Actuele ontwikkelingen Franse huizenprijzen

Daling huizenprijzen gaat door                                  
In 2008 zijn de onroerendgoedprijzen in Frankrijk voor het eerst sinds 1996 gedaald. Vooral in de laatste maanden zijn de prijzen fors naar beneden gegaan, volgens cijfers van de makelaarsketen Century 21. In het vierde kwartaal zijn de huizenprijzen 6,5% gezakt in vergelijking met het derde kwartaal en in het tweede halfjaar was de daling 7,5% vergeleken met het eerste halfjaar van 2008.
De cijfers komen uit de bijna 40.000 gemeten transacties van de 930 kantoren van Century 21, 7% van de Franse onroerendgoedmarkt. In het derde kwartaal stortte de markt in met een daling van de verkopen met 20%, gevolgd door een verrassend genoemde daling van de prijzen.
In alle regio's staan de prijzen onder druk. De agglomeraties Lyon en Marseille zagen de huizenprijzen in het vierde kwartaal met achtereenvolgens 13,3% en 10,6% zakken, vergeleken met het kwartaal daarvoor. In de regio's Aquitaine, Poitou-Charentes, Champagne-Ardenne gingen de prijzen van verkochte huizen met meer dan 15% naar beneden. In en rond Parijs was de omslag minder groot en bleven de dalingen beperkt tot 7,8% en 6%. Voor 2009 rekenen de makelaars op een verdere gemiddelde prijsdaling van 6 tot 10%.
In 2007 werden 707.000 huizen gekocht, een record. Volgens schattingen zal dat aantal in 2008 beperkt zijn gebleven tot 575.000. In 2009 zal deze daling zich voortzetten en resulteren in 530.000 tot 540.000 verkopen. De Franse makelaars blijven toch redelijk optimistisch en rekenen op een herstel van de markt in de tweede helft van 2009. Met een verdere prijsdaling van 10% zullen adspirant-kopers weer in staat zijn om de markt op te gaan. Als voorbeeld noemt Century 21 de ontwikkeling in het departement Yvelines waar de prijzen in het vierde kwartaal met 18% zijn gedaald, maar het aantal verkopen weer op gang is gekomen. Een categorie kopers is op zoek naar voordelige objecten iom deze als belegging te verhuren. Deze groep kopers is vorig jaar in aantal verdubbeld.
(06.01.09)

Franse huizenmarkt veert licht op

In de eerste drie maanden van 2009 is het aantal huizentransacties met bijna 10 gestegen in vergelijking met de laatste drie maanden van 2008, zo heeft makelaarsketen Century 21 menen te kunnen vaststellen. De toegenomen activiteit wordt voornamelijk toegeschreven aan de lagere prijzen (11,4% van bestaand onroerend goed) en de lagere hypotheekrente. De huizenmarktkenners blijven echter voorzichting. De toegenomen omzet kan wat hoop bieden, maar het is nog te vroeg om te kunnen spreken van een belangrijk herstel van de Franse onroerendgoedmarkt. Het volume van het aantal aan- en verkopen blijft nog ver achter bij die van vorige jaren en de verkopen kunnen dit jaar uitkomen op 440.000 tot 500.000 tegen 550.000 in 2008. De vraag naar woningkrediet lijkt in ieder geval ook weer wat toe te nemen, wellicht wijzend op een herstel van de markt, zo meldt de hypothekenbemiddelaar Empruntis. Voor de vijfde achtereenvolgende maand is in maart de rente op onroerendgoedleningen en hypotheken gedaald, in totaal met een vol punt. De gemiddelde rente voor een lening van 15 jaar is gezakt van 5,35% in oktober vorig jaar tot 4,40% eind maart. In deze maand was de gemiddelde daling 0,1 punt voor leningen met looptijden van 10 tot 25 jaar en bereikte daarmee het niveau van juni 2007. De stemming op de huizenmarkt is voor kopers nu aanzienlijk gunstiger dan in juni 2007 nu de prijzen van het onroerend goed niet onbelangrijk zijn gedaald. Voor de komende maanden verwacht de internet-courtier een stabilisering of een nog lichte daling van het rentepeil voor hypotheken.
(05.04.09)

