. Met name op het punt van de financiering is het zaak té enthousiasten uit de droom te helpen. Banken in Frankrijk zijn zeer terughoudend en financieringen worden alleen verstrekt als men ervan overtuigd is dat er voldoende aflossingscapaciteit zal zijn. Men raakt hiervan wat gemakkelijker overtuigd als het bedrijf voldoende kan opbrengen om de jaarlijkse lasten voor rente en aflossingen te voldoen.

Ervan uitgaande dat de koper inkomensafhankelijk wordt van het aan te kopen bedrijf, geldt voor campings in de prijsklassen onder het miljoen, dat tot een koopsom van € 200.000 tot € 250.000 geen financiering kan worden verkregen voor de enkele camping die in deze lage prijsklasse wordt aangeboden; voor de categorie tussen € 250.000 en € 500.000 geldt dat het te verkrijgen percentage meestal ligt tussen 0 en 35 en voor de prijsklasse vanaf € 500.000 loopt dit percentage op tot 50, bij hoge uitzondering wat hoger. Deze opstelling van de banken, ook in Frankrijk allerminst liefdadigheidsinstellingen, betekent dat voor de aankoop van een stuk grond en het vervolgens opzetten van een nieuwe camping evenzeer dat zelden of nooit financiering kan worden verkregen. Bovendien zijn de kosten om aan alle verplichte normen te voldoen, extreem hoog en is het opzetten van een geheel nieuwe camping slechts bij uitzondering een rendabele activiteit. 

In de praktijk zal de koopsom van een camping bepaald zijn door de waarde van het onroerend goed (les murs) en door de waarde van de bedrijfsactiviteit, het fonds de commerce. Bij gîtes en chambres d’hôtes speelt dat begrip nauwelijks een rol. De waarde van het goodwill-gedeelte van het fonds de commerce wordt voornamelijk bepaald door de aantoonbare bedrijfsresultaten van de afgelopen jaren. De inventaris heeft zijn eigen waarde en staat op de balans en is niet echt afhankelijk van de bedrijfsresultaten. In het algemeen leidt een hogere gerealiseerde jaaromzet tot een hogere waarde van de bedrijfsactiviteit en dus tot een hogere koopsom. Een hogere prijsklasse betekent dus vaak een hogere aantoonbare omzet en een beter resultaat.

Bij een gebrek aan financiering wil het nogal eens gebeuren dat een belangstellende alleen het fonds de commerce koopt (geen overdrachtskosten) en het onroerend goed (het woonhuis bijvoorbeeld) vervolgens pacht. Wie uitsluitend een fonds de commerce van een camping wil kopen,  zal ervaren dat financiering vaak, in tegenstelling tot andere bedrijfsactiviteiten, ook vrijwel onmogelijk is om dezelfde al genoemde redenen, met daarbij het ontbreken van onderpand in onroerend goed. Conclusie uit de minder romantische praktijk: als de koper niet beschikt over ten minste € 250.000 à € 3000.000 eigen kapitaal, zal de aankoop van een camping, ook in de lagere prijsklasse, niet haalbaar zijn.

Er is een Frans tijdschrift dat informatie biedt bij het starten van een Frans kampeerterrein: l’OT, Officiel des terrains de camping, 12, Rue Rouget de Lisle, 94442 Issy les Moulineaux, CEDEX, tel. 01 41 33 47 47. In het blad van deze organisatie staan ook campings te koop. Jaarlijks zijn er 150 à 200 campings te koop in geheel Frankrijk, niet steeds andere maar ook flink wat campings die enkele jaren te koop staan. Ook l’OT ontmoet te vaak enthousiastelingen die veronderstellen met enkele tienduizenden euro’s een Franse camping te kunnen kopen. Die tijd is definitief voorbij: er worden veel te hoge prijzen gevraagd. Het aanbod van campings is  nog wel behoorlijk, maar  de vraagprijzen zijn niet zelden exorbitant hoog.

