|
|
Nieuws Ongerustheid over veiligheid kerncentrales
EDF zegt dat de documenten betrekking hebben op normale studies naar het functioneren van de reactor, waarbij ook naar zeer onwaarschijnlijke situaties wordt gekeken. Areva, de grootste kerncentralebouwer van de wereld, keurt de angstgevoelens opwekkende uitlatingen van de anti-kernenergiebeweging sterk af. Men verbaast er zich over dat de mededelingen komen daags voor de grote conferentie in Parijs waar president Sarkozy sprak over de verdere toepassing van kernenergie in de wereld. Ook het feit dat er regionale verkiezingen komen, zou niet vreemd zijn aan de 'onthullingen' van de tegenstanders. De laatste eisen stopzetting van de bouw van de EPR-centrales in Finland, China en Frankrijk waar in Flamanville de centrale in 2012 in bedrijf zou moeten komen. In Penly (Seine-Maritime) zou vijf jaar later de tweede Franse EPR-centrale moeten gaan draaien. Nieuwe generatie kerncentrale ver achter op schema Een andere kwestie die Proglio dient op te lossen is het geschil tussen Areva en EDF over de verwerking van uitgewerkt splijtstofmateriaal. Het conflict is zo hoog opgelopen dat Areva de levering van uranium aan de centrales even heeft opgeschort. Areva heeft ook het ophalen van gebruikte 'brandstof' enige tijd gestaakt. Al meer dan een jaar zijn de twee Franse ondernemingen aan het bakkeleien over de afvalverwerking en de kosten daarvan. EDF betaalt jaarlijks € 850 miljoen voor de verwerking. De tijdelijke regeling voor 2009 wenste Areva niet te verlengen voor 2010. Het wachten is op een nieuw contract voor het recyclen van gebruikt nucleair materiaal in de opwerkingsfabriek in La Hague bij Het Kanaal. Begin februari is dan eindelijk overeenstemming bereikt. EDF gaat 1050 ton afval leveren in plaats van de huidige 850 ton. Premier Fillon had de twee kemphanen tot begin februari de tijd gegeven om een oplossing te vinden. Die lijkt inderdaad te zijn gevonden: de twee kemphanen die bovendien zeer van elkaar afhankelijke zijn, hebben een principe-akkoord gesloten.Ten slotte kijkt Proglio aan tegen de kritiek op de levering van uitgewerkt uranium aan Rusland. Greenpeace is voortdurend bezig om de transporten vanuit de haven van Cherbourg te verhinderen. De milieuclub eist een uitstel van de uitvoer van dergelijk afval naar onveilige nucleaire opwerkingsfabrieken, zoals in Rusland. In tegenspraak met wat Areva en EDF voortdurend beweren, is de verscheping naar Rusland volgens Greenpeace te beschouwen als het dumpen van afval waar men in Frankrijk geen raad mee weet. Het staat in het geheel niet vast, dat het uitgewerkte uranium in Siberië nog wordt gerecycled. Al lange tijd staan vele tonnen kernafval in containers opgeslagen in Rusland, waarvan niet duidelijk is of het ooit nog zal worden opgewerkt.
