Negen van de tien Nederlanders krijgen te maken met de Franse bouwwereld: architecten, artisans (zelfstandige werklieden/ambachtslieden), ambtenaren voor de bouwvergunning, leveranciers van bouwmaterialen en lieden die zorgen voor verbeteringen in het elektriciteits- en waterleidingnet, gas- en telefoonleidingen. Bij de ene Hollander verloopt dat alles van een leien dakje, de andere kampt met zwarigheden zoals taalproblemen, tegenwerkende ambtenaren en niet of niet tijdig op het werk verschijnende artisans.

De regelgeving in Frankrijk bij bouwen en verbouwen is uitbundig, maar niet onoverkomelijk. Het regelen van de bouwvergunning is niet al te ingewikkeld meer. Er is geen bouwvergunning nodig als er niets verandert aan de buitenkant van het huis, de bestemming of de omvang, bij het aanleggen van terrassen die niet hoger zijn dan 60 centimeter boven het maaiveld, bij reparaties, bij muren (cloisons) lager dan 2 meter – zoals steunmuren (murets) en windschermen (auvents) – en bij kleine bouwseltjes die niet groter zijn dan ongeveer 2 m² en lager dan 1,50 meter. Voor deze bescheiden verbouwingen, opknapbeurten en kleine uitbreidingen is wel een déclaration de travaux nodig, ook wel genoemd simple déclaration (préalable de travaux), die is aan te vragen bij de gemeente. Te denken valt aan het bepleisteren van de gevel, het bouwen van een niet overdekt zwembad en het vergroten van de bruto woonoppervlakte met minder dan 40 m². Als deze bescheiden vergroting leidt tot een totale oppervlakte van meer dan 170 m² is toch weer een gewone bouwvergunning nodig.

Voor alle grotere werken (verbouwingen bij meer dan 170 m² netto oppervlakte), kleine bouwsels zoals tuinhuisjes (al dan niet verplaatsbaar) en vrijwel altijd als veranderingen aan het exterieur worden aangebracht, is een permis de construire nodig, een bouwvergunning dus, in viervoud via een aangetekende brief  aan te vragen, met een situatieschets en met tekeningen van de gevels en de indeling, gemaakt door een architect. De secretarie zorgt voor het doorsturen van de aanvraag – als de burgemeester het althans met die aanvraag eens is – naar de andere bevoegde autoriteiten. Bij een eenvoudige verbouwing is zelf een tekeningetje te maken, maar bij nieuwbouw en grote restauraties zal een meer professionele bouwtekening nodig zijn van een architect DPLG (diplomé par le gouvernement) of een aannemer. Vergeet niet het zwembad ‘mee te nemen’ bij de aanvraag (anders moet het later weer, met nieuwe kosten) en houd er bij het bouwbudget ook rekening mee dat het krijgen van een bouwvergunning vrij veel geld kost.

Wanneer is een bouwvergunning nodig en wanneer een simpele déclaration?
Hier volgen enkele voorbeelden.

Enkele jaren geleden is een hervorming ingegaan van de regels bij het aanvragen van een bouwvergunning. De bedoeling ervan is om de dossiers aanzienlijk te vereenvoudigen, de wachttijden te verminderen en het aantal dringend aan hervorming toe. Nu zijn er nog maar drie categorieën vergunningen, de permis de construire, de permis de démolir (sloopvergunning) en de permis d'aménager (aanlegvergunning) plus de bekende déclaration préalable voor de kleinere werken. Een sloopvergunning is alleen nog maar nodig in beschermde gebieden. Ook is het mogelijk geworden om de permis de construire in tweeën te splitsen: één voor de grote onderdelen zoals plaatsbepaling, hoogte, omvang en later nog een voor de architectonische bijzonderheden.

Kleine bouwvergunningen moeten binnen een maand zijn afgewikkeld, vergunningen voor een vrijstaand huis zijn na twee maanden beschikbaar en die voor overige typen van bouwwerken na drie maanden. Verlenging van de termijnen is niet meer mogelijk. Als een dossier niet compleet is hebben de ambtenaren nog een maand extra tijd om de ontbrekende stukken op te vragen. En dat moet in één keer gebeuren, dus niet steeds opnieuw om aanvullende informatie vragen. De formulieren zijn via internet te downloaden (zie hieronder) en op de overheidssite staat nog veel aanvullende informatie.

Is de vergunning eenmaal verkregen, dan moet deze in de gemeentelijke publicatievitrine worden bekendgemaakt en ook op het werk zelf moet een bord komen (groter dan 80 centimeter) waarin de aard van het werk en de netto oppervlakte staan vermeld en ook het nummer van de bouwvergunning. Dit is nodig om anderen gelegenheid te geven bezwaren aan te tekenen. Als dan daadwerkelijk met de bouw is gestart, moet je nog een Doc opsturen, een déclaration d’ouverture de chantier. Tijdens de bouw of renovatie kan te allen tijde een ambtenaar een kijkje nemen en vragen naar de tekeningen. Wie de toegang aan deze mannen van zeg bouw- en woningtoezicht ontzegt, loopt kans op een boete van maximaal € 3750. Als blijkt dat een permis de construire is afgegeven, kan men als buurman op het gemeentehuis inzage krijgen in de plannen, de foto's en alle andere documenten. Het personeel van het gemeentehuis is verplicht alle informatie te verstrekken en zonodig verduidelijkingen te geven. Je kunt je zelfs laten bijstaan door een architect of gratis de mannen van de CAUE (Conseil d’architecture, d’urbanisme et de l’environnement, de departementale schoonheids- of welstandscommissie) om hulp roepen. Als er zaken niet kloppen, zoals het verlies van zonneschijn, bouw in strijd met de voorschriften en dergelijke, kun je een beroep instellen bij het tribunal administratif. Dat moet binnen twee maanden na het aanplakken van de vergunningverlening of bij het verschijnen van het bord in de tuin van de buurman dat er gebouwd zal worden. De rechtbanken krijgen veel zaken te verwerken en zijn erg gevoelig voor onterechte procedures. Als het alleen om buurmannetje pesten blijkt te gaan, kan de klager met enkele duizenden euro's worden beboet.

Als het werk klaar is moet binnen 90 dagen aangetekend een verklaring in drievoud worden ingestuurd: een déclaration d'achèvement des travaux - de formulieren H1, H2 of IL. Als een ambtenaar alles in orde heeft bevonden volgt een certificaat: le certificat de conformité. Als er zaken niet kloppen moeten deze alsnog in orde worden gemaakt. Overigens worden hier en daar nogal verschillende definities gebruikt over het 'bewoonbaar' zijn van een huis. Vaak hanteren de ambtenaren het beginsel van hors air, hors eau, wind- en waterdicht derhalve. Vervolgens komen de eerste aanslagen binnen van de lokale belastingen. Andere overheidsdienaren zijn weer wat soepeler en verlangen een opleveringsverklaring pas als ook aansluitingen zijn gemaakt op de openbare nutsvoorzieningen, water en elektriciteit.

