Hulp bij bezoek aan Franse dokter

Wie een bezoek wil brengen aan een Franse huisarts of specialist, kan met taalproblemen kampen. Het is niet altijd gemakkelijk om in je schoolfrans de medische klachten te omschrijven. Daarom zijn hieronder vier formulieren gemaakt, twee in het Nederlands en twee in het Frans. In de Nederlandse versie zijn tal van medische onderwerpen opgenomen met daarbij een omschrijving van de klacht. Men kruist de desbetreffende passage aan op een genummerde regel en in de juiste kolom, die overeenkomen met de plaatsen in de Franse vertaling. Op die manier is het mogelijk de Franse medicus snel en bondig op de hoogte te brengen.

De vier PDF-bestanden zijn uit te printen en kunnen vervolgens worden ingevuld.

Reden van uw komst in het Nederlands

Reden van uw komst in het Frans

Beantwoording medische vragen in het Nederlands

Beantwoording medische vragen in het Frans

Print dit artikel

Groot tekort opvang bejaarden De snelle vergrijzing van de Franse bevolking komt niet tot uitdrukking in een groeiend aantal plaatsen in de bejaardenopvang. De Algemene Rekenkamer heeft in een een vernietigend rapport de laksheid van de Franse overheid gehekeld. In 2000 leefden 12,5 miljoen mensen in Frankrijk die ouder dan 60 jaar waren; dat zullen er 17 miljoen zijn in 2020 en ongeveer 21,5 miljoen in 2040, ongeveer een derde van de gehele bevolking. Ondanks deze al geruime tijd geleden voorziene ontwikkeling is het aanbod van diensten en huisvesting voor ouderen onvoldoende gebleken en slecht over het land verspreid. Zo is het aantal beschikbare plaatsen in het gehele zuiden van Frankrijk ver onder de maat. De jaarlijkse kosten om het voorzieningenniveau op peil te brengen, zouden moeten verdubbelen tot € 30 miljard. Van de tienduizenden Nederlanders die in Frankrijk zijn gaan wonen, is vrijwel niemand in een Franse bejaardenoord ondergebracht. De woonomstandigheden in deze verblijfplaatsen beantwoorden vrijwel niet aan de eisen die niet-Fransen stellen. Ouderenzorg wordt duur De directeuren van de 1700 Franse instellingen voor bejaardenhuisvesting hebben de noodklok geluid over de steeds moeilijker wordende financiering van de ouderenzorg. De regeling APA van 2001 - een bescheiden vorm van AWBZ-achtige zorg - telt bijna 1 miljoen begunstigden, van wie 45% ouder is dan 85 jaar. Bijna 60% woont nog thuis en ontvangt daar hulp. De anderen zitten in tehuizen. Door de snelle vergrijzing zal het aantal van dagelijkse zorg afhankelijken in 2020 tot 1,3 miljoen zijn gestegen. De opvang in tehuizen is steeds nijpender door het gebrek aan voldoende en goed uitgeruste centra. Veel van de ouderenzorg wordt nog verzorgd door de familie, die ook goed is voor de betaling daarvan. Meestal hebben de kinderen de zorg om de oude dag te financieren. Het zou gaan om 60% van de totale kosten. De gemiddelde prijs voor het wonen in een tehuis ligt rond de € 1800 per maand. Om toch een vorm van verzekering voor de ouderenzorg aan te bieden, hebben de Franse verzekeraars een particulier product ontwikkeld om later bij opneming in een tehuis of bij het inroepen van thuiszorg over maanduitkeringen te beschikken. Men werkt hierbij met polissen onder namen als Plan Indépendance (Mutualité Française), Assurance Dépendance (Predica van Crédit Agricole) en Protectys Autonomie (La Poste).

