Evenals in Nederland kent men in Frankrijk het fenomeen 'voorlopig koopcontract'. Dat is een voorovereenkomst (avant-contrat) die wordt getekend tussen de verkoper en koper van een onroerende zaak. Maar bedenk steeds dat de term ‘voorlopig’ bedrieglijk is, omdat de koop dan – zoals in Nederland – eigenlijk al gesloten is, en alleen in bepaalde gevallen, die expliciet zijn omschreven, ontbonden kan worden is. Als men het mondeling eens is geworden over het te verkopen object en over de prijs, is de koop feitelijk nog niet gesloten. Er moet een handtekening worden gezet, ofwel het koopcontract moet worden opgesteld.

Er mag in ieder geval geen aanbetaling worden gedaan op straffe van nietigheid van de overeenkomst. Mocht er toch zijn betaald, dan kan de koper bij het niet doorgaan van de transactie zijn geld terugkrijgen. Bij een echt 'voorlopig koopcontract' is de aanbetaling evenmin wettelijk meer onderbouwd. Het gebeurt nog steeds en je krijgt hem als koper normaal gesproken altijd terug als de koop afketst, maar er is geen wettelijke basis meer voor.

Het 'echte' contract kan in de vorm van een promesse de vente ('de eigenaar belooft te zullen verkopen), of een compromis de vente ('samen zijn we het eens'). Een promesse de vente zie je steeds minder. Een compromis de vente bindt beide partijen, tenzij de koper enkele opschortende voorwaarden in deze akte heeft laten opnemen en één of meer van deze voorwaarden ook daadwerkelijk worden vervuld.

Het zetten van de handtekeningen (in het notariële spraakgebruik: signer la SSP; acte sous seing privé – ofwel onderhandse akte) – vormt een noodzakelijke bevestiging van de koop en het vastleggen van eventuele bijzonderheden, zoals de opschortende voorwaarden. De acte authentique, de transportakte, kan alleen bij en door de notaris worden getekend. Het is lang niet altijd noodzakelijk om voor het ondertekenen van een compromis de vente naar Frankrijk af te reizen. Veel kan worden geregeld via fax en e-mail of met inschakeling van een volmacht, de zogenaamde procuration, meestal verleend aan een medewerker van het notariskantoor. 
 

Het is belangrijk om erop toe te zien dat mogelijke rechten zoals erfdienstbaarheden (servituten, servitudes), een termieten-, asbest-,  lood- en energieverklaring, bijzonderheden over het bestemmingsplan én eventuele rechten van aangrenzende boeren in het voorlopig koopcontract staan vermeld. Een goede notaris zoekt het allemaal uit, heeft de plicht gegevens op te vragen en de uittreksels uit kadaster en hypotheekregister, met daarin opgenomen alle rechten, bij de akte te voegen.

Bij een SSP is het niet ongewoon om een lijst op te stellen van de onroerende goederen die worden overgenomen en de overeengekomen prijzen daarvan. Notarissen letten hier tegenwoordig goed op om misbruik te voorkomen, waarbij wordt gepoogd vermindering van overdrachtsbelasting te creëren door het huis laag te prijzen en de spullen hoog. 
 

Ook in Frankrijk geldt een wettelijke bedenktijd (période de rétractation of période de réflexion) van 7 kalenderdagen na het tekenen van het compromis de vente of vóór het tekenen van dat (voorlopige) koopcontract als dat bij de notaris gebeurt. De termijn gaat in op het moment dat de koper per aangetekende brief, lettre recommandée avec avis de réception, de voorlopige akte heeft ontvangen. Doorslaggevend voor de periode is de datum van het poststempel of de datum van het briefje van de postbode met de melding dat er een aangetekend stuk op het postkantoor ligt. Als de termijn van zeven dagen eindigt op een zaterdag, zondag of erkende feestdag wordt deze verlengd met de eerstvolgende werkdag. Afzien van de koop kan via ook weer een aangetekende brief met ontvangstbevestiging aan de verkoper als onderhands een overeenkomst is gemaakt. Gedurende deze bedenktijd wordt uiteraard nog niets betaald, geen optierecht en geen waarborgsom.

Na het tekenen van het compromis moet de koper ook in Frankrijk meestal een waarborgsom (indemnité d’immobilisation of acompte bij een promesse, en een dédit bij een compromis) storten, over het algemeen 10% van de overeengekomen koopsom, maar steeds meer wordt 5% voldoende geacht. Het is belangrijk te weten aan wie de aanbetaling wordt gedaan. Het afgeven van contant geld aan de makelaar of bemiddelaar is wel het laatste wat men moet doen. De lokale belastingen worden op twee manieren afgerekend: bij de taxe foncière (grondbelasting) betaalt de verkopende partij het stukje dat hij vanaf 1 januari schuldig is tot aan de verkoopdatum en bij de taxe d´habitation (gebruikersbelasting) betaalt de verkopende eigenaar voor het gehele jaar en stort de koper niets terug.

Bij het kopen van een huis op tekening (acheter sur plans) gelden enkele afwijkende regels. Ook hier gaat aan het opmaken van de eigendomsakte een 'voorlopig koopcontract' vooraf: contrat de réservation of contrat préliminaire. Bij het ondertekenen van dit voorcontract kan de bouwer of projectontwikkelaar een garantiesom vragen van 2 tot 5% van de totale bouwsom. Het geld gaat niet naar de bouwer, maar naar een speciale derdenrekening. Ook bij deze overeenkomst kan een opschortende voorwaarde worden opgenomen, bijvoorbeeld het niet rond krijgen van de financiering. De definitieve akte moet bij de notaris worden vastgelegd: en l’état futur d’achèvement, wat wil zeggen dat de koper eigenaar is van de grond en van wat tijdens de ondertekening van deze akte al is gebouwd, met de aantekening dat wat verder nog wordt afgebouwd, ook tot de eigendom gaat behoren.