EDF/GDF Met de afkortingen EDF en GDF is iedereen vertrouwd die in Frankrijk spreekt over elektriciteit of gas. Op het platteland zal men vrijwel uitsluitend met de EDF (Electricité de France) te maken krijgen, de leverancier van de stroom. Gas via het net (de GDF, Gaz de France) wordt vooral gebruikt in de stedelijke gebieden. Beide ondernemingen zijn geprivatiseerde staatsbedrijven, maar zijn mede onder invloed van de Europese regelgeving hun monopolie zo goed als kwijtgeraakt. In Frankrijk zelf wordt ruim 85% van de elektrische energie opgewekt in kerncentrales (20 centrales, 58 reactoren die samen 63.000 megawatt leveren), ruim 5% via waterkracht en andere milieuvriendelijke manieren en de rest via conventionele energiecentrales plus een beetje alternatieve stroom. Maar voorlopig krijg je als Hollander in Frankrijk te maken met een nogal pittig gebureaucratiseerde stroomleverancier, maar die wel behoorlijk efficient werkt. De gemiddelde kilowattuurprijzen zijn lager dan die in Nederland. 100 kWh voor een normaal huisgezin met een bescheiden verbruik kost € 12,32 tegen een prijs in Nederland van circa € 17,80. Maar het vastrecht in Frankrijk is weer hoger dan in Nederland, waar heffingen en btw goed zijn voor voor 40% van de stroomprijs. 'Elektriciteitsprijzen moeten vrij' Het internationale energie-agentschap wil dat Frankrijk de tarieven van stroomleverancier EDF vrijlaat. Nu de productie en distributie van elektriciteit overal zijn opengesteld aan de vrije concurrentie, is deze mededinging in Frankrijk nog beperkt. De door de Franse overheid vastgestelde tarieven staan een verdere liberalisering van de energiemarkt in de weg, aldus het agentschap. Sinds 1 januari 2007 - de openstelling van de energiemarkt en het verlies van het monopolie van EDF - heeft Frankrijk nieuwe leveranciers zien verschijnen. Toch blijft 95% van de Fransen trouw aan de EDF met zijn gereglementeerde tarieven. Het energie-agentschap dringt er bij de overheid op aan de prijsvaststelling op te heffen. In juni heeft het Franse parlement in eerste lezing een wetsontwerp aanvaard voor een nieuwe organisatie van de elektriciteitsmarkt. Men wil een goede regeling tussen EDF en de nieuwe concurrenten. Zo zou EDF verplicht moeten worden om 25% van de geproduceerde stroom aan zijn directe tegenstanders te verkopen. Het gaat om ondernemingen met soms agressieve verkooptmethoden als Poweo, Direct Energie, GDF Suez. Ook wil het wetsontwerp dat er een einde komt aan de speciale tarieven van grote en middelgrote ondernemingen. Voor particulieren en kleine bedrijven moeten die bijzondere tarieven worden gehandhaafd. De wijzigingen zouden per saldo leiden tot een aanzienlijke verhogingen van de gereglementeerde stroomtarieven. De belangrijkste factor daarbij zijn de hoge kosten die moeten worden gemaakt bij de exploitatie, het onderhoud en de investeringen van het Franse nucleaire park. De huidige elektriciteitsprijs dekt deze uitgaven bij lange na niet. (27.07.10)
'EDF verwaarloost netwerk'
Vijf kerncentrales presteren minder Volgens de Autorité de sûreté nucléaire (ASN) draaien vijf Franse kerncentrales minder goed op het punt van nucleaire veiligheid dan de rest van het Franse kernenergiepark. Het gaat hier om de centrale Belleville (Cher), Paluel (Seine-Maritime), Cruas-Meysse (Ardèche), Fessenheim (Haut-Rhin) en Flamanville (Cotentin). Voor het tweede achtereenvolgende jaar sluiten de centrales van Flamanville en Fessenheim de rij. Over deze laatste vestiging, de oudste van Frankrijk, bestaat nog onduidelijkheid over de periode waarin deze centrale nog mag produceren. Het oordeel over het gehele park van 58 reactoren, verdeeld over 19 centrales, op het punt van veiligheid blijft bevredigend, maar de exploitant EDF moet zijn inspanningen om zijn centrales veilig te houden niet verslappen, aldus de ASN. De controles door de Autoriteit geven steeds slechts een momentopname, de geconstateerde situatie kan snel weer veranderen. Zo scoorde de grootste centrale Graveline (Nord) vorig jaar slecht, terwijl er dit jaar niets aan de hand is. De centrales van Bugey (Ain) en Dampierre (Loiret) onderscheiden zich gunstig op het punt van de veiligheid en die van Civaux (Vienne) en Chooz (Ardennes) door een goede stralingsbescherming van het personeel. ASN houdt controles op vaste tijden, maar doet ook onverwachte inspecties.
