Franse werknemers blijven mobiel telefoneren in auto

Een op de twee automobilisten die beroepshalve op de weg zijn, aarzelt niet om de mobiele telefoon aan het hoofd te zetten als hij of zij wordt gebeld. Het niet hands free bellen is nog algemeen bij de Franse weggebruikers, zo leert een onderzoek naar ongevallen op het werk. Het gevaarlijk bellen terwijl men autorijdt, is de belangrijkste doodsoorzaak bij de uitoefening van het werk. Bij het onderzoek waren 400 bedrijfsdirecteuren betrokken, en 1000 werknemers bij overheid en private sector. 63% van deze categorie weggebruikers telefoneert mobiel tijdens het autorijden, 20% van de de gesprekken die de autorijder zelf begint, gebeurt in de auto die ergens tot stilstand is gebracht. De kit hands free levert evenveel risico's op als het niet hands free rijden. Als gevolg van dit belgedrag vallen jaarlijks ruim 7000 gewonden bij ongelukken. De leiding van bedrijven lijkt nauwelijks te zijn geïnformeerd over de risico's voor hun personeel. 41% van zegt dat het mobiel telefoneren in de auto de verantwoordelijkheid van de werknemer zelf is. Volgens de arbeidswet zijn werkgevers verplicht te waken over de veiligheid van hun personeel. Bij ongevallen, veroorzaakt door een werknemer die rijdend aan het telefoneren was, kan een beroep worden gedaan op de verantwoordelijkheid van de werkgever. Dat is zeker het geval als de werknemer zat te telefoneren met een hoger geplaatste van het bedrijf. Het onderzoek geeft wel aan dat zeven van de tien ondervraagde werknemers regels wensen omtrent het gebruik van de mobiele telefoon in de auto tijdens werkuren. Een enkel bedrijf heeft inmiddels besloten om het telefoneren met de portable in de auto te verbieden.
(21.03.12)

---

Verkeersgedrag op autoroutes laat nog te wensen over

Nog te veel gebruikers van de Franse autoroutes vertonen een verkeersgedrag dat aanleiding kan zijn tot ongelukken. Hoewel steeds meer automobilisten op de hoogte zijn van de oorzaken van de meest voorkomende ongevallen, blijken zij hun risicovolle rijgedrag nog te vaak niet aan te passen, aldus een onderzoek uitgevoerd in opdracht van Vinci Autoroutes. Men weet goed dat het gebruik van alcohol en verdovende middelen de belangrijkste veroorzakers van ongelukken zijn en dat onoplettendheid ook tot gevaar kan leiden. Maar dit betekent niet dat iedereen zich keurig en veilig gedraagt. 87% van de ondervraagde autorijders erkent op lange stukken rijweg wel wat harder te rijden dan is toegestaan, 61% meldt niet de juiste afstand te houden, 52% vergeet de richtingaanwijzers te gebruiken en 23% mindert geen vaart bij wegopbrekingen en wegwerkzaamheden. Hoewel langzamerhand wel bekend is dat het in slaap vallen achter het stuur op de autoroutes de belangrijkste oorzaak van ongelukken is, blijken nog te veel chauffeurs aan de vooravond van het vakantievertrek te laat naar bed te zijn gegaan of te vroeg te zijn vertrokken. Vooral jongeren menen met weinig slaap de lange reis te kunnen maken. Van de ondervraagden erkent 37% wel eens enige seconden 'weg' te zijn geweest achter het stuur, 35% erkent bijna in slaap te zijn gevallen en 6% heeft een aanrijding gehad als gevolg van vermoeidheid. Op lange trajecten gebruikt 40% de cruise control, volgens de onderzoekers ook een element dat het in slaap vallen bevordert. Een kwart van de berijders van de autoroutes zegt niet handsfree te telefoneren, 24% zit aan de Tom-Tom te prutsen, 20% zit te SMS'en. Al deze percentages zijn hoger dan bij het onderzoek van 2011. Ook hier zijn het de jongeren onder de 35 jaar die te nonchalant rijgedrag vertonen en zich ook vrij massaal schuldig maken aan het uitschelden van medeweggebruikers, beledigend klaxoneren of  bumperkleven. Niettemin meent bijna driekwart van de automobilisten dat men zich keurig gedraagt en altijd goed oplet; 52% zegt rustig te rijden en 40% acht zich zelfs beleefd op de weg. Als wordt gevraagd naar het rijgedrag van de anderen, dan zou 40% met stress achter het stuur zitten, rijdt 31% van de andere weggebruikers onverantwoordelijk of zelfs gevaarlijk en agressief.
(20.02.12)

---

Te veel Fransen rijden onverzekerd rond



Bijna een half miljoen Franse auto's zijn niet verzekerd. De schade voor het garantiefonds loopt hierbij op tot € 80 miljoen per jaar. Dat Fonds de garantie des assurances obligatoires (FGAO) stelt de slachtoffers schadeloos bij verkeersongelukken waarvan de veroorzaker niet bekend of onverzekerd is. In de periode 1999 tot 2009 is het aantal dodelijke ongelukken, waarbij niet-verzekerde auto's betrokken waren, met 50% gestegen.