Huizenkopers zijn nog afwachtend

De Franse makelaarsorganisatie Fédération nationale de l'immobilier (FNAIM) heeft voor het eerste kwartaal van 2009 een terugval van 30% gemeten in het aantal verkopen van bestaande woningen. In die periode zijn de prijzen van dat onroerend goed met 1% gedaald en zetten daarmee de in 2008 ingezette tendens voort. In dat jaar zakten de vraagprijzen van de markt met 5%. De dalingen voor geheel 2009 zouden neerkomen op 6 à 7% voor de regio Parijs en 7 à 10% voor de overige gebieden. Volgens Henry Buzy-Cazaux van de FNAIM verwisselden vorig jaar 550.000 tot 560.000 huizen van eigenaar. Dat getal lag in 2007 op ongeveer 700.000. De gouden tijden voor de verkopers zijn nu wel voorbij, zo constateert deze functionaris. En kopers denken voordeliger uit te zijn door nog wat te wachten op verdere prijsdalingen. De rentetarieven voor onroerendgoedleningen, de laatste maanden al fors gedaald, zouden nog verder naar beneden moeten om echt te kunnen gaan spreken van een nieuwe kopersmarkt. Het zou volgens de FNAIM goed zijn voor de markt als de renteloze leningen ook zouden gelden voor de aankoop van bestaand onroerend goed. De verkopers zijn er inmiddels wel van overtuigd geraakt dat zij lagere vraagprijzen moeten hanteren. Henry Buzy-Cazaux vreest dat het aantal ontslagen in de Franse makelaardij verder zal oplopen en dat de samenwerking met de zelfstandig werkende agents commerciaux in veel gevallen zal moeten stoppen. De Franse notarissen komen met vergelijkbare cijfers. Volgens de berekeningen van de Conseil supérieur du notariat (CSN) zijn de transacties in 2008 met 20% gedaald tot 746.400 verkopen. Dat heeft gevolgen voor de werkgelegenheid in het Franse notariaat. Bijna 1000 van de 50.000 werkplekken op de 4500 notariskantoren zijn inmiddels verdwenen, vooral door het niet opvullen van vrijkomende plaatsen door pensionering.
(10.04.09)

Prijsdalingen onroerend goed nog niet ten einde

In Frankrijk zijn de prijzen van onroerend goed de laatste 12 maanden gemiddeld met een kleine 10% gedaald, zo becijferen de meeste waarnemers. De deskundigen menen dat kopers nog voorzichtig moeten zijn, omdat het dieptepunt van de prijsdalingen nog niet zou zijn bereikt. De krant Le Figaro laat enkele specialisten aan het woord.
Marc Touati, econoom en directeur van Global Enquities meent dat ook volgend jaar de prijzen nog met een 10% kunnen dalen. Volgens hem zijn de prijzen de laatste jaren te hard omhoog gegaan in vergelijking met de inkomens. Maar de prijsdalingen en de zakkende rente maken kopers weer iets koopkrachtiger om zich aan de koop van onroerend goed te wagen.
Alexandre Mirlicourtois, directeur economische studies bij Xerfi ziet het einde van de prijsdalingen pas in 2012. De effecten van de nog groeiende werkloosheid zijn van groot belang voor de onroerendgoedmarkt. Werknemers die onzeker zijn over hun baan, zullen niet snel het risico nemen om een langjarige lening af te sluiten. Ook jongeren die geen werk vinden, zijn voorlopig niet de nieuwe toetreders. Hij verwacht een prijsdaling voor bestaand onroerend goed in 2009 van 10,5% en nog eens 5% volgend jaar. In 2011 komt er een stabilisatie, waarna in 2012 de markt weer aantrekt. Alban Lacondemine, woordvoerder van Emprunt Direct, meent dat de banken de rente voor leningen flink hebben verlaagd. Het is nu mogelijk om een onroerendgoedlening van 10 jaar te krijgen met een rente van 3,6 tot 3,7%. Leningen met een looptijd van 25 jaar doen nu 3,9 tot 3,95%. De rentedalingen zouden nog tot het einde van dit jaar door kunnen gaan. Huizenkopers beginnen weer wat vertrouwen te krijgen en ook de nieuwe toetreders komen op de markt. De prijsdalingen op de huizenmarkt zullen binnenkort tot het verleden behoren.
Mathilde Lemoine, econome bij HSBC, meent dat de prijsdalingen in de rest van het jaar zullen doorgaan, maar zwakken wel af. Over geheel 2009 gerekend zou de markt voor bestaande huizen met 7% in prijs kunnen dalen en met 5% voor nieuwbouw. De laatste sector kan wat meer weerstand bieden omdat projectontwikkelaars het aantal nieuwbouwprojecten belangrijk hebben teruggebracht. Medio 2010 zal er een einde zijn gekomen aan de prijsdalingen die in dat jaar nog 10% zullen bedragen.
(17.09.09)

