|
|
Verborgen gebreken, asbest, lood en termieten
Wie in Frankrijk een huis koopt, treft bij de voorlopige koopakte enkele verplichte technische artikelen aan over het al dan niet aanwezig zijn van loodhoudende verf, asbest en termieten. Dergelijke verklaringen moeten in één dossier komen, waarbij ook over de energievoorziening moet worden gerapporteerd, de conditie van de aardgasinstallatie en de kans op natuurlijke en technologische risico’s, in totaal zeven rapportages. In 2009 is er een verplichte diagnose van de veiligheid van de elektrische installatie in huizen van 15 jaar en ouder bijgekomen, sinds 2011 is vermelding van een energielabel verplicht bij huizenverkopen en ook het overleggen van een rapport bij over de staat van de fosse septique. Het nieuwe dossier dat in de plaats komt van de constat parasitaire en état sanitaire heet Diagnostic technique.
Over huizen gebouwd vóór 1 juli 1997 moet de verkoper een verklaring (constat amiante) afgeven over het al dan niet aanwezig zijn van asbest in het huis. Een verkoper is verplicht een deskundige te raadplegen die het huis, inclusief garage en tuinhuisjes, onderzoekt op de aanwezigheid van asbest. Er is een website waarop deze door de overheid erkende technici staan. Als bij de koopakte geen verklaring is opgenomen, kan de verkoper zich later bij constatering van asbest niet beroepen op het begrip ‘verborgen gebrek’. Bij het aantreffen van asbest vóór de verkoop is de verkoper niet verplicht het asbest te laten weghalen. De geconstateerde aanwezigheid zal uiteraard wel de prijsonderhandelingen gaan beïnvloeden. Als de asbest vastzit, behoeft het niet te worden verwijderd. * om het materiaal regelmatig (binnen drie jaar na de aankoop) te laten controleren op de deugdelijke conservering (of eerder als er belangrijke verbouwingen zullen plaatsvinden) of * de asbest te laten controleren op het vrijkomen van stofdeeltjes (moet gebeuren door een erkend bedrijf) of * het spul te laten weghalen door een gespecialiseerd bedrijf.
Bij de verkoop van huizen van vóór 1949 zal een verklaring – de constat de risque d’exposition au plomb (CREP) - nodig zijn dat vertrekken die met loodhoudende verf zijn geschilderd geen gevaar opleveren. En er moet bij de aankoop van huizen in bepaalde gebieden ook een verklaring (constat parasitaire) door een deskundige zijn opgenomen over de état parasitaire, de al of niet gebleken aanwezigheid van termieten en andere capricornes, houtvretende insecten (boktor en dergelijke), in woningen. Daarin moet staan of er sporen (traces de termites) dan wel de beestjes zelf zijn aangetroffen. Worden ondanks de verklaring van de expert dat er geen beestjes aanwezig zijn na de koop toch termieten ontdekt, dan is de eigenaar/verkoper ontheven van de verplichting de schade wegens het verborgen gebrek te vergoeden, omdat men er dan van uitgaat dat de termieten pas later het huis zijn binnengetrokken. De notaris weet in elk geval of het te kopen huis in een besmet gebied ligt. De meest besmette gebieden zijn te vinden in het zuidwesten van Frankrijk, onder andere de Dordogne, en in het zuidoostelijke gebied van de Côte d’Azur, nagenoeg alle gemeenten en zuiden van de lijn La Rochelle-Lyon. In totaal zijn circa 60 van de 96 departementen besmet. De gemeentehuizen zijn verplicht een register bij te houden van de woningen waar de aanwezigheid van termieten is geconstateerd. Ook is de eigenaar verplicht om na het constateren van termieten dit ongerief onverwijld te melden op het gemeentehuis. Het is absoluut noodzakelijk om er extra op te letten dat bij de verkoopprocedure van een huis in een besmette zone een deskundige is ingeschakeld bij de controle op de aanwezigheid van termieten. Zijn er sporen gevonden, dan kunnen koper en verkoper onderhandelen over het verdelen van de kosten bij het vernietigen van dit ongedierte. Doet men niets, dan kunnen problemen rijzen met de verzekering, die de schade niet zal vergoeden. In de strijd tegen de termieten en andere houtknagers die het hebben voorzien op de balken van woonhuizen heeft de Franse overheid besloten dat het hout dat in de nieuwbouw wordt toegepast, bestand moet zijn tegen termieten. Dat kan hout zijn dat van nature resistent is tegen deze beestjes of hout dat afdoende is behandeld.