De uitkeringen aan de slachtoffers door het garantiefonds worden gefinancierd door de wel-verzekerden, die zien dat 1,2% van hun betaalde verzekeringspremie wordt doorgesluisd naar het garantiefonds. Volgens een recent rapport van het fonds blijkt 60% van de niet-verzekerden uit jongeren te bestaan (18 tot 35 jaar.) Men onderscheidt daarnaast twee categorieën autorijders die zonder verzekeringspapieren rondrijden: de onachtzamen, die willens en wetens geen verzekering afsluiten of stoppen met het betalen van de premies en de a-sociale en gevaarlijke chauffeurs die nooit een rijbewijs hebben gehaald of van wie het rijbewijs is ingenomen. Vooral bij motorrijders is het aantal onverzekerden relatief hoog.

 

 

De bazen van het garantiefonds pleiten voor het instellen van een databank waarin de gegevens van de kentekens en de rijbewijzen worden gekoppeld aan die van de uitgegeven verzekeringspolissen, zodat het niet bezitten van een verzekering kan worden opgespoord. Nu is dat alleen mogelijk bij verkeerscontroles en bij aanrijdingen, waarbij de politie of gendarmerie wordt ingeschakeld. In Spanje, Italië en Engeland bestaan dergelijke systemen al. Het opzetten van een dergelijke databank waarbij gelet wordt op privacy en voorkoming van commercieel misbruik, zal in Frankijk minstens drie jaar duren.

---

Voorstellen om verkeersregels nog strenger te maken
Een omvangrijke parlementaire commissie heeft voorstellen aan Eerste en Tweede Kamer (Sénat en Assemblée nationale) gedaan om de Franse verkeersveiligheid verder te verbeteren. De oude doelstelling van de vorige president Jacques Chirac om het jaarlijkse aantal verkeersdoden tot onder de 3000 terug te dringen, is nog steeds niet gehaald. Franse verkeersdeelnemers blijven nonchalant in hun verkeersgedrag, zo erkennen de parlementariërs. De commissie heeft 40 nieuwe voorstellen gepresenteerd. De meest belangrijke zijn het verlagen van een toegelaten alchohol-promillage bij jeugdige verkeersdeelnemers, een verplichte technische keuring ook van motorfietsen en een verbod op het hands free telefoneren in de auto.
(15.10.11) 

---

Verkeersgedrag Franse automobilisten verder verslechterd

De Fransen geven het nu zelf ook toe: autorijden gebeurt nog steeds met dodelijke nonchalance. Onder druk van de zeer intensieve controle (flitspalen in het bijzonder) is het aantal verkeersdoden weliswaar belangrijk gedaald, maar de laatste maanden blijken de weggebruikers weer te vervallen in hun rijstijl van weleer.

In januari en februari is sprake geweest van een opmerkelijk stijging van het aantal verkeersslachtoffers. Ook in maart vielen meer slachtoffers. In totaal is het aantal doden op de weg in het eerste kwartaal met meer dan 10% gestegen. Vooral het aantal fatale ongelukken met motorrijders is opmerkelijk. Blijkens de jaarlijkse meting door Axa Prévention beseffen de Fransen nauwelijks meer de gevaren van de weg. De risico's worden onvoldoende onderkend met als gevolg een groter aantal overtredingen en nieuwe gewoonten in het rijgedrag, vooral in de bebouwde kom.

Twee van de drie Franse automobilisten zeggen nooit voor het oranje verkeerslicht te stoppen. Ruim de helft beschouwt dit niet als gevaarlijk, in 2004 meldde nog 63% dat het door oranje rijden ongelukken kan veroorzaken. Jongeren onder de 25 jaar rijden vrijwel altijd door oranje: 94% tegen 71% zeven jaar geleden. Ook het gebruik van de clignoteurs behoort niet tot het vaste patroon in Frankrijk. Ruim de helft zegt nooit richting aan te geven. Dat het overtreden van dit gebod drie rijbewijsstrafpunten kan opleveren, deert velen niet. Opmerkelijk is verder nog de rijsnelheid in de bebouwde kom. Hoewel zeven van de tien rijders zeggen dat 65 kilometer per uur te hard is, zegt de helft het toch te doen. Nieuw in het rijgedrag is het gebruik van de smartphones achter het stuur. Een op de drie automobilisten gebruikt tijdens het rijden de mobiele telefoon, niet alleen om te kletsen, maar ook om SMS'jes te versturen. 34% van de 25- tot 34-jarigen geeft toe berichtjes te versturen of te lezen tijdens het rijden. Bij jongelui neemt de gewoonte toe om het mobieltjes te gebruiken als GPS.