Print dit artikel

Ook prijzen van bouwgrond verder omhoog

Hoewel het steeds lastiger wordt in Frankrijk, is het kopen van een stuk(je) grond om een nieuw huis te bouwen zeker mogelijk. Vooral in de omgeving van grotere plaatsen is het vinden van een leuk perceeltje echter wel moeilijk. Bovendien stijgen de prijzen door het schaarse aanbod flink: de laatste drie jaar met gemiddeld 10% per jaar.

Kostte een stuk bouwgrond van zeg 1000 m² in 1998 nog rond de € 20.000, nu moet dat lapje tegen de € 45.000 kosten. De prijzen rond Parijs (Île de France en in het zuidoosten) bedragen ongeveer het dubbele. In de wat 'rustiger' regio’s liggen de gemiddelden wat lager. Op het platteland liggen de grondprijzen lager, met uitzondering van het platteland van Île de France. Een hectare grond, geen terrein om huizen op te bouwen of landbouwgrond, doet tussen de € 200 en € 1500. Landbouwgrond kost gemiddeld tegen de € 6000 per hectare. Bouwgrond is veel duurder, maar is volgens Nederlandse begrippen met € 25 tot € 65 per m² nog heel redelijk geprijsd. Wederom: prijzen à la campagne. Rondom de steden liggen deze prijzen aanzienlijk hoger, tot € 1500 per m² aan toe.

Britten zien Frankrijk nog wel zitten Hoewel de Britse kopers van Frans onroerend goed nu massaal wegblijven (ingestorte Britse huizenmarkt, zwakke pond), lijkt een meerderheid (80%) van de Engelsen die van plan zijn ooit nog een Frans te kopen, dit plan ook te zullen uitvoeren, zo blijkt uit een onderzoek onder ruim 800 lezers van de Britse website FrenchEntrée. Een minderheid besloot af te zien van het kopen van een Frans huis. Driekwart van de respondenten verklaart binnen het komende halfjaar een huis in Frankrijk te willen kopen en 65% van hen zoekt een huis voor permanente bewoning in gebieden als Languedoc-Roussillon, Limousin, Bretagne, Aquitaine, Poitou-Charentes en Midi-Pyrénées (in die volgorde). De adspirant-kopers verwachten dat zij uiteindelijk na onderhandelen 10 tot 15% van de vraagprijs kunnen afknabbelen. Het zwakke pond sterling en het achterblijvende economische klimaat  blijken volgens de vragenbewantwoorders niet zoveel invloed te hebben op het beslissingsgedrag van de mogelijke kopers. Hooguit is sprake van enig uitstel. Wel zegt 70% van de belangstellenden voor Frans onroerend goed professioneel advies te hebben gevraagd. (06.10.08)

Er is de keuze tussen een vrij stuk grond (terrain isolé of parcelle en diffus) of een kavel in een bouwplan (lotissement) van een gemeente of projectontwikkelaar. Bij de aankoop van een perceel buiten een lotissement is het belangrijk om goed te kijken naar de plaatselijk geldende voorschriften, belastingen, eventuele bouwbeperkingen en de kosten om het stuk grond te ontsluiten en de aansluitingen te laten maken (elektriciteit, water, telefoon, eventueel riolering). Reken op bedragen van € 20.000 tot € 25.000 om al die aansluitingen te laten aanleggen en tel er nog eens € 2.000 à € 5.000 bij om leidingen te maken tot in het huis zelf. Bij een kavel in een bouwplan is dat allemaal al geregeld, net als de maten, de kleur van de dakpannen en de gevel en de overige materialen. Het eerste is handig, het tweede tamelijk treurig. Ook is er vaak een reglement over het beheer en onderhoud van je tuin, de erfafscheiding en gemeenschappelijke ruimten, zoals parkeerplaatsen en straatonderhoud.