De nieuwe bezitter van een camping in Frankrijk zal ook bestand moeten zijn tegen de Franse bureaucratie. Vaak voldoet het overschrijven van de naam van de eigenaar bij de talrijke instanties in de eerste periode. Maar daarna komen de controleurs: van de brandweer, de keuringsdienst, de douane (alcoholverkoop), de belastingen. Je bent nog niet jarig als er zaken niet blijken te kloppen. En wie erop wordt betrapt te sjoemelen met de omzetcijfers of de BTW-boekhouding, loopt op tegen onverbiddelijke sanctiemaatregelen. Verder moet er veel van het ‘verdiende’ geld worden afgedragen aan ziekenfondspremie, verplichte pensioenverzekering, kijkbelasting, muziekrechten, vuilophaaldienst, taxe professionnelle, taxe foncière, taxe d’habitation, arbeidsongeschiktheidsverzekering, advertentiekosten, en bouw en onderhoud van de website.

Nieuwe classificaties voor campings
De nieuwe wet op het Tourisme van 22 juli 2009 is in werking getreden en daarmee is de classificatie van campings aangepast. Frankrijk telt bijna 11.000 kampeerterreinen. Het nieuwe classificatiesysteem kent vijf categorieën en varieert van 1 tot 5 sterren, gebaseerd op verschillende niveaus in dienstverlening, zoals opgenomen in de wet. De classificatie NN blijft voor campings die zich niet hebben aangemeld bij de préfecture. Ook onder de nieuwe wet blijft de classificatie vrijwillig.

Er is een nieuwe categorie ingesteld: 1 ster. De minimale grootte van een ‘emplacement nu’ (een naakte kampeerplek) ten behoeve van tenten of vouwcaravans is 70 m² voor een camping met 1 of 2 sterren en 80 m² voor elke camping met meer sterren. Voor ingerichte plekken (bijvoorbeeldmet een stacaravan of een châlet) of voor plekken waar ruimte wordt geboden aan tourcaravans of campers geldt een minimale grootte van 35 m², ongeacht het aantal sterren. Een toegekende classificatie aan een campinghouder heeft een geldigheidsduur van 5 jaar. De campingvergunning zal ook aangeven of het gaat om een seizoenscamping of een camping die het hele jaar open mag zijn. De préfecture kan, na overleg met de gemeente, de openstelling beperken, bijvoorbeeld als de camping grenst aan een rivier, waarbij in de winter een reëel overstromingsgevaar bestaat.

Naast de aanduiding van het aantal sterren, kunnen campings ook kiezen voor verschillende vormen van naamgeving. Een ‘camping du tourisme’ stelt ten minste 50% van het aantal plaatsen beschikbaar voor trekkers, d.w.z. gasten die enkele nachten tot maximaal een maand op de camping zullen verblijven. De term ‘camping de loisirs’ is gereserveerd voor een camping waarbij meer dan 50% van het aantal plaatsen wordt ingenomen door gasten met een langdurig verblijfscontract (langer dan een maand). Alle geclassificeerde camping zijn verplicht op het kantoor of bij de ingang, in elk geval zichtbaar voor gasten, de volgende informatie aan te brengen:
- totaal aantal plekken, met daarbij de verdeling tussen ‘tourisme’ en ‘loisirs'
- aantal plekken ‘grand confort’ voor toercaravans of campers
- aantal plekken ‘confort’ voor toercaravans of campers
- aantal plekken voor tenten of vouwcaravans
- aantal parkeerplekken
- een plattegrond van de camping met daarop genummerde plaatsen
- de tarieven
- het reglement

Print dit artikel

Links

Campings
Camping France
Campings à vendre
OT
Groupement hôtellerie
Chambres d’hôtes
Verhuurorganisaties
Gites.nl
Gîtes de France
Clévacances
Fleurs Soleil
Accueil Paysan

 

Print dit artikel

Deze pagina is laatst gewijzigd op 03-01-2012 om 12:16.