(24.04.09) Bij de EDF kun je kiezen uit veel meer tariefsoorten dan in Nederland gebruikelijk. Hoe ‘zwaarder’ de aansluiting, hoe hoger de abonnementskosten. Particulieren kunnen kiezen uit in totaal negen aansluitingen, vanaf 3 kVA tot en met 36 kVA. Voor normale woonhuizen kan men uitstekend uit de voeten met een stroomaansluiting van bijvoorbeeld 9 kVA (kiloVolt ampère, zo noemen ze dat nu eenmaal in Frankrijk) of van 12 à 18 kVA. Daarbij is het gemakkelijk om te weten dat 9 kVA ongeveer gelijk is aan 7200 watt, 7,2 kW dus. Bij hoog gebruik vanaf soms al 18 kVA is ook driefasenstroom mogelijk, waarvoor aanzienlijk meer vastrecht moet worden betaald. Die driefase stroom moet dan wel in de buurt al door de EDF worden geleverd. Bij wat afgelegen huizen is dat lang niet altijd het geval, en moeten op de kosten van de huiseigenaar nieuwe of extra kabels worden aangelegd, en dat kost duizenden euro’s. Bij het kiezen voor een abonnement creuse, moet men heel wat stroom gebruiken om ervan te profiteren. Bij een abonnement van 6kVA moet men ten minste 1064 kWh per jaar gebruiken tegen dat lage tarief, bij 9 kVA is dat minimum 1655 en bij 12 kVA zelf 2414 kWh. Wie dat verbruik niet haalt, doet er beter aan te kiezen voor het tarif de base. Er is een speciale dienst voor mensen die in een ander huis gaan wonen en zonder onderbreking direct weer worden aangesloten. Formulieren voor deze dienst (Service Energie Immédiate) zijn op internet te vinden en te versturen.
Er zijn drie abonnementen mogelijk, elk met eigen tarieven. Zo is er een abonnement Option Base (3-36 kVA, vooral voor kleine huishoudens met een verbruik van maximaal 4500 kWh per jaar), een abonnement Option Heures Creuses (6–36 kVA, voor ook het nachtelijke gebruik van wasmachine, vaatwasser en dergelijke) en het abonnement Option Tempo (9–36 kVA), dat lastig te krijgen is voor nieuwe gebruikers. De 500.000 klanten die een abonnement konden nemen op het tarief Tempo (de bekende rode, witte en blauwe dagen) zijn geconfronteerd met een prijsverhoging in de buurt van 5%. Het systeem blijkt niet echt winstgevend voor de EDF en wordt al enige jaren niet meer gepropageerd. Bij een abonnement van 9kVa is het abonnement € 9,46 per maand en kost een kWh op de goedkope blauwe dagen in de daluren € 0,556 en tijdens de pieken € 0,703. De prijzen zijn voor de witte dagen € 0,876 en € 0,1078. De 22 dure rode dagen kosten dan € 0,1796 en € 0,5026. EDF hanteert bij de opties Heures Creuses het systeem van piekuren en daluren, heures pleines en heures creuses. De dure uren zijn van zes uur ’s morgens tot tien uur ’s avonds. Soms kun je, afhankelijk van de regio, deze goedkopere heures creuses verdelen over de dag: aan het eind van de middag van drie tot vijf uur, en van middernacht tot zes uur ’s morgens. Handig voor het draaien van de wasmachine, of het weer laten opwarmen van een boiler die via dit tarief is aangesloten.