De sector die de verplichte onderzoeken doet in onroerend goed dat in de verkoop komt, blijkt vele fouten te maken of pleegt zelfs bedrog. De fraudecontroledienst heeft geconstateerd dat de diagnosebedrijven er een potje van maken. In de helft van de onderzochte rapporten, die bij een voorlopig koopcontract moeten worden gevoegd, zitten fouten of is zelfs sprake van misleiding. Verkopers van huizen zijn verplicht om erkende bedrijven in te schakelen die de oppervlakte van het huis opmeten (meestal alleen in appartementen, voor huizen is dit vrijwillig en gebeurt het alleen op verzoek van en op kosten van de koper), het huis onderzoeken op de aanwezigheid van termieten, asbest, loodhoudende verf enzovoort, of het in een gebied staat waar natuurlijke risico's aanwezig zijn (overstromingen bijvoorbeeld) en hoe de gas- en verwarmingsinstallatie eruit ziet. In cassatie is uitgesproken dat bij een verkeerde diagnose niet de verkoper maar de onderzoeker aansprakelijk is. In een kwestie waarbij in het diagnoserapport werd gemeld dat geen asbest is aangetroffen, kwam de koper er achter dat toch een grote hoeveelheid asbest werd aangetroffen. Het opruimen daarvan zou veel geld kosten. Het Hof van Cassatie oordeelde dat deze koper ten onrechte om verhaal aanklopte bij de verkoper. De verkoper is alleen verplicht om een diagnose te laten uitvoeren door een professioneel bedrijf en niet om een huis vrij van asbest te leveren. Als er asbest is aangetroffen bij het onderzoek moet worden aangegeven of het in opgesloten vorm kan blijven zitten of dat het moet worden weggehaald. Als er direct gevaar voor de gezondheid bestaat, kan de prefect de eigenaar verplichten de asbest te laten verwijderen. Doet de eigenaar dat niet, dan laat de overheid het werk doen en presenteert de rekening aan de eigenaar. Wie als verkoper een huis verkoopt waarvan hij weet dat er asbest aanwezig is, kan wel worden veroordeeld tot het betalen van de verwijderingskosten. Uitspraak in cassatie van maart 2011. Het is noodzakelijk om bij de verkoop van huizen die jonger zijn dan 10 jaar of bij grote verbouwingen die vrij recent zijn gedaan, een DO over te leggen, een verzekering tegen dommage ouvrage. Dat lukt niet altijd omdat sommige grote verbouwingen door de eigenaar zelf zijn uitgevoerd. Verzekering DO is verplicht, maar als je het niet hebt, zijn er geen sancties. Als het huis binnen tien jaar wordt verkocht, blijft de verkoper aanspreekbaar voor de garantie décennale. Heb je geen DO, dan kan de koper moeilijk doen en aan de prijs gaan zitten sjorren. Sommigen vinden dat vreemd, want er bestaat al een ook verplichte tienjaarsverzekering van de aannemer zelf. Maar het is de vraag of hij dat wel heeft gedaan. Dus is het zaak om er nadrukkelijk om te vragen. In een nieuwe arrest is in cassatie uitgesproken dat doe-het-zelvers die feitelijk de gehele bouw met eigen handen hebben uitgevoerd, op dat punt gelijk worden gesteld met bouwers, dus hebben zij de verplichting een DO af te sluiten. De tienjarentermijn geldt daarbij ook voor de erven als de bricoleur binnen de periode is overleden. De rapportages van de technische onderzoeken moeten sinds 2007 wat recenter zijn. De termietenverklaring bijvoorbeeld mag niet ouder zijn dan een half jaar. De diagnoses over het energieverbruik zijn tien jaar geldig, maar die van de afzonderlijke installaties van gas en elektriciteit van vijftien jaar mogen niet langer dan drie jaar geleden zijn uitgevoerd. Vrij nieuw is dat de verkoper van een huis met een gasinstallatie die ouder is dan vijftien jaar, verplicht is om een diagnose te laten uitvoeren naar de deugdelijkheid ervan. Zo'n document moet de staat van de apparatuur beschrijven, van de vaste leidingen en van de ventilatie. Deze diagnostic gaz moet worden gevoegd bij het voorlopige koopcontract. Het papier biedt slechts informatie en verplicht de eigenaar niet om verbeteringen aan te brengen om de installatie zo nodig in orde te maken. De koper kan met de informatie zelf verbeteringen aanbrengen. De maatregel is ingevoerd om het aantal ongelukken met koolmonoxyde terug te dringen.