Overstromingen komen steeds meer voor, een kleine 8000 Franse gemeenten kampen regelmatig met onder water gelopen terreinen en gebouwen. In zeer ernstige gevallen kan de lokale overheid binnen het risicogebied (zones inondables) aan de prefectuur vragen het getroffen gebied tot rampgebied (catastrophe naturelle) te verklaren, zodat op kosten van de staat de verzekeringen uitkeringen verstrekken. Het is dan ook aan te bevelen naar de zogenaamde risicoplannen te vragen voor gebieden die aan bepaalde risico’s blootstaan (overstromingen, aardbevingen, lawinegevaar, bosbranden enzovoort). Verkopers van huizen die in deze risicovolle gebieden liggen, zijn verplicht om dit afzonderlijk te vermelden bij het laten opmaken van het voorlopig koopcontract. Zo’n plan (PPRN, plan de prévention des risques naturels prévisibles) is ook te vinden op het gemeentehuis, en komt alleen boven water als je er specifiek om vraagt, zo leert helaas de praktijk.

Verder is het natuurlijk van belang te weten te komen of het stuk grond dat men graag zou willen kopen, mag worden bebouwd, of het een terrain constructible is. Dat is te vinden in het bestemmingsplan, de PLU, Plan Local d’Urbanisme. De oude naam is POS, Plan d’Occupation du Sol. Je kunt als belangstellende koper een CU, Certificat d’Urbanisme aanvragen voor het voorgenomen gebruik bij de gemeente, die verplicht is om een CU af te geven, uiterlijk binnen twee maanden. Dat CU kan positief of negatief zijn of positief met voorwaarden (in het Zuiden bijvoorbeeld: solide bosbrandpreventie). Tijdens het aankoopproces wordt het krijgen van een positief CU meestal als opschortende voorwaarde gesteld. Er bestaan twee modellen: een détaillé (officieel een CU opérationnel), vol met voorschriften en bepalingen die nodig zijn bij de verlangde nieuwbouw of te plegen grote restauratie, en een simplifiée, ook wel genoemd een CU ordinaire of certificat d’information, waarin enkele algemene regels over de bestemming van de grond zijn gegeven. Het certificat d’information moet binnen een maand na de aanvrage worden afgegeven en een certificat opérationnel binnen twee maanden. Ga hiervoor naar la Mairie; daar is ook alles bekend over eventuele rechten, zoals erfdienstbaarheden. Een CU is gratis, zelfs als men hem schriftelijk aanvraagt en laat opsturen. Het certificat d’information is uitsluitend informatief en vermeldt soms ook de plaatselijke belastingen. Beide documenten zijn anderhalf jaar geldig en kunnen daarna nog met een jaar worden verlengd, als dat ten minste twee maanden voor het verstrijken van het eerste jaar is aangevraagd en de omstandigheden niet zijn gewijzigd.

Veel gebruikt is ook de afkorting COS, coefficient d’occupation du sol. Deze COS geeft aan welk gedeelte van een terrein mag worden bebouwd: een coëfficiënt van 0,30 op een stuk bouwgrond van 1000 m² betekent dat men 300 m² kan bebouwen inclusief al het buitenwerk. Het woondeel daarvan mag hooguit 80% zijn, derhalve 240 m² aan 'huis'.

Print dit artikel

 

Huren kan natuurlijk ook

Wie op latere leeftijd zijn veelal grote Franse huis wil verkopen om kleiner te gaan wonen, kan uiteraard ook een huis gaan huren. En er zijn er ook die eerst een paar jaar willen huren om te testen of dat wonen in Frankrijk nu echt wel zo geweldig is. Huren kan bij een verhuurmaatschappij of bij de vriendelijke dorpsgenoot die nog een goed huis te huur heeft. Het is nuttig om globaal kennis te nemen van de Franse gebruiken bij de huur van huizen.

In de praktijk blijken particuliere verhuurders strenger te zijn bij het toelaten van huurders. Zo vragen deze huisbazen soms drie garantiestellingen voordat het huurcontract, le bail, kan worden ondertekend. De regering-Fillon onder leiding van president Sarkozy heeft die overdaad aan garantiestellingen danig ingekrompen en ook de waarborgsom teruggebracht tot één maand huur. Institutionele verhuurders (de zinzins in het dagelijks spraakgebruik) zijn wat gemakkelijker. Als het vaste inkomen drie of viermaal hoger is dan de huur, is er verder geen poespas meer. Bij deze institutionnels hebben de huurcontracten een looptijd van zes jaar, die bij de particuliere verhuurders drie jaar, met een opzegtermijn van zes maanden. Verhuur van gemeubileerde woningen kent een duur van een jaar, steeds stilzwijgend te verlengen, opzegtermijn drie maanden in het geval de prijs wordt verhoogd, het huis wordt verkocht, de huurder zich misdraagt of de verhuurder er zelf in wil gaan wonen. 