Nederlands Ondersteuningsfonds
Sinds 1967 is in Zuid-Frankrijk het Nederlandse Ondersteuningsfonds actief dat hulp biedt aan Nederlanders die in hun woonland Frankrijk in moeilijkheden zijn komen te verkeren. Het fonds werd destijds opgericht door de toenmalige consul in Nice. Hij kwam regelmatig Nederlanders tegen die permanent in Frankrijk woonden en die in behoeftige omstandigheden leefden. In zijn functie kon hij weinig voor hen doen en hij besloot een speciale liefdadigheidsvereniging op te richten, waarop een beroep kan worden gedaan door alle Nederlanders en hun verwanten die permanent in Zuid-Frankrijk wonen. Het werkgebied van het Ondersteuningsfonds omvat de departementen die onder de consulaten in Monaco, Nice en Marseille ressorteren. De consulaten zijn ook in het fondsbestuur vertegenwoordigd.
De werkzaamheden van het Ondersteuningsfonds beginnen meestal met een melding bij één van die consulaten. Vervolgens wordt contact opgenomen met het bestuur van het fonds, een groep van tien vrijwilligers voor wie de Franse en Nederlandse regelgeving gesneden koek is en die in staat is te onderzoeken hoe een probleem zo snel mogelijk opgelost kan worden. De activiteiten van het fonds variëren sterk. Soms wordt incidentele hulp verleend, begeleiding bij opname in een ziekenhuis bijvoorbeeld, maar meestal is permanente zorg nodig bij fysieke, mentale en sociale problemen en daarmee vaak samenhangende financiële moeilijkheden. Kort gezegd: Als de overheid geen oplossing kan bieden, springt het fonds bij met financiële ondersteuning of met geestelijke bijstand en vaak met een combinatie van die twee.
Voorzitter mevrouw Renée de Gans: “We hebben een flink aantal oudere cliënten, mensen die vaak kind noch kraai hebben, maar ik vind het belangrijk te vermelden dat we ook jonge mensen ondersteunen. Eén van onze bestuursleden begeleidt bijvoorbeeld twee kinderen van wie de moeder na een lange ziekte is overleden en onlangs hebben we een jonge vrouw die van de ene op de andere dag alleen kwam te staan een bijdrage gegeven in de kosten van aanschaf van een computer, zodat ze een computercursus kan gaan volgen die tot werk zal leiden. Op die manier helpen we haar aan een structurele oplossing voor haar probleem.”
De bestuursleden van het Ondersteuningsfonds betalen zelf hun onkosten en werken verder geheel belangeloos. Voor de financiële middelen is het fonds afhankelijk van donateurs.
Meer informatie is te krijgen bij mevrouw De Gans op telefoonnummer 0493-122173 of  per email: reneedegans@wanadoo.fr.

Print dit artikel

De apotheek
Er zijn veel apotheken in Frankrijk: het geneesmiddelengebruik is enorm, veruit het hoogste in Europa. Het gebruik van kalmerende- en slaapmiddelen is zelfs het hoogste ter wereld. Anders dan in Nederland kan men voor veel kleine kwaaltjes een beroep doen op de kennis van de apotheker en zijn medewerkers Meer dan 2,5 miljard flesjes en doosjes met pillen gaan jaarlijks bij de Franse apotheker over de toonbank. En van het slikken van antibiotica krijgen de Fransen geen genoeg: 80 miljoen recepten voor de bestrijding van keelpijn, angina en zelfs kleine griepjes worden jaarlijks uitgeschreven. Sommige artsen schrijven zelfs les antibiotiques voor bij bestrijding van virusziekten (zoals griep, keelonsteking, bronchitis), terwijl de werkzaamheid van de pillen alleen geldt voor bacteriële infecties. De resistentie tegen de algemeen voorkomende bacterie pneumokok (longontsteking) ligt door het overvloedige penicillinegebruik in Frankrijk boven de 50%, tegen 3% in Nederland.

De uit de pan rijzende kosten voor de verzekeraars om al die pillen, poeders en zalfjes te vergoeden, wil de Franse overheid drastisch terugdringen. De achtereenvolgende regeringen zijn met drastische maatregelen gekomen (premieverhogingen, minder vergoedingen) om het tekort van € 11 miljard op de ziektekosten terug te dringen. In een voorlichtingscampagne wordt het gebruik van goedkopere medicijnen, de zogenaamde generieke producten (les génériques) die gemiddeld 30% tot 40% goedkoper zijn dan de originele medicijnen (les princeps), gepropageerd. Tussen de werking van een princep en die van een générique bestaat geen verschil. De regering zet de actie voort om sommige medicijnen slechts te vergoeden tegen de prijs van de generieke producten. Het scheelt de Sécu honderden miljoenen euro's. Wil men toch de originele medicijnen gebruiken, dan zal het verschil in prijs uit eigen portemonnee moeten komen. Deze regeling is al op 1 juli 2003 ingegaan. Vele honderden poeders en pillen die niet echt belangrijk zijn, zullen niet meer voor 65 maar voor 35% worden vergoed. Dat geldt tot verdriet van veel Fransen ook voor de homepatische middelen. Het gebruik daarvan is de laatste jaren enorm toegenomen: één op de zes Fransen neemt soms zijn toevlucht tot deze middelen. De aanvullende verzekeringen moeten derhalve een groter deel vergoeden, hetgeen gepaard is gegaan met pittige premieverhogingen.