De formulieren zijn alle te downloaden:

Permis de construire:

Récépissé de depôt d’une demande de permis de construire une maison individuelle ou ses annexes

Récépissé de depôt d’une demande de permis de construire ou de permis d’aménager

Déclaration de travaux:

Récépissé de depôt d’une déclaration préalable

Permis de démolir:

Récépissé de depôt d’une demande de permis de démolir

Vanaf 1 januari 2012 worden nieuwe maatregelen van kracht waarmee het energieonderzoek aan woonhuizen betrouwbaarder wordt. Het ministerie van Ecologie wil daarmee bereiken dat particulieren beter worden geínformeerd over de resultaten van deze DPE, Diagnostic de performance énergétique. Eén van de nieuwe eisen aan de onderzoekbureaus is dat zij verplicht worden om de verzamelde onderzoeksgegeven gedetailleerd weer te geven en uit te leggen en welke onderzoeksmethoden daarbij zijn gebruikt. Verder moeten de berekeningsmethoden worden verbeterd door het aantal te analyseren gegevens uit te breiden. De daarbij gebruikte software moet zijn goedgekeurd door het ministerie en zijn milieu- en energieagenschap Ademe. Het personeel van de onderzoekbureaus zal beter moeten worden opgeleid en kan online gaan beschikken over een voor hen bijgehouden database met nuttige informatie. Het ministerie heeft al enige tijd een website in gebruik waarop de adressen zijn te vinden van de erkende bureaus. Gezocht kan worden op gemeente, postcode en type onderzoek (asbest, elektriciteit, gas, energiehuishouding, lood, termieten.) De DPE is een informatief document waarop een overzicht is gegeven van het energieverbruik van een onroerend goed en van de uitstoot daarbij van CO2. Het papier wordt opgemaakt op initiatief van de huiseigenaar bij het plan het huis te verkopen of te verhuren.
(29.09.11)

Wie zijn woning wenst uit te breiden heeft voor oppervlakten van meer dan 20 m² een bouwvergunning nodig. Voor kleinere oppervlakten geldt een 'kleine bouwvergunning', de préalable of déclaration in het dagelijkse spraakgebruik. De staatssecretaris van Volkshuisvesting wenst dat de Fransen gemakkelijker hun huis moeten kunnen uitbreiden en wil gaan tot 40 m² uitbreiding zonder bouwvergunning. In het streven de regelgeving in de ruimtelijke ordening wat te versoepelen, wil het ministerie ook het soms verwarrende onderscheid tussen de SHOB (surface hors-oeuvre brute) en de SHON (surface hors-oeuvre nette) afschaffen en één nieuwe norm voorstellen voor het toegestane bouwoppervlak. Ook moet voor nieuwbouw op kavels die toegankelijk en bouwrijp zijn, kunnen worden volstaan met een déclaration en voor kavels die nog moeten worden ontsloten of in een gevoelig gebied liggen zou nog wel een permis de construire nodig zijn, zo heeft een stuurgroep voorgesteld. Ook op tal van andere terreinen rond bestemmingsplannen moeten de regelgeving en fiscale behandeling worden vereenvoudigd, vindt de groep. Zo moet er een einde komen aan de verschillende niveaus van heffing van de winstbelasting (taxe sur la plus-value) op bouwgrond. Wie de grond grond langer dan 15 jaar in bezit heeft betaalde geen belasting meer, hetgeen soms leidt tot het lang vasthouden van geschikte bouwgronden. Ook de berekening van de oppervlakte van een woning ter bepaling van de lokale belasting moet simpeler. Per 1 februari 2012 is die termijn uitgebreid tot 30 jaar.  Iemand die bijvoorbeeld zonnepanelen op zijn dak heeft, mag die oppervlakte aftrekken van de totale oppervlakte van de woning. Aan deze vorm van regelzucht moet ook een einde komen.

Print dit artikel

Belastingen en heffingen

Na afloop van de verbouwing of na het opleveren van het huis komen verschillende departementale overheidslichamen, zoals gemeente, bouw- en woningtoezicht en schoonheidscommissie, met belastingen en heffingen. De hoogte daarvan is afhankelijk van de grootte van het huis en soms ook van de kwetsbaarheid van het landschap. De aanslagen kunnen tot enkele duizenden euro’s oplopen.

Déclaration Modèle H1 is het formulier waarop de gegevens van het huis ten behoeve van de vaststelling van de taxe foncière en taxe d'habitation ingevuld moeten worden. Voorzieningen zoals wastafels, doucheruimte, ligbad, centrale verwarming worden volgens een tabel in vierkante meters 'vertaald' waarna met het totaal de kadastrale huurwaarde wordt berekend die weer als basis dient voor de berekening van de twee taxes locaux.

Bijna alle gemeenten met meer dan 10.000 inwoners vragen de TLE, de taxe locale d’équipement. Alle gemeenten vragen een heffing op grond van de CAUE (maximaal 0,3% van de bouwsom) en er zijn departementen met landschappelijk gevoelig geachte streken die forse aanslagen opleggen op grond van de TDENS (taxe départementale des espaces naturels sensibles (maximaal 2% van de bouwsom).  Voorbeeld van de totale heffingen: bij een vergunning om een bouwval te restaureren met een netto woonoppervlak van circa 500 m² in een agrarisch landschap bedragen de kosten € 3200.

In Frankrijk golden bij het berekenen van de belastingen twee begrippen bij 'bebouwde oppervlakte': bruto en netto, de SHOB en de SHON, in het land van de afkortingen staande voor: surface hors œuvre brute en voor surface hors œuvre nette. De SHOB omvat de bruto vloeroppervlakte van alle lagen (al of niet bewoonbaar) bij elkaar opgeteld, met inbegrip van alle binnen- en buitenwanden. Eveneens zijn meegerekend: balkons en overdekte buitenruimtes. Niet meegerekend worden vides en trappen, aangezien het om 'vloeroppervlak' gaat. De SHON staat gelijk aan de SHOB, met aftrek van garages, technische ruimten, niet bewoonbare kelderruimten, balkons en overdekte buitenruimten en alle delen van het huis met een stahoogte van minder dan 1,80 meter. Op het verkregen oppervlak mag nog 5% extra worden afgetrokken als de muren van het woongedeelte dikker zijn geworden als gevolg van het toepassen van isolatiemateriaal.
Dat gaat allemaal veranderen bij 1 maart 2012: Het onderscheid tussen SHON en SHOB zal dan zijn verdwenen. Er komt een nieuwe maat, de SPC (surface de plancher des constructions.) het totaal van de afgesloten ruimten die hoger zijn dan 1,80 m. en gemeten zijn vanaf de binnenzijde van de  gevels.