Andere uitkomsten van het Axa-onderzoek: een op de drie chauffeurs stopt niet onderweg bij ritten van vijf uur of langer. De actie om het in slaap vallen te voorkomen blijken weinig succes te sorteren. Op de autoroutes is dit fenomeen de belangrijkste oorzaak van dodelijke ongelukken. Nu de eerste vakantiegangers op weg zijn voor de paasvakantie (zone Z is vrij) heeft Vinci Autoroutes (4400 kilometer autoroutes) besloten in de weekeinden gratis koffie te verstrekken. Op 171 aires de repos kunnen automobilisten tot 8 mei elk weekeinde een kleintje koffie krijgen. De actie is bedoeld om het gevaarlijke in slaap vallen tijdens lange autoritten helpen te voorkomen. Hoewel de Franse automobilisten bekend zijn met het verschijnsel, houden zich te weinig bestuurders aan de bekende regel van het invoeren van een pauze na twee uur rijden.

 

27% van de Fransen zegt na twee glazen alcohol achter het stuur te kruipen. Volgens de onderzoekers is het verslechterende verkeersgedrag, gemeten na 2003 toen de overheid met draconische maatregelen kwam, te wijten aan algemene gewenning. Sommigen wijten het verschijnsel ook aan de lichte versoepeling dit jaar van het puntensysteem.

Baby voeden achter het stuur De politie heeft de bestuurster van een Renault Mégane aangehouden in Montélimar, die bezig was haar baby te voeden. Zij vervulde deze moederlijke plicht tijdens het autorijden. De vrouw werd aangehouden en bij controle van de papieren bleek dat de moeder geen papieren bezat: geen rijbewijs, geen verzekering. De jonge vrouw zal voor de politierechter moeten verschijnen.

   

De Fransen en hun rijstijl



'Na enige jaren in Frankrijk ben ik tot de conclusie gekomen dat het 'chauffeur-gen' (zo dat al bestaat) in de Franse bevolking in het geheel niet aanwezig is. Of om het korter te zeggen, Fransen kunnen gewoon niet rijden. Dat is niet dramatisch, maar wel iets om rekening mee te houden als je in Frankrijk onderweg bent. Dan kun je baat hebben bij de volgende wetenswaardigheden', aldus Jos in het forum van deze website.

- Richting aangeven doet men in principe niet. Dus sta je ad infinitum te wachten om een voorrangsweg op te rijden, en alle van links komende verkeer draait zonder richting aan te geven de weg in waar jij uitkomt. Op rotondes sta je te wachten tot je een ons weegt, want niemand geeft bij het verlaten van de rotonde richting aan.

- Als men wel richting aangeeft, doet men dat verkeerd. Dus zet men de rechter richtingaanwijzer aan op de rotonde, maar verlaat deze niet. Zet men de linker
richtingaanwijzer aan bij het invoegen op de snelweg, alsof er ook een andere richting gekozen zou kunnen worden. En geeft men bij het inhalen geen richting
aan naar links, maar wel bij het terugkeren naar rechts.

- Als men wil inhalen, gaat men voorafgaand aan deze manoeuvre, zo dicht mogelijk op de voorligger rijden, zodat men zichzelf alle zicht op mogelijke tegenliggers ontneemt. Dat compenseert men door af en toe even half op de linker rijstrook te gaan rijden om te kijken of er iets tegemoetkomt, deze tegenliggers daarbij een doodschrik bezorgend.

- Bij mist en duisternis voert men bij voorkeur geen of zo min mogelijk verlichting, parkeerlicht is ruimschoots genoeg. Op de autoroute bij klaarlichte dag is grootlicht in combinatie met breedstralers, ook wel dramlampen genoemd, het absolute minimum. En liefst de linker richtingaanwijzer continu aan, natuurlijk.

- Ook al is de auto voorzien van airco of zelfs klimaatregeling, natuurlijk moet het linker portierraam geopend zijn teneinde daar nonchalant met een ledemaat uit te kunnen hangen. Hoe moet men anders tonen dat aardse bezigheden als het besturen van een auto eigenlijk ver beneden de bovenaardse talenten en vaardigheden van de gemiddelde Franse bewoner vallen?