Voor de overige zaken en alle tarieven is veel informatie te vinden op de website van de EDF. Daar is ook informatie op te halen over het elektrisch ‘stoken’ in situaties waar dat zinvol is (in het zuiden van Frankrijk, in kleine huizen als studio’s of in tweede huizen die ’s winters niet worden bewoond). Bij nieuwbouw en ook bij restauratie van bestaande woningen kan de EDF met haar dienst Bleu Ciel d’EDF kwalificaties afgeven omtrent de kwaliteit van de woningen op het gebied van onder meer isolatie. Als zo’n kwaliteitslabel wordt afgegeven, kan men in aanmerking komen voor een aantrekkelijke kortlopende lening Vivrélec. Wanneer men een huis koopt waar al een elektrische aansluiting is, kan meestal worden volstaan met het bij de EDF laten veranderen van de tenaamstelling, waar uiteraard wel een aantal papieren voor moet worden ingeleverd of op de website van de EDF kan ingevuld. Zorg er ook voor dat de diverse oude meterstanden tijdig worden opgenomen. Om een nieuwe aansluiting te krijgen op het Franse elektriciteitsnet, of bij een grondige renovatie waar een permis de construire voor nodig is, zal de installatie moeten worden gekeurd door een onafhankelijk instituut. Meestal zorgt de aannemer of de elektricien voor het inschakelen van le CONSUEL (Comité National pour la Sécurité des usagers de l’électricité). Het is ook allemaal zelf te regelen; een voorbeeld van het (voor doe-het-zelvers befaamde, ja, beruchte) formulier is, met uitgebreide toelichting, te vinden op internet. Als je het zelf regelt, moet je een schriftelijke aanvraag indienen bij het centrale bureau (Service Central du Consuel. Tour Chantecoq, 5 Rue Chantecoq, 92808 Puteaux CEDEX), dat na ontvangst van de brief en de cheque van € 106,05 een formulier toezendt, dat dan weer naar de plaatselijke vertegenwoordiger van de CONSUEL moet.
Sommige Nederlanders gaan op eigen houtje de elektrische installatie in hun Franse huis verzorgen en slepen uit Nederlandse doe-het-zelfzaken stopcontacten, meterkasten, leidingen enzovoort mee naar Frankrijk. Niet slim, want de materialen zijn in Frankrijk vaak de helft goedkoper en de CONSUEL keurt het toch allemaal weer af. Hoewel de materialen meestal zullen voldoen aan de Europese veiligheidsnormen, blijkt de CONSUEL zeer strikt vast te houden aan de specifieke Franse normen. Logo’s als KemaKeur zeggen de Franse controleurs niet zo veel. De Franse elektrische installatie moet voldoen aan de voorschriften, de NF C 15-100 norm. Deze Franse norm wijkt op tal van punten af van wat in de Nederlandse NEN 1010 norm is voorgeschreven, zowel voor wat betreft het te gebruiken materiaal, als voor de manier waarop het moet worden aangelegd en aangesloten.
Bij de EDF kan de stroomrekening maandelijks en automatisch worden betaald. In andere gevallen stuurt de maatschappij viermaal per jaar een nota: twee op basis van schattingen van het verbruik en twee op grond van de werkelijke meterstanden. Als men zich via internet op de dienst Espace Services van de EDF aansluit, is betalen via dit medium mogelijk. Bezitters van een tweede huis kunnen bijvoorbeeld opgeven dat zij zelf de meterstanden noteren en opsturen (de Service Relevé Confiance). Een telefoontje naar het dichtstbijzijnde EDF-kantoor en ze sturen een meterstandenkaart, de carte T. Deze kan worden ingevuld en opgestuurd of de meterstanden kunnen telefonisch worden doorgegeven. Deze dienst is gratis. Viermaal per jaar moet de gebruiker zelf de meterstanden via internet opgeven en er wordt bij de facturering dan niet met schattingen gewerkt, maar met het werkelijke verbruik. Sinds medio 2007 is de Franse energiemarkt voor particulieren opengesteld voor andere aanbieders dan alleen Electricité de France (25 miljoen particuliere klanten) of Gaz de France (11 miljoen). Vanaf die datum hebben drie nieuwe aanbieders zich aangediend: Poweo, Direct Énergie, Electrabel en Altergaz. Men kan dus van leveranciers veranderen: de procedure vergt 20 dagen en men kan de meters behouden. De nieuwe aanbieders, die zich soms van agressieve verkoopmehoden bedienen, beloven nieuwe diensten en tarieven die 5 tot 10% lager zijn dan de door de overheden vastgestelde prijzen van EDF en GDF. Er krioelen echter nogal wat adders onder het gras, zo waarschuwt de consumentenorganisatie Que Choisir. Wie eenmaal heeft gekozen voor een nieuwe aanbieder, zou vrijwel niet meer kunnen terugkeren naar EDF of GDF met hun gereglementeerde tarieven. Het Franse parlement heeft echter een wetswijziging goedgekeurd, waarbij klanten van de EDF die hebben gekozen voor een elektriciteitsabonnement bij een andere onderneming, toch kunnen terugkeren naar de EDF met zijn door de overheid vastgestelde tarieven. Tot 1 juli 2010 bestaat de mogelijkheid om weer klant van de EDF te worden, binnen zes maanden nadat een andere leverancies is gekozen. Negen maanden na het opengaan van de elektriciteits- en gasmarkt hebben ongeveer 240.000 Franse huishoudens een contract afgesloten met de concurrentie van EDF en GDF. Aan het einde van het eerste kwartaal van 2008 kozen 112.000 gezinnen (van de bijna 30 miljoen die stroom gebruiken) voor een andere stroomleverancier en 128.000 huishoudens (van de 11 miljoen die aardgas gebruiken) gingen in zee met een andere leverancier dan Gaz de France. De commissie die toezicht houdt, La Commission de régulation de l'énergie (CRE) heeft vastgesteld dat in ongeveer 1000 gevallen een overstap is gemaakt zonder dat de klanten daarom hebben gevraagd. Het verschijnsel van gedwongen verkoop was voorzien en is nog niet afgelopen. Volgens de commissie is het aantal gevallen niet te verwaarlozen, maar niet alle slachtoffers van agressieve verkoopmethoden zijn bekend bij de CRE. Een aantal getroffen huishoudens is inmiddels weer teruggekeerd naar de leveranciers EDF en GDF. Bij het opengaan van de Franse energiemarkt blijken sommige alternatieve leveranciers druk te zetten op hun verkopers of een beroep te doen op externe verkopers die op provisiebasis werken en niet altijd even zorgvuldig met de contracten omgaan. Zij opereren vaak ook telefonisch en zijn niet duidelijk over de consequenties van de overstap. Energie-ombudsman krijgt het steeds drukker Sinds april 2008 is de nationale ombudsman voor energiezaken (elektriciteit en gas) aan het werk gegaan en heeft in het eerste jaar van zijn optreden 1358 klachten ontvangen van consumenten die problemen hadden met de EDF of GDF. Daarvan zijn 48 geëindigd in aanbevelingen van deze Denis Merville, médiateur national de l'énergie. In de eerste vier maanden van dit jaar is het aantal verzoeken tot ingrijpen al opgelopen tot 1185 en kon 61 keer een aanbeveling tot oplossing worden gedaan. Echt opgetogen over de manier waarop de leveranciers en netwerkbeheerders met de klanten omgaan, kan de ombudsman niet zijn. Gebleken is dat 60% van de klachten die aan de leveranciers zijn gericht, gewoonweg niet in behandeling wordt genomen. En als er dan een oplossing komt bij een betalingsconflict, kan het negen maanden duren alvorens de leverancier het geld heeft teruggestort. De belangrijkste klachten zijn het het verkeerd factureren, problemen met het opnemen van de meterstanden en de agressieve tot frauduleuze verkoopmethoden van nieuwe maatschappijen die sinds enige tijd ook op de energiemarkt mogen opereren. Naast het oplossen van geschillen ziet de ombudsman het ook als zijn taak om informatie te verstrekken en hij doet dat via de websites www.energie-mediateur.fr en www.energie-info.fr. In het najaar komt nog een informatieactie, waarbij het publiek duidelijk wordt gemaakt dat EDF en GDF nu afzonderlijke ondernemingen zijn en dat de energiemarkt ook is opengesteld voor andere aanbieders. De Médiateur de l'énergie is ook schriftelijk te benaderen: , 21 boulevard Hausmann, 75009 Paris. Tel. 01 56 03 65 60. Of met gratis antwoordnummer: Médiateur de l'énergie, Libre réponse 59252/75443, Paris, Cedex 09. (03.05.09) Test de elektrische installatie