De Taxe d'aménagement TA gaat de andere heffingen vervangen, zoals de TLE, de TDENS en de TDCAUE. De belasting gaat in op 1 maart 2012. Het bedrag van de TA wordt gebaseerd op de bebouwde oppervlakte, die de oude SHON vervangt: de som van de oppervlakten binnen van ruimten die hoger zijn dan 1.80 m. Elke aldus berekende vierkante meter wordt vermenigvuldigd met € 660 in de provincie en met € 748 in Parijs. Over deze waarde wordt dan de heffing berekend van 1 tot 1,5%, afhankelijk van het besluit van de gemeente.

---

Lage btw op verbouwingen gespaard bij bezuinigingen

 

Alle belastingkortingen - de crédits d'impôt - op energiebesparende investeringen in en rond de woningen zullen worden getroffen door de bezuinigingen die premier Fillon eind vorige maand heeft aangekondigd. Alles gaat 10% naar beneden. Maar de lage btw van 5,5% op verbouwingen en verbeteringen van woonhuizen blijft gehandhaafd, zo heeft de minister van Milieu Nathalie Kosciusko-Morizet verkaard. Volgend jaar gaat deze btw naar 7%.

De Franse bouwwereld is opgelucht over deze laatste verklaring. De Franse milieuwereld daarentegen betreurt het verder schaven aan de talrijke milieumaatregelen die aan het begin van de regeerperiode met zoveel enthousiasme door het kabinet zijn ingevoerd. De Franse woningen zouden in 2020 meer energie produceren, dan zij gebruiken. Van deze doelstelling komt niets terecht. De milieubeweging noemt de nieuwe bezuinigingen micro-maatregelen bij het terugdringen van de nationale schuld. De fiscaal vriendelijke bejegening van milieu-investeringen, worden nu als kosten beschouwd en niet meer als investeringen voor de lange termijn.

Om gebruik te maken van het verlaagde btw-tarief voor werkzaamheden aan huizen die ouder zijn dan twee jaar, kan men gebruik maken van twee modellen formulieren die via internet zijn te downloaden. De gewone verklaring (attestation normale) wordt gebruikt voor grote bouwwerkzaamheden zoals funderingen, muren, balken, vloeren e.d.) en de vereenvoudigde verklaring (attestation simplifiée) voor kleiner werk zoals scheidingswanden, sanitaire installaties, elektriciteit, verwarming e.d.)

Bouwers waren altijd voorzichtig bij de berekening van de btw, want als de fiscus constateerde dat van nieuwbouw sprake was en de artisan het lage btw-tarief had berekend, moest de artisan het verschil bijbetalen en kon dat niet verhalen op de eigenaar. Later werd de eigenaar daarvoor zelf aansprakelijk en moest hij het verschil aanvullen als is vastgesteld dat hij een onjuiste opgave heeft gedaan. In juni is bij cassatie echter weer uitgesproken dat het toch de artisan is die het verschil moet bijbetalen.

Een andere bouwbelasting, de Taxe d'aménagement TA gaat andere heffingen rond het verlenen van een bouwvergunning vervangen, zoals de TLE (taxe locale d'équipement), de TDENS (Taxe Départementale des Espaces Naturels Sensibles) en de TDCAUE (Taxe Départementale des Conseils d'Architecture d'Urbanisme et de l'Environnement.) De belasting gaat in op 1 maart 2012. Het bedrag van de TA wordt gebaseerd op de bebouwde oppervlakte, die de oude SHON (Surface Hors Oeuvre Nette) vervangt: de som van de oppervlakten binnen van ruimten die hoger zijn dan 1.80 m. Elke aldus berekende vierkante meter wordt vermenigdvuldigd met € 660 in de provincie en met € 748 in Parijs. Over deze waarde wordt dan de heffing berekend van 1 tot 1,5%, afhankelijk van het besluit van de gemeente.

Ten slotte zijn er nieuwe richtlijnen gekomen voor het betalen van woonbelasting (taxe foncière) voor wie permanenet in een caravan, sta-caravan ('mobil home') woont. De bijdrage is € 150 per jaar (€ 100 voor een (sta)caravan ouder dan tien jaar en minder dan 15 jaar.) De bijdrage moet jaarlijks vóór 30 september zijn betaald bij het dichtstbijzijnde belastingkantoor.

Print dit artikel

 

Subsidiemogelijkheden, belastingvoordelen

 

Anah (Agence nationale pour l’améloration de l’habitat – nationaal agentschap voor de verbetering van de woonomgeving) kan subsidies toekennen voor het verbeteren van onder meer particulier verhuurde woonhuizen en ook van particuliere woningen. Het gaat om werkzaamheden die de veiligheid of gezondheid (weghalen van asbest bijvoorbeeld, of behandeling van hout tegen termieten) moeten verbeteren, om energiebesparingen en om bouwtechnische veranderingen die de toegankelijkheid bevorderen, bijvoorbeeld voor rolstoelrijders.

Deze Anah kent nogal wat regels alvorens een subsidie wordt toegekend. Het huis moet ten minste 15 jaar oud zijn, de eigenaren mogen niet te veel inkomen hebben. De subsidies gelden niet voor herbouw of renovaties. Het huis moet de hoofdbewoning zijn. De subsidies kunnen gaan tot 20 à 35% van de kosten met een maximum van € 13.000. Normaal gesproken wordt de subsidie betaald na afloop van de werkzaamheden, maar het is ook mogelijk om tijdens de werkzaamheden al gedeelten te ontvangen.

Er zijn ook nog andere instellingen die met subsidies op de proppen kunnen komen: de gezinsbijstand (CAF - Caisse d’allocations familiales), de beheerders van '1% logement', Ademe, GDF en EDF, gemeenten, departementen en regio's. Men moet er wel rekening mee houden dat de ontvangen subsidie als inkomen op het aangifteformulier van de belastingen moet worden gemeld.