Bij het ondertekenen van het huurcontract mag de eigenaar/bemiddelaar om een identiteitsbewijs vragen en zal meestal ook een waarborgsom (dépot de garantie, in het spraakgebruik ten onrechte ook caution genoemd) verlangen ter grootte van maximaal een maanden huur en/of een borg (caution). Na afloop moet het dépot de garantie binnen twee maanden worden terugbetaald als er verder niets meer te verrekenen valt. Bij particuliere verhuurders wil die teruggave nogal eens op problemen stuiten. Zij beschouwen de centjes als vergoeding voor het opknappen en vervangen van normaal versleten zaken zoals schilderwerk en vloerbedekking. Dat mag dus niet.
De huurder kan altijd opzeggen, met inachtneming van een termijn van een maand. Huurders die ouder zijn dan 70 jaar genieten een sterke huurbescherming. Als de eigenaar het huis verkoopt, zal de nieuwe de huur kunnen opzeggen met inachtneming van een opzegtermijn van zes maanden. Maar als de 70-plusser een bescheiden inkomen geniet - niet meer dan 1,5 keer het minimumloon - kan de huur niet worden opgezegd, tenzij de nieuwe eigenaar een andere passend huis kan aanbieden dat past binnen het budget van de huurder. Bij een koppel behoeft slecht één van de twee aan die voorwaarden te voldoen. Het nieuwe huis moet in de dezelfde omgeving liggen, niet verder van 5 kilometer.

De particuliere bailleurs bieden hun huizen vaak aan in kleine advertenties in de dagbladen of gespecialiseerde uitgaven zoals de papieren versie van De Particulier à Particulier, een uitgave die elke donderdag verschijnt. Op internet is uiteraard ook het nodige te vinden. De grote makelaars hebben hun aanbod op hun website staan (Century 21, Fnaim, Orpi, Laforêt, Era en andere). Hoewel deze agents vooral actief zijn in de verkoop van huizen, hebben zij ook wel huurhuizen in de portefeuilles. Daarnaast zijn nog actief de administrateurs de biens, ofwel beheerders verenigd in de syndicats. Dan zijn er nog de notarissen die, vooral op het platteland, ook wel huurpanden beheren. Ten slotte zijn er de marchands de listes, een beroepsgroep met een niet al te hoog aanzien. Tegen betaling van bedragen tussen de € 90 en € 170 verkopen zij lijsten met kleine advertenties en nemen contact op met de verhuurder. De commissie die makelaars en beheerders berekenen ligt over het algemeen op een maand huur, sommigen vragen 10% van de jaarhuur.

Het is belangrijk om de documenten te bestuderen die de toestand van de woning beschrijven bij de aanvang van de huur en bij vertrek. Het gaat hier om de état des lieux d'entrée en de état de lieux de sortie. Er ontstaat vaak gedonder over. De huurder moet bij vertrek het huis in de oorsponkelijke staat opleveren en als er iets niet klopt of dingen kapot zijn gegaan (behalve normale slijtage), kan de huisbaas moeilijk doen met het terugstorten van de dépôt de garantie. Bij het betrekken van het huis is het zaak om alles goed te controleren en zaken die niet werken te noteren op het papier.

Matige huurverhogingen In 2008 zijn de huurprijzen van woningen met 1,5% gestegen en de eerste maanden van 2009 laten een stabilisering van de huren zien. De daling van de huurprijzen begon in 2004, toen de gemiddelde verhoging 5,1% was. Deze daalde naar 4,8% in 2005, 4,5% in 2006 en 2% in 2007. De verschillen hierbij over geheel Frankrijk zijn groot. Begin dit jaar gingen in bijna 50% van de gemeenten de huren omlaag, in twee keer zoveel plaatsen als vorig jaar. Voorbeelden: Parijs (-1,8%), Toulouse, (-1,0%), Poitiers (-2,1%), Lille (-0,3%), Bordeaux (-0,6%), Créteil (-7,4%) of Besançon (-6,0%). Huurverhogingen bleven er in Lyon (+3,3%), Marseille (+3,7%), Nice (+4,1%), Limoges (+5,0%), Troyes (+6,2%), Rouen (+3,0%) of Nantes (+1,2%). In de hoofdstad waren per arrondissement de verschillen begin dit jaar ook groot: IIIe arrondissement (-14,4%), het Xe en VIe (-6,2%). De westelijke arrondissementen kenden soms een lichte verhoging, zoals het XVIe (+2,6%) en het XVe (+1,6%). Ook per regio vallen de verschillen op. Prijsverhogingen waren er in Bourgogne (+4,7%), Provence Alpes Côte d'Azur (+3,3%), Poitou Charentes (+3,2%), Champagne Ardennes (+2,7%), verlagingen werden gemeten in Basse Normandie (-5,2%), la Franche Comté (-4,0%) en l'Auvergne (-3,0%). (10.03.09)