- Bij het parkeren is men pas tevreden als de auto zodanig is gepositioneerd dat deze ten minste drie parkeervakken in beslag neemt. Hoe meer mede-automobilisten men het parkeren onmogelijk maakt, hoe beter. Het doeltreffend blokkeren van uitritten of andere automobilisten levert bonuspunten op.

- De claxon is een onmisbaar attribuut. Niet voor het afwenden van dreigend gevaar, maar voor het lawaaierig groeten van buren, vrienden, bekenden, toevallige voorbijgangers en appetijtelijke dames. Als u in Frankrijk een claxon hoort, vooral niet schrikken, voor wie het ook bedoeld is, zeker niet voor u.

- Het enige interessante in het leven is wat voor u gebeurt. Men heeft dan ook geen enkele aandacht voor wat zich achter het voertuig afspeelt. Een der grote raadsels van de moderne Franse auto-industrie is, dat men de geproduceerde voertuigen hardnekkig blijft uitrusten met binnen- en buitenspiegels. Dat kan uitsluitend verklaard worden uit Europese regelgeving, omdat deze accessoires voor de Franse chauffeur net zo nuttig zijn als een fiets voor een vis.

- Qua snelheid zijn er twee mogelijkheden, extreem traag of extreem snel. Dus haalt men iedereen in, of wordt men door iedereen ingehaald. Conclusies ten aanzien van het eigen rijgedrag moet men hieruit vooral niet trekken. Alle andere weggebruikers zijn immers cochons.

- Bij snelheidscamera's langs de weg trapt men demonstratief het rempedaal door de vloer heen, teneinde tenminste 20 km/u langzamer dan de maximumsnelheid langs deze meetapparaten te sukkelen. Daarna trapt men weer stevig op het gas, tot minimaal 30 km/h boven diezelfde maximumsnelheid. Kijkt eens hoe slim wij zijn, haha!

- Bochten neemt men in zijn 'ideale lijn', dat wil zeggen, voor het rechtsaf slaan stevig naar links uithalen. Bochten naar links snijdt men af door een stukje linkerbaan mee te pakken. Voor bochten naar rechts begint- en eindigt men op de linkerbaan. Onoverzichtelijke bochten zijn geen punt, de wegen zijn zo rustig dat je toch nooit een tegenligger ziet.

- Op kruisingen komt men zo hard mogelijk aanrijden, en men remt zo laat mogelijk. Altijd kans dat de andere bestuurder dermate wordt geintimideerd dat men er een voorrangetje aan over houdt. En het is hoe dan ook een goede test voor de constitutie, als je aan deze gebeurtenissen geen hartaanval overhoudt is het met je gezondheid prima gesteld.

- Uitsluitend autorijden in een auto is een significante onderbelasting van de vrije en creatieve Franse geest. Dus heeft men genoeg geestelijke capaciteit over om te telefoneren, de kaart of de krant te lezen, de autoradio of de airco te herprogrammeren, een cabaretvoorstelling voor de passagiers op te voeren en minimaal een minnares te behagen.

- In sommige delen van Frankrijk rijden zich wel erg veel Franse chauffeurs kort en klein tegen de stevige platanen langs de weg. Niet kunnen rijden, in combinatie met late nachten en veel drank zijn daar debet aan. Dat lost men op door deze platanen onverwijld om te zagen. Op plaatsen waar nog veel verkeersdoden valllen zijn er dus nog niet genoeg bomen omgezaagd.  

- Om te garanderen dat de eigenaardigheden van de ouders onverkort worden overgenomen door de kinderen, heeft men de conduite accompagnée uitgevonden. De
ouders kunnen op het gemak hun 'kennis en ervaring' overdragen aan de volgende generatie. Hoe kan men er zich beter van verzekeren dat er nimmer enige verbetering zal optreden in het Franse rijgedrag?

Tsja, en de gendarme? Die kijkt of u wel helemaal tot stilstand komt bij een stopbord, of niet 0,01 km/h te snel onderweg bent.
De conclusie kan niet anders zijn dan dat de Franse bestuurder slechts voor uitsterven wordt behoed door het feit dat er relatief weinig bestuurders per strekkende kilometer route onderweg zijn. In de Nederlandse omstandigheden was deze groep reeds lang ten onder gegaan. Dus in plaats van ons te ergeren, laten we de Franse automobilisten beschouwen en behandelen als een bedreigde diersoort....

Alle automatische radarinstallaties in Frankrijk zijn hier te vinden. 

Print dit artikel