 

In september 1999 heeft de Franse overheid het besluit genomen om de btw (TVA) op renovatie enwoningverbetering ‘tijdelijk’ te verlagen van (toen) 20,6 naar 5,5% (in 2012 7%.) De maatregel was bedoeld om zwart werken tegen te gaan, de werkgelegenheid in de bouw en aanverwante beroepen te bevorderen en ook zorg te dragen voor een kwaliteitsverbetering van het woningbestand. Het normale tarief van 19,6% wordt onder meer geheven bij de aankoop van bouwgrond en de verkoop binnen vijf jaar van een nieuw gebouwd of geheel gerenoveerd huis. Om te profiteren van het lage TVA-tarief moeten de huizen ouder zijn dan twee jaar. Vanaf 2012 geldt een tarief van 7%.

Op vrijwel alle materialen en op het arbeidsloon (main d’œuvre) geldt het lage tarief als wordt gewerkt met erkende bedrijven. De lage btw geldt alleen voor vernieuwing van woonruimten en bouwsels die daar echt bij horen, zoals balkons, kelders, zolders, berghokken, garages. Het moet derhalve gaan om verbetering, verandering (het verbouwen van een zolder tot kinderkamer bijvoorbeeld) of onderhoud (pleisterwerk, schilderwerk, nieuw behangetje of vloerbedekking). De materialen worden met 5,5% belast als de artisan of aannemer deze spullen koopt. Uitbreiding van woonruimte in de vorm van de bouw van een terras, veranda of garage valt niet onder het vriendelijke btw-tarief. Luxe zaken, zoals de bouw van een zwembad, blijven onder het hoge tarief van 19,6% vallen.

De fisc heeft later wat roet in het eten gegooid: niet in alle gevallen kunnen eigenaren van op te knappen huizen profiteren van de lage btw. De regels zijn wat aangescherpt en er zijn nieuwe richtlijnen uitgevaardigd. In de oude situatie behoefden de eigenaren slechts een verklaring te ondertekenen dat de woning ouder is dan twee jaar. Het verhaal gaat niet meer op als de restauratie of renovatie in feite zo uitgebreid is, dat gesproken kan worden van nieuwbouw. Wie een oude schuur verbouwt tot een woning, kan niet in alle gevallen een beroep doen op de lage btw.
De normen zijn nader gepreciseerd: als meer dan de helft van de gevels en de fundering met inbegrip van dragende binnenmuren wordt vernieuwd, is sprake van nieuwbouw en geldt het hoge tarief. Een derde van de volgende voorzieningen moet blijven bestaan voor het toepassen van het lage tarief: (houten)vloeren, deurlijsten buiten, binnenmuren en voorzieningen als loodgieterswerk, elektriciteit en verwarming. Nieuwe formulieren die de klant moet invullen zijn te vinden op internet* (administration fiscale). Er is een eenvoudig formulier als het om kleinere werkzaamheden gaat.
Bouwers waren altijd al wat voorzichtig geworden, want als de fiscus constateerde dat van nieuwbouw sprake was en de artisan het lage btw-tarief had berekend, dan moest de artisan het verschil bijbetalen en kon dat niet verhalen op de eigenaar. Later werd de eigenaar daarvoor zelf aansprakelijk en moest hij het verschil aanvullen als is vastgesteld dat hij een onjuiste opgave heeft gedaan. Bij cassatie in juni 2011 is de zaak weer teruggedraaid en blijft de artisan verantwoordelijk en zal het verschil uit eigen zak moeten aanvullen.

Op de website van Ademe zijn alle nieuwe belastingkortingen op milieuinvesteringen aan de eigen woning te vinden. Voor 2011 zijn de crédits d'impôt 10% lager geworden en is het belastingvoordeel bij de aanleg van zonnepanelen verlaagd van 50 naar 25% van de investeringskosten bij een erkende onderneming.

---

Belastingvoordelen voor investeringen in eigen huis weer verminderd



Nadat via de kaasschaafmethode in 2011 de belastingvoordelen voor energiebesparende investeringen in het eigen huis al met 10% waren verlaagd, zullen in 2012 wederom de voordelen worden teruggebracht. Het systeem van deze belastingteruggaven onder de naam 'crédit d'impôt développement durable' heeft wegens zijn succes de Franse staat veel geld gekost. Daarom zullen de fiscale tegemoetkomingen nog eens met 10% naar beneden gaan.

Kon men in 2010 nog rekenen op een belastingvoordeel van 25% bij het aanbrengen van dakisolatie, in 2012 zal dat nog maar 19% zijn. Het zwaarst getroffen zijn de investeringen in zonnecellen voor de opwekking van elektriciteit. Bij de start van deze crédit d'impôt was het belastingvoordeel 50%, in september 2010 werd het 25% en in 2011 is het nog 22%. Volgend jaar is het percentage verder tot 15% gezakt.

Er vallen niet alleen dalingen  te constateren. De aanschaf van energiezuinig gasgestookte ketels wordt beloond met een belastingteruggave van 25% en grote herstelwerkzaamheden die gepaard gaat met gelijktijdig uitgevoerde milieu-investeringen profiteren van een crédit d'impôt dat 10 procentpunten hoger is dan voor de afzonderlijke investeringen. Bijvoorbeeld: als men een condenstatieketel voor de centrale verwarming aanschaft, is de teruggave 11%, het plaatsen van ramen met dubbel glas komt ook in aanmerking voor 11% voordeel en de isolatie van muren voor 19%. Als deze zaken in één keer worden aangepakt, worden de crédits d'impots respectievelijk 21%, 21% en 29%. De plafonds van de investeringen om in aanmerking te komen voor de fiscale voordelen blijven ongewijzigd: € 8000 voor een alleenstaande en € 16.000 voor een koppel, vermeerderd nog met € 400 per inwonend kind. Het systeem geldt alleen voor de hoofdbewoning.

Koppels met een een gezamenlijk inkomen dat lager is dan € 30.000 per jaar kan een deel van de werkzaamheden die in aanmerking komen voor het belastingvoordeel, financieren met een renteloze lening. Zelfs is het weer mogelijk om te profiteren van beide voordelen: én belastingteruggave én renteloze lening. Deze 'cumul' was dit jaar afgeschaft, maar is voor 2012 weer ingevoerd.