Huren dalen In veel van de middelgrote plaatsen in Frankrijk zijn er volop huizen te huur. De afvlakking van de conjunctuur weegt het zwaarst bij de vraag naar huurwoningen en op sommige plaatsen is door een overproductie van de laatste jaren een overaanbod ontstaan, zo blijkt uit een onderzoek van Crédit foncier (onroerendgoedleningen). Ook de fiscale tegemoetkomingen aan huiseigenaren die nieuwbouw voor de verhuur hebben gepleegd, droegen bij aan een forse toeneming van de voorraad huurwoningen. Zo heeft de wet-Robien in de jaren 2003-2008 tot de bouw van ongeveer 350.000 nieuwe huizen geleid. Sinds 1 januari van dit jaar is er de wet-Scellier die aan de koper van een nieuw huis in een bepaalde zone voor de verhuur een flinke fiscale tegemoetkoming biedt. Hij kan 25% van de investering aftrekken voor de inkomstenbelasting met een maximum van € 300.000 en gespreid over een periode van negen jaar. De aftrek geldt bij de koop van een huis vóór 31 december 2009 en bij een verhuur van negen jaar. De aftrek zal volgend jaar 20% zijn. Door deze regeling zijn nogal wat projectontwikkelaars in het wilde weg aan de slag gegaan en bouwden volop huizen in gebieden waar weinig vraag naar huurhuizen is. Mede daardoor staan enkele tienduizenden huizen leeg en onverhuurd. Een verschil met de wet-Robien is nog dat het aantal zones waarin gebouwd kan worden, kleiner is dan bij de wet-Scellier. Het huidige huuraanbod is te duur voor veel huurders, die soms meer dan de helft van hun inkomen aan huur zouden moeten betalen. De vraag ligt rond de € 6 en € 13 per m² per maand en de prijzen aan de aanbodkant variëren van € 11 tot € 25. Een studio in Parijs - een eenkamerflat - moet dan bijvoorbeeld € 614 per maand kosten. De markt kent zijn eigen regels en voor het eerst sinds 2000 zijn de huurprijzen gemiddeld met 4,65% gedaald (juli tot juli). Niet overal in Frankrijk is er een overaanbod. Een tekort aan betaalbare huurhuizen doet zich nog voor in de grote plaatsen van Bretagne en in steden als Toulouse, Nîmes, Montpellier, Grenoble, Chambéry, Annecy, aan de westkust, de Côte d'Azur, de agglomeratie van Lyon en in de gehele regio Parijs. (11.07.09)

De huur mag jaarlijks worden verhoogd volgens de algemene prijsindex en sinds 2008 niet meer via de sterker stijgende index IRL (indice de référence des loyers). Huurgeschillen, voornamelijk die van de huurverhogingen, worden in eerste instantie uitgevochten bij de Commission départementale de concilitation, zeg een bemiddelende huurgeschillencommissie, zetelend in de préfecture. Geschillen rond de afwikkeling van de dépôt de garantie worden beslecht door de hulprechter, de juge de proximité. Als de bemiddeling niet lukt, kan de huisbaas naar de gewone rechtbank gaan (tribunal d'instance). Dat moet wel gebeuren binnen twee maanden voordat het huurcontract afloopt. Laat de verhuurder die termijn lopen, dan moet hij het huis weer voor drie of zes jaar verhuren, tegen dezelfde huurprijs.

Uitvoerige informatie over deze onderwerpen is te vinden in La Maison, uitg. Het Spectrum.

Print dit artikel

 

Links

Indices bouwkosten
idem
idem

Huizenprijzen

Grondprijzen

Bouwprijzen

Zoeken bouwgrond

idem

Orde van landmeters

Huren van een huis

idem

idem

idem

idem

idem
idem

Beheerders huurhuizen

idem

 

Print dit artikel

Deze pagina is laatst gewijzigd op 28-01-2010 om 11:42.