Gas
Een derde van de alleenstaande woningen wordt met gas warm gehouden (aardgas en propaan/butaan), 31% met elektriciteit, 28% met huisbrandolie en 4% met hout. Gaz naturel is, via het netwerk van Gaz de France (GDF), vooral beschikbaar in stedelijke gebieden. Het is, net als in Nederland, veilig, comfortabel, zuinig (rendement van meer dan 80%), handig in het gebruik én milieuvriendelijk. Ongeveer 80% van de Franse bevolking is aangesloten op het aardgasnet (gaz de ville). Dat gas komt voornamelijk uit het buitenland, via leidingen of per schip. Evenals bij de elektriciteit moet de installatie (cv-ketel, geiser, leidingen) worden gekeurd, in dit geval door Qualigaz. Er zijn vier tarieven: Base, eigenlijk alleen om een potje te koken (abonnement € 25,32 en 7,2 eurocent per kWh per jaar (men werkt niet per m³), en B0 voor koken en warm water (abonnement € 35,95 per jaar en 5,9 eurocent per kWh). Gebruikt men meer dan 6000 kWh per jaar, dan is aan te bevelen om tarief B1 te nemen (€ 119 abonnement en 4,3 eurocent per kWh). Grootverbruikers (meer dan 30.000 kWh) nemen het tarief B2i (abonnement € 188 per jaar, gebruik 4,1 eurocent per kWh). De prijzen zijn niet overal dezelfde en kunnen per stad en regio verschillen en zijn onder meer afhankelijk van de bevolkingsdichtheid. De genoemde prijzen zijn van eind 2007. In januari 2008 zijn de tarieven weer met 6% gestegen. Wie niet is aangesloten op het openbare gasnet – à la campagne – is aangewezen op gas in een tank (citerne) of in flessen. Er is butaan- en propaangas, flink wat duurder dan aardgas. Propaangas is nodig wanneer de tank op een plaats staat waar kans op vorst bestaat. Het vereist – zeker als je er ook huis en water mee verwarmt – een grote tank in de tuin. In het algemeen mag men een propaantank buiten de echte kernen bovengronds plaatsen. Zo’n tank in de tuin is heel normaal, maar ook ontsierend. Er zijn precieze regels voor de plaatsing, zoals de afstand tot het huis, tot de erfgrens, deuren en eventuele ontstekingsbronnen. Ingraven mag ook. Landelijke leveranciers zijn onder andere Primagaz, Vitogaz, Totalgaz en Butagaz. Men kan een tank huren met borg: dan betaalt men een borg die na zeven jaar wordt terugbetaald. Men zit dan wel zeven jaar aan dezelfde leverancier vast en het kost een flink bedrag ineens. De tank is ook gewoon te huur. Op enig moment tijdens het contract is ook van huur over te stappen naar borg en dan wordt het huurbedrag dat tot dan toe is betaald deels verrekend met de borg. Wat betreft het vullen zijn er twee mogelijkheden: zelf bestellen (livraison à la commande), dus zelf het peil in de gaten houden, ofwel de leverancier dat laten doen (livraison prévisionnelle). Hij bepaalt dan wanneer hij bijvult, maar het is wijs om er dan rekening mee te houden dat je meestal direct aan de chauffeur cash (of per cheque) moet betalen. Bij 1000 kilo propaan gaat het dan om zo’n € 1.350, afhankelijk van de grootte van de bestelling of levering. Bij automatische levering is de gasprijs ook wat lager. Wanneer je gas alleen gebruikt voor koken, is goed te volstaan met gasflessen met butaan of propaan van 13 kilo of de nieuwe, beter hanteerbare butaanflessen van 6 kilo. De oude gasflessen van 13 kilo hebben dezelfde aansluiting als de Nederlandse flessen. De flessen van 6 kilo vergen een aparte drukregelaar (détendeur). In Frankrijk moet men de flessen inruilen; vullen kan bijna nergens. Bij de eerste aanschaf van een fles moet men statiegeld betalen.
Deze pagina is laatst gewijzigd op 26-08-2010 om 13:50.
|
Uit de fora:
|
||||||||||||||||||||||||||