Sommige makelaars willen de rompslomp met het regelen van al die onderzoeken voor hun rekening nemen als de huizenverkoper hun een mandat exclusif heeft verleend. Als marketinginstrument nemen zij bovendien de kosten van het inschakelen van de technici voor hun rekening. Mede afhankelijk van de reistijd komt een onderzoek uit tussen de € 100 en € 200. Wil men als verkoper de zaken zelf regelen, dan kan het nuttig zijn om een bureau in de arm te nemen dat de verschillende onderzoeken kan uitvoeren. Een devis vragen wordt krachtig aanbevolen. De verplichte technische onderzoeken bij de verkoop van een huis
Vermelding energieverbruik van te koop staande huizen verplicht In advertenties waarin huizen te koop worden aangeboden, moet een energielabel worden vermeld. De verplichte vermelding van deze diagnostic de performance énergétique (DPE) betreft huizen die te koop of te huur staan, van particuliere of professionele eigenaren. De maatregel is een uitvloeisel van het grote, nauwelijks gelukte, nationale energieplan Grenelle 2 dat het energieverbruik in bestaande huizen tot 2020 met 38% teruggebracht wil zien. De DPE is verdeeld in zeven categorieën van energieverbruik (kWh/m²/jaar): De DPE was al verplicht te vermelden bij de notariële verkoop van huizen sinds 1 november 2006 en sinds 1 juli 2007 voor huurcontracten. De kosten van het laten maken van een diagnose door één van de 8000 diagnosebedrijven liggen tussen de € 100 en € 250. De geldigheidsduur van een rapport is 10 jaar. Het energielabel moet zichtbaar zijn in de etalages van de makelaarskantoren en in advertenties op internet. Vermeld moeten zijn de klasse (van A, zeer zuinig tot G, zeer veel energie gebruikend) en het jaarlijkse verbruik. In advertenties in gedrukte media behoeft alleen de klassering te worden aangegeven. Overtreders lopen de kans op een boete of gevangenisstraf van maximaal € 37.500 of twee jaar. Het niet naleven van de nieuwe maatregelen kan leiden tot doorhaling van de verkoopakte of verlaging van de koopprijs. Experts naar huizenonderzoek niet altijd professioneel
Wie een huis wil verkopen of verhuren moet verschillende technische onderzoeken laten uitvoeren door speciale, erkende experts, de diagnostiqueurs immobiliers. Het INC (Institut National de la Consommation) heeft zestien van dergelijke bureaus onderzocht en kwam tot teleurstellende resultaten. Bij elke verkoopakte of huurcontract moet een dossier de dagnostic (DDT) zijn gevoegd, maar de kwaliteit ervan blijkt veel te wensen over te laten. Hoewel de regels helder zijn, opereren nog enkele honderden niet erkende personen of bedrijven in dit métier van onderzoek naar o.a. termieten, lood, asbest en de energiehuishouding. En de 7000 onderzoekers die wel gecertificeerd zijn, blijken lang niet in alle gevallen competent. Althans in en rond Parijs. INC heeft zestien van dergelijke bureaus laten testen door twee onafhankelijke, anoniem gehouden, onroerendgoedexperts die zich uitgaven als verkopers van hun huis. Van de 80 verrichte onderzoeken in een Parijse flat en in een klein vrijstaand huis in de buitenwijk, blijken er 15 acceptabel te zijn; op 41 valt het een en ander aan te merken, terwijl 24 diagnoses niet deugen. De in rekening gebrachte kosten bij het huis lopen uiteen van € 220 tot € 635 en die bij de flat, gelegen in een door termieten besmet verklaarde zone, van € 284 tot € 580. Volgens INC bieden de certificeringen geen garantie voor de kwaliteit van de bureaus, maar geven zij een minimum indicatie van de kundigheid. Aangeraden wordt om niet in zee te gaan met figuren die via de telefoon hun diensten aanbieden of die gaan stunten met de prijs, naar boven of naar beneden. Evenzeer wordt afgeraden te werken met een bureau dat door de makelaar is voorgedragen. Vaak blijkt deze agent provisie te ontvangen van het diagnose-bureau. Het valt aan te raden om altijd aanwezig te zijn tijdens het onderzoek en ook de mogelijke koper uit te nodigen de verrichtingen van de onderzoeker bij te wonen.Diagnose-bedrijven moeten gecertificeerd zijn en goed verzekerd
Vervolgens moet een offerte schriftelijk of via e-mail worden overgelegd met duidelijke informatie over de tarieven. Voordat de diagnostiqueur een devis kan uitbrengen, zal hij zich op de hoogte moeten stellen van zaken als bouwdatum, oppervlakte, ligging enz. Hij moet bovendien kunnen beschikken over informatie van de toegankelijkheid van kelders, zolders en bijgebouwen, rekeningen van gas en licht enz. Als het te verkopen huis onlangs is aangekocht kunnen de al gemaakte diagnoses nog geldig zijn en behoeft niet nog eens een controle worden gehouden. Omdat de tarieven niet uniform zijn, is het van belang verschillende offertes te vragen, de prijzen kunnen soms een factor drie verschillen. Een appartement in Parijs met vier kamers vergt ongeveer € 560 aan diagnosekosten als alle verplichte onderzoeken in één keer worden uitgevoerd. In de 'provincie' zijn de bedragen wat lager. Als de nieuwe eigenaar na de koop opmerkt dat er toch zaken niet in orde zijn en gevaar opleveren voor gezondheid of veiligheid, moet hij zich wenden tot de verkoper die op zijn beurt het diagnosebureau kan sommeren diens verzekering aan te spreken. Nuttige adressen: - L’Agence nationale d’information sur le logement (Anil) geeft brochures uit (tel. 08 20 16 75 00) - Architecten: Association diagnostic immobilier par l’architecte Adia (tel. 02 47 42 19 92) - Notarissen: www.notaires.fr - Fédération interprofessionnelle du diagnostic immobilier Lafidi (tel. 01 58 35 08 38) - Chambre des diagnostiqueurs immobiliers (www.fnaim.fr) - Gecertificeerde diagnostiqueurs: www.logement.gouv.fr.
Deze pagina is laatst gewijzigd op 05-02-2012 om 14:36.
|
|