Enkele voorbeelden van de nieuwe percentages:
Condensatieketel 11%
Houtketel 19%
Isolatie ramen, luiken en deuren 11%
Isolatie muren of dak 19%
Installatie om energie te produceren uit duurzame bron 40%
Installatie fotovoltaïsche panelen 15%
Warmtepompen 19%
Geothermische warmtepompen 32%
Installatie opvangen regenwater 19%

---

Renteloze huizenlening alleen voor nieuwe huizen

         
De oude renteloze leningen en de beperkte hypotheekrente-aftrek hebben begin 2011 plaatsgemaakt voor een nieuwe vorm van een overheidsvergoeding aan Franse inwoners die voor het eerst een huis kopen, de PTZ+ - prêt à taux zéro. Maar ook deze regeling is al weer geschiedenis. Begin november is de lening alleen nog beschikbaar voor de financiering van de aankoop van een nieuw huis. Bovendien zijn de inkomensplafonds om in aanmerking te komen voor de renteloze lening verlaagd, zodat minder adspirant-huizenkopers een beroep kunnen doen op de door de overheid gefinancierde regeling. De grens ligt nu op € 51.725 voor bewoners van Parijs en directe omgeving, op € 47.585 voor de rest van Ile de France en op € 37.272 in overig Frankrijk.
(16.11.11)

 

Print dit artikel

 

Lage BTW bij verbouwingen

Sinds september 1999 geldt een BTW (TVA) op renovatie en woningverbetering van 5,5%. Per 1 januari 2012 is dat verlaagde tarief opgehoogd naar 7%. Het lage tarief is bedoeld om zwart werken tegen te gaan, de erkgelegenheid in de bouw en aanverwante beroepen te bevorderen en ook zorg te dragen voor een kwaliteitsverbetering van het woningbestand. '

Het normale tarief van 19,6% wordt onder meer geheven bij de aankoop van bouwgrond en de verkoop binnen 5 jaar van een nieuw gebouwd of geheel gerenoveerd huis. Om te profiteren van het lage TVA-tarief moeten de huizen ouder zijn dan twee jaar. Op vrijwel alle materialen en op het arbeidsloon (main d’œuvre) geldt het lage tarief als wordt gewerkt met erkende bedrijven. De lage BTW geldt alleen voor vernieuwing van woonruimten en bouwsels die daar echt bij horen, zoals balkons, kelders, zolders, berghokken, garages. Het moet derhalve gaan om verbetering, verandering (het verbouwen van een zolder tot kinderkamer bijvoorbeeld) of onderhoud (pleisterwerk, schilderwerk, nieuw behangetje of vloerbedekking). De materialen, zelfs vloerbedekking en behang, worden met 7% belast als de artisan of aannemer deze spullen koopt.

Uitbreiding van woonruimte in de vorm van de bouw van een terras, veranda of garage valt niet onder het vriendelijke BTW-tarief. Luxe zaken, zoals de bouw van een zwembad, blijven onder het hoge tarief van 19,6% vallen. De fisc heeft later wat roet in het eten gegooid: niet in alle gevallen kunnen eigenaren van op te knappen huizen profiteren van de lage BTW van 7%. De regels zijn wat aangescherpt en er zijn nieuwe richtlijnen uitgevaardigd. In de oude situatie behoefden de eigenaren slechts een verklaring te ondertekenen dat de woning ouder is dan twee jaar. Het verhaal gaat niet meer op als de restauratie of renovatie in feite zo uitgebreid is, dat gesproken kan worden van nieuwbouw. De normen zijn nader gepreciseerd: als meer dan de helft van de gevels en de fundering met inbegrip van dragende binnenmuren wordt vernieuwd, is sprake van nieuwbouw en geldt het hoge tarief. Een derde van de volgende voorzieningen moet blijven bestaan voor het toepassen van het lage tarief: (houten)vloeren, deurlijsten buiten, binnenmuren en voorzieningen als loodgieterswerk, elektriciteit en verwarming. Nieuwe formulieren die de klant moet invullen zijn te vinden op internet (administration fiscale).

De regelgeving omtrent het toepassen van het lage btw-tarief van 7% voor het plaatsen van een nieuwe keuken in het Franse huis is ook nog enigszins aangescherpt. Het lage tarief geldt niet als een deel van de plaatsing niet wordt uitgevoerd door de erkende keukenleverancier. In het algemeen wordt het verlaagde tarief toegepast voor verbeteringen in woningen van ouder dan twee jaar. Maar bij de plaatsing van keukens moet er wel op worden gelet dat de complete installatie wordt uitgevoerd door professionelen, ook al gaat het om het eenvoudig vastschroeven van enkele keukenkastjes door de eigenaar van het huis. Bij een uitspraak van de belastingdienst is vastgesteld dat in gevallen waarbij de professioneel de plaatsing van keukenelementen overlaat aan de zorg van de klant zelf (elektriciteit, aanrecht, leidingen) niet kan worden gesproken van een volledige installatie en wordt beschouwd als een pose partielle d'une cuisine. Derhalve geen laag tarief over het hele werk, maar het normale tarief van 19,6%.

Voorbeelden van verbeteringswerken die onder het hoge of het lage btw-tarief vallen

Hoog:
•    Balkons, loggia’s, terrassen, veranda’s.
•    Schoonmaakonderhoud.
•    Alles wat met de tuin te maken heeft, behalve hekwerken en dergelijke.
•    Nieuwe aanbouw
Laag:
•    Aanleg (door installateur) van verwarming, airconditioning.
•    Vaste ingebouwde elementen van keuken of badkamer.
•    (Herstel)onderhoud en spoedherstelklussen, ook bij huizen jonger dan twee jaar.
•    Aanleg van deuren, ramen, kozijnen en luiken (door een menuisier.)
•    Privé-aansluitkosten op openbare netwerken (elektriciteit, water enzovoort.)

Print dit artikel

 

Oude huizen en termieten

Bij het opknappen of restaureren van oude Franse huizen moet men bijzonder goed letten op de conditie van de balken van de dakconstructie: zijn er termieten of andere schadelijke beestjes? Het is absoluut noodzakelijk om er bij het kopen van een huis in een besmette zone op toe te zien dat een deskundige is ingeschakeld. 

Als de aanwezigheid van termieten is geconstateerd, ligt het aan de koper hoe hij, eventueel samen met de verkoper, de zaak regelt: samen de termieten laten bestrijden of zakken met de vraagprijs.

Termieten (en andere larven van insecten die verwoestend te werk kunnen gaan) kunnen ook later in het huis opduiken. Dat geldt ookvoor de vraatzuchtige larven van boktorren (capricornes des maisons en vooral de capricorne de chêne, die zich ook tegoed doet aan het harde eikenhout) en boorkevers (vrillettes). De eigenaar is verplicht de aanwezigheid van termieten onverwijld te melden op het gemeentehuis. Er zijn nu ruim 6 miljoen woningen aangetast. Inmiddels zijn rond 60 departementen besmet verklaard, vooral in het zuidwesten op de warme en vochtige plaatsen. De termieten zijn ook bedreigend in de gebieden langs de rivieren de Rhône, Garonne, Loire en rond en in Parijs.