De apotheker mag bij medicijnen die permanent gebruikt moeten worden zelf nieuwe verstrekken, er hoeft niet steeds om nieuwe recepten te worden gevraagd. Ook de infirmières mogen zelfstandig zaken als verbandmiddelen en hulpmiddelen voorschrijven.

Recepten voor drie maanden La mutualité française, de aanbieders van aanvullende ziektenkostenverzekeringen, heeft 350 medicijnen benoemd die voor drie maanden achtereen bij de apotheek kunnen worden gekocht. Deze meest voorkomende geneesmiddelen voor langdurig zieken kunnen bij een driemaandelijkse aankoop slechts eenmaal worden belast met de franchise van € 0,50 die sinds 1 januari van dit jaar per doos medicijnen moet worden betaald. Veel patiënten zijn niet op de hoogte van het bestaan van verpakkingen die voor drie maanden medicijnen bevatten, dus slechts eenmaal de eigen bijdrage van € 0,50 vragen. De lijst van 350 medicijnen, verpakt voor drie maanden gebruik, geldt voor de meest voorkomende ziekten als suikerziekte, hoge bloeddruk, te hoog cholesterolgehalte en osteoporose. Grootverpakkingen blijken bij veel huisartsen niet bekend te zijn. Ook de apothekers, de best betaalde middenstanders van Frankrijk, worden niet erg aangespoord om deze grootverpakkingen te verkomen. Hun winstmarge is hoger bij kleinverpakkingen.

Op de doosjes van de medicijen plakt de apotheker een sticker, waaraan valt af te lezen hoeveel de vergoeding van de Sécu bedraagt: witte gestreepte sticker (la vignette) voor 100%, de gewone witte voor 65%, de blauwe voor 35% en medicijnen in een doosje zonder vignette worden niet vergoed. Een apotheker mag afwijken van het middel dat de huisarts op het recept (l'ordonnance) heeft geschreven en een generiek middel verkopen in plaats van het oorspronkelijke medicijn. Verzekeringstechnisch valt de apotheek ook onder het immense Sécu-systeem. Buitenlanders die nog geen carte vitale bezitten, kunnen eveneens zonder papieren rompslomp de betaalde apothekerskosten vaak vergoed krijgen via het systeem tiers payant, waarbij de apotheek de rekening direct naar de verzekeraar stuurt. Gewoon er even om vragen.

Pijnstillers, hoestdrankjes in zelfbediening Sinds 1 juli 2008 mogen 248 eenvoudige, receptloze medicijnen in apotheken vrij worden gekocht als zelfbedieningsproducten. Het gaat om antirook-artikelen, pijnstillers als aspirine, paracetamol, ibuprofeen), hoestdrankjes, pillen tegen keelpijn, diarree, maagstoornissen (Maalox, Rennie) enz. Deze artikelen worden niet vergoed door de Sécu. De pillen, drankjes en poeders moeten in een aparte afdeling zijn opgesteld, dicht in de buurt van de toonbank waar personeel aanwezig om zo nodig informatie te kunnen geven. Volgens de regering zou de zelfbediening tot een prijsverlaging kunnen leiden, doordat klanten nu prijzen kunnen vergelijken. De lijst bevat ook 12 geneesmiddelen op basis van planten en 19 medicijnen zijn homeopatisch. De lijst van 248 producten zal in geleidelijk aan worden uitgebreid. Het is nog de vraag of de supermarkten ook in de gelegenheid zullen zijn een medicijnenhoek te gaan inrichten.

Print dit artikel