De op mieren lijkende insecten komen binnen via de grond en knagen zich via meterslange gangen door het hout steeds verder naar binnen. Ze vreten alles: dakhout, plinten, isolatiemateriaal, papier, karton. Niets verraadt hun aanwezigheid, want zij knagen in het binnenste van het hout. Signalen zijn er wel bij andere houtvreters, die sporen nalaten in de vorm van hoopjes zaagsel. Als het hout erg hard is, zie je soms zwarte 'stalactieten' en kleine gangetjes (cordonnets). Altijd opletten dus.

Er zijn speciale bedrijven (traitement du bois) om een huis onder handen te nemen en de beestjes te bestrijden. Die bedrijven moeten zijn voorzien van het keurmerk CTBA+ (Centre technique dus bois et de l'ameublement) en moeten een garantie voor vijf jaar afgeven. Ook zijn er middelen in de handel (Xylophène bijvoorbeeld) die goed werken bij de bestrijding. Op internet zijn namen te vinden. De behandeling van een huis van ongeveer 100 m² kan ruim € 5.000 kosten; de kosten van een eventueel herstel van schade of vervanging komen daar nog bij. Men moet wel goed opletten bij de keuze van een deskundige. Er is maar een kleine honderd professionelen met een CTBA-erkenning. De overige 'onderzoekers' schermen met termen als 'ons personeel is opgeleid via de normen van de CTBA.'

In door de overheid aangewezen risicogebieden is een inspectie gratis te laten uitvoeren, maar het is onverstandig om in zee te gaan met lieden die via de telefoon aanbieden een gratis en vrijblijvend onderzoek te laten doen. Fiscaal: bestrijding door een erkende onderneming betekent een laag BTW-tarief en de kosten zijn voor 20% aftrekbaar. En ook bij de Anah (Agence nationale pour l’améloration de l’habitat) is om een subsidie te vragen, die wel geldt voor huizen ouder dan 15 jaar of voor ten minste 10 jaar zijn verhuurd. Bovendien gelden er de al genoemde inkomensgrenzen. Doet men niets aan termieten, dan kunnen problemen rijzen met de verzekering, die de veroorzaakte schade niet zal vergoeden.

Meer over de termieten en de verklaringen rond een te verkopen huis (asbest, loodhoudende verf, energie) is te vinden op de website over de Notaris.

Zo zien die enge houtvreters eruit:

Algemene raadgeving: sla nooit oud of dood hout op tegen de muur van een woonhuis.

Print dit artikel

 

Zwembaden

Er zijn nu ruim 1,1 miljoen particuliere baden en jaarlijks komen er nog ruim 100.000 van deze baden bij. Frankrijk is het Europese land met de meeste zwembaden. Voor het (laten) bouwen van een zwembad (la piscine) – en dan niet een kinderbadje boven de grond (hors-terre of hors-sol) – is een 'kleine' bouwvergunning nodig. Alleen voor overdekte baden van meer dan 100 m² is een permis de construire nodig. Het is verstandig om een aanvraag voor een piscine creusée mee te nemen bij die voor het te bouwen of te verbouwen huis.

Het is zeer aan te raden om verschillende offertes (ten minste vier of vijf) te vragen, want prijzen en kwaliteiten kunnen flink uiteenlopen. Een geprefabriceerd zwembad van niet al te grote afmetingen (4 x 9 meter en een diepte van 1,50 meter) kost rond de € 15.000. Een 'gewoon' zwembad (van beton en gemetselde wanden van 11 x 5 meter, gemiddeld 1,50 meter diep) zal ruim € 30.000 gaan kosten; met een flink terras erbij en vrolijke accessoires moet je toch rekenen op een totaal van € 35.000 à € 45.000.

Ook is aan te raden om bij het elektriciteitsbedrijf het voordeligste abonnement aan te vragen, want het schoonhouden van een zwembad (pomp, eventueel robot, automatische stofzuiger) kost wel wat kilowatt. Bij het gebruik van twee pompen (filter en robot) van gemiddeld vermogen, zeg samen 1500 watt, berekent de EDF bij normaal stroomtarief € 200 per seizoen (van 1 april tot 1 oktober.) Abonnees op het nu moeilijk verkrijgbare tarief Tempo betalen rond de € 125. Wie het zwembadwater wil verwarmen moet uiteraard rekening houden met hogere kosten van bijvoorbeeld de warmtepomp (pompe à chaleur, aanschaf zo’n € 3500), de warmtewisselaars (échangeurs, kosten vanaf € 1.200) of verwarmingsketels (vanaf € 2500.) Zonnecollectoren worden ook wel toegepast voor de opwarming van het water, maar het vergt nogal wat ruimte om de panelen op te stellen, ongeveer 30 m² voor een bad van circa 50 m². Sommigen willen voor de zwembaddouche ook zonnecollectoren gebruiken voor de verwarming van het water. Stilstaand warm water kan echter de oorzaak zijn van de ontwikkeling van de gevreesde legionellabacterie.

Overige vaste kosten zijn: het regelmatig bijvullen van het water en het toevoegen van producten (pH plus of pH moins, chloortabletten of zout bij elektrolysesysteem, anti-kalk, anti-alg, floculants voor het binden van de zeer fijne stofdeeltjes die de robot laat liggen, hivernage-spul om de winter door te komen.) Veel van deze producten zijn duur bij de gespecialiseerde ‘zwembadwinkels’; in het voorjaar hebben de grandes surfaces enkele weken lang aanbiedingen van al die producten tegen aanzienlijk lagere prijzen. Ook de pH-verminderaars (pH moins) die in de gespecialiseerde zwembadzaken ruim € 7 per emmertje van 5 kilo kosten, zijn te vervangen door een fles gewoon zoutzuur (acide chlorhydriquee), voor ruim € 1 per liter te koop in de hypermarché. Bovendien erg effectief.

Ten slotte nog: de beste tijd om een zwembad te laten bouwen is de winterperiode. In die tijd zijn de aannemers minder jachtig en kunnen de zaken beter plannen. Van september tot december is het grondwaterpeil meestal lager en is het terrein beter toegankelijk. Bovendien is het een goede periode om de beplantingen rondom het zwembad aan te leggen en te zorgen voor het in orde maken van het terras en de overige voorzieningen. In mei kan  dan de eerste duik worden genomen.

Een kostenverhogende factor is de wet om het zwembad te voorzien van een beveiliging. De verplichte beveiliging geldt voor echte zwembaden, dus ingegraven, en voor de grotere opbouwbaden die niet zomaar zijn te verplaatsen (enterrées en semi-enterrées). Wie de vereiste voorzieningen niet aanbrengt, riskeert een boete van maximaal € 45.000. De wet laat vier vormen van beveiliging toe:
• een afrastering van 1,10 meter hoog als deze op een muurtje staat of 1,22 meter van de grond, voorzien van een toegangshekje van minstens een meter breed;
• alarmsysteem;
• degelijke afsluiting, afdekking zoals een beloopbaar rolluik (dus geen gewoon zomer- of winterdek);
• gehele afsluiting via een (inschuifbare) overkapping (abri).

De Franse normalisatieorganisatie AFNOR (met het vignet NF) heeft de normen vastgesteld waaraan de verschillende systemen moeten voldoen:

• NF P90-306: aanbevolen wordt de afrastering, het hek (men spreekt van een barrière de protection of clôture) niet te ver te plaatsen vanaf de rand van het bad, de minimumafstand moet 1 meter zijn. De afsluiting moet zo zijn gemaakt dat kinderen jonger dan 5 jaar worden tegengehouden en ook het afsluithek niet kunnen openen. De kosten van een hek kunnen zeer uiteenlopen: een eenvoudig hek van geplastificeerd gaas zou vanaf € 50 per meter (exclusief toegangshekje met slot van € 500) geleverd kunnen worden. De prijzen kunnen, afhankelijk van de kwaliteit en de kosten van arbeidsloon, oplopen tot € 200 per meter of zelfs meer. Gemiddeld komen de kosten voor een bad van 4 x 8 meter neer op € 2000 tot € 3000.

• NF P90-307 is de niet meer conforme norm bij de aanleg van een alarminstallatie: óf infrarood installatie of ander systeem dat signaleert of iemand de omgeving van het bad betreedt, óf een detectievoorziening die alarmeert in het geval iemand het water in gaat. De installatie moet 24 uur per dag in bedrijf zijn. De fabrikanten van deze spullen wijzen er met enige nadruk op dat deze alarminstallaties in feite als aanvullende middelen moeten worden beschouwd. Zij voorkomen niet dat kinderen in het water terecht kunnen komen. Een beveiliging rondom (alarme périphérique of périmétrique) met bijvoorbeeld infrarood komt voor een gemiddeld zwembad uit op ruim € 4000, maar de prijzen lopen zeer uiteen. De apparaatjes die afgesteld zijn op het signaleren van het te water gaan (alarmes d’immersion), variëren in prijs van € 350 tot soms zelfs € 2500. Sinds januari 2010 moeten deze apparaten aan nieuwe veiligheidseisen voldoen. Zo moeten zij een signaal geven bij het te water raken van een kind van minder dan 6 kg, beschikken over een krachtige sirene, 24 uur per etmaal in bedrijf zijn en niet te snel afgaan bij harde wind. De fabrikanten moeten een bewijs overleggen dat het apparaat conform de nieuwe normen is.

• NF P90-308: via deze norm is vastgesteld aan welke eisen een zwembadafdekking en de verankering ervan moeten voldoen om aangemerkt te kunnen worden als toegelaten beveiligingsmiddel. Het dek moet tot over de randtegels (margelles) reiken en een gewicht van 100 kilo kunnen dragen en de verankering moet bestand zijn tegen een schok van 50 kilo. Het winterzeil is voor deze vorm van afsluiting vaak ook geschikt. Er zijn verschillende modellen in omloop, zoals afdekking van pvc of van latten en handmatig of automatisch te bedienen. Het bedienen ervan moet zo zijn geregeld dat kleine kinderen niet zelfstandig de afdekking kunnen weghalen. Een eenvoudige vorm van een afsluitbaar dek zou rond de € 12 per vierkante meter moeten kosten. Een rolluik dat zich automatisch inschuift kost € 10.000 tot € 15.000, en is bij voorkeur aan te leggen bij een nieuw te bouwen
zwembad.

• NF P90-309: deze norm geldt voor al dan niet verrijdbare vormen van abri’s, complete doorzichtige afdekkingen, overkappingen die ook zijn te gebruiken als het bad in gebruik is. Ook hier geldt dat de bediening van de toegang en de afsluiting niet door kleine kinderen mogelijk zijn. Deze vorm van beveiliging is het kostbaarst. Reken voor een handmatige schuifbare abri voor een 'gewoon' zwembad (10 x 5 meter) op een investering van globaal € 12.500. Erg luxe voorzieningen kunnen tot € 30.000 oplopen. Zwembaden met abri ontmoeten vaak veel problemen door de te hoge temperaturen, waardoor het water in groene soep verandert door de algengroei. Dit verschijnsel komt vooral voor bij vakantiehuizen die langere tijd niet zijn bewoond.

De bovengrondse 'zwembaden' kunnen zonder vergunning of veiligheidssystemen worden neergezet in de tuin. Maar als deze baden half zijn ingegraven moet weer wel een systeem zijn aangelegd. De kleine bouwvergunning, de déclaration préalable is nodig als het bovengrondse bad permanent blijft staan, of dat nu van hout, metaal of opgepompt plastic is. Dergelijke baden die na drie maanden weer worden gedemonteerd hebben geen vergunning nodig.

---

Strengere eisen aan zwembadalarms

 

Vanaf 19 januari 2010 moeten zwembadalarms aan nieuwe veiligheidseisen voldoen. Zij zullen in werking moeten treden bij de val van een kind van minder dan 6 kilo en moeten beschikken over een sirene die voldoende geluid produceert: 100 decibel op één meter afstand in plaats van de 85 decibel eerder. Bovendien moet het alarm 24 uur per etmaal in bedrijf zijn en niet ontijdig afgaan, zoals bij windstoten. De fabrikanten moeten de alarmapparaten voorzien van een certificaat en de garante geven dat hun producten aan de kwaliteitseisen voldoen. Bestaande apparaten met de normen NF P 90-307-1 of NF P90-307 en zijn latere aanvulling met A1 mogen nog een halfjaar na het desbetreffende decreet van 16 juni 2009 worden verkocht. Dus inderdaad is het 19 januari afgelopen met deze verkoop die bovendien nog moet zijn goedgekeurd door een onafhankelijke organisatie. Wie het allemaal nog eens wil nalezen kan op deze site van de Franse overheid terecht. De Commission de sécurité des consommateurs (CSC) constateerde medio augustus 2008 dat nog 40% van de privé baden nog niet was voorzien van de wettelijk voorgeschreven beveiligingsmaatregelen. En het Institut national de veille sanitaire (InVS) constateert uit de cijfers over 2009 dat, ondanks de maatregelen, toch nog veel verdrinkingsgevallen voorkomen in particuliere zwembaden. Het aantal onder kinderen jonger dan 6 jaar neemt niet af. In 2004, toen de maatregelen (alarm, hek, dek, abri) nog niet van kracht waren, verdronken er in

het zomerseizoen 12 kinderen van die leeftijd, 43 konden in het ziekenhuis nog worden gered. In 2009 waren deze cijfers 13 en 47. Hierbij dient te worden aangetekend, dat het aantal zwembaden in de tussenliggende periode met een kleine 30% is gestegen. Anderzijds loopt de gemeten periode in 2009 van juni tot september tegen een viermaandsperiode in 2004. De vraag blijft of strengere voorschriften het aantal verdrinksgevallen zal terugdringen, wetende dat een ongeluk altijd kan gebeuren en dat een deel van het leed voorkomen kan worden door een grotere oplettendheid van ouders en gezinsleden. Studies hierover hebben uitgewezen dat hekken om het zwembad de waakzaamheid bij ouders heeft doen afnemen.
(17.12.09)

---

 

Zwembadalarms moeten beter De regering heeft een decreet uitgevaardigd waarbij fabrikanten van zwembadalarms tot half januari 2010 de tijd krijgen om hun spullen aan te passen aan de strenge veiligheidseisen, zoals het in werking treden van het alarm bij de val van een kind van ten minste 6 kilo in het water. Vorig jaar zomer bleek bij tests dat sommige apparaten geen alarmsignaal afgaven bij de val van een pop van 8 kilo, waarop de overheid besloot een merk (Alpool JB 2005) uit de handel te nemen. De consumentenorganisatie 60 millions keurde daarnaast ook nog vier andere modellen af. Al verkochte en geïnstalleerde apparaten mochten wel in gebruik blijven. Eén merk kon de toets van de kritiek doorstaan, de Sensor Espio. De nieuwe eisen die in het decreet zijn vermeld: het alarm moet 24 uur per dag functioneren, moet de val van een kind van 6 kilo signaleren en de batterij moet altijd voldoende energie leveren. De fabrikanten kunnen niet zelf meer een verklaring bij het product leveren dat het aan de veiligheidseisen en -normen voldoet. Erkende controle-instituten zullen dat voortaan moeten doen. (02.08.09)

Bij de oplevering van het bad zal de bouwer een verzekeringsbewijs moeten overleggen. Bij zwembaden gaat het dan om een garantie van 10 jaar, de décennale genie civil. Maar andere zaken zoals de liner en de machinerie moeten weer afzonderlijk worden verzekerd. Enige zekerheid over de kwaliteit van de zwembadbouwer is te verkrijgen door te informeren bij de Fédération des professionnels de la piscine. Bij deze FPP zijn ongeveer 600 bouwers aangesloten, te vinden op internet, die zich hebben verbonden aan een kwaliteitskeurmerk. Bij deze bouwers en de overigen moet ook worden gelet op de drie vormen van garantie: la garantie de parfait achèvement (kleine fouten regelen bij de oplevering), la garantie de bon fonctionnement (verhelpen van grotere storingen en gebreken binnen twee jaar) en de genoemde garantie décennale (de tienjarige garantie op de constructie).

Print dit artikel

 

Septic tank, de fosse

De meeste Nederlanders met een (tweede) huis in Frankrijk wonen op het platteland of in een klein dorp en zijn dus meestal aangewezen op een septic tank (fosse septique, of deftiger: assainissement individuel of assainissement autonome en officieel zelfs assainissement non collectif). Ook wordt op het platteland nog wel op openbaar water geloosd. Ongeveer 13 miljoen Fransen, ofwel 30% van de plattelandsbevolking, zijn niet op het openbare riool aangesloten en beschikken dus over een système d'assainissement autonome.

Enkele voorwaarden: de fosse moet zijn geplaatst door een erkend bedrijf en moet meer dan 35 meter afstand hebben van een bron waaruit drinkwater komt. Het behandelde afvalwater mag niet in een put worden geloosd of in een andere holle ruimte in de natuur. Een fosse moet ten minste één keer in de vier jaar worden geleegd. Bedrijven die deze werkjes uitvoeren zijn te vinden onder Assainissement, vidange, curage in de pages jaunes. Bij een dagelijkse 'productie' van huishoudelijk afvalwater door 4 personen is een tank van 3000 liter nodig.

De oude fosses zijn de welbekende fosse septiques, maar nieuwe installaties worden als fosse toutes eaux omschreven, derhalve al het water van het huis komt in die fosse terecht, regenwater nadrukkelijk uitgezonderd. Het water dat uit de wc's komt, de eaux vannes, krijgt een eigen afvoer. De rest van het huishoudelijke afvalwater, eaux ménagères, gaat via een eigen leidingsysteem en een vetput (bac à graisse, bac dégraisseur) ook naar de fosse. De laatste jaren zijn de gemeenten bezig met onderzoek om zo veel mogelijk gemeentelijke riolering (tout-à-l'égout) aan te leggen. De kosten daarvan komen vooral voor rekening van de huiseigenaren. In 2005 moest er in gemeenten met meer dan 2000 inwoners zo'n openbare riolering zijn, maar daar is nog niet veel van terechtgekomen.

Bij nieuwbouw of grote verbouwingen, waarvoor een bouwvergunning is vereist, moet de aanleg van een fosse toutes eaux worden meegenomen. Een dergelijke verzamelbak van al het huishoudelijke afvalwater (nogmaals, geen regenwater) moet ten minste 3000 liter kunnen bevatten en ligt op meer dan 10 meter afstand van het huis. In de aanvraag moet duidelijk zijn hoe de leidingen van het huis naar de fosse worden gelegd, hoe een eventuele voorbehandeling van het huishoudelijk afvalwater geschiedt en op welke wijze de vaste stoffen worden behandeld. Ten slotte moet duidelijk zijn aangegeven waar het behandelde afvalwater uiteindelijk terechtkomt (de ¨¦pandage): infiltratie in de grond of, bij hoge uitzondering, lozend op (openbaar) oppervlaktewater. Toestemming is verder nog nodig van de DDASS (Direction d¨¦partementale des affaires sanitaires et sociales). Die verleent een accord de principe en laat weten welk type is geoorloofd.

Erg veel detailinformatie over het aanleggen is te vinden op de pagina Fosse septique van deze website.

Uitvoerige informatie over deze onderwerpen is te vinden in La Maison, uitg. Het Spectrum.

 

Print dit artikel

Deze pagina is laatst gewijzigd op 21-01-2012 om 17:14.