|
|
Een telefoongesprek voeren in Frankrijk
Het is niet onhandig om enkele termen te kennen rond het telefoneren in Frankrijk.
De (meestal) gratis service- en alarmnummers
De befaamde '15' Een lid van het forum van deze website, Nederlandse arts in Frankrijk, legt uit hoe 'le 15' in zijn werk gaat, het gratis nummer voor een ambulance: 'Als je 'le 15' belt, ofte wel 15 vanaf een telefoon fixe, krijg je direct de regulatie van de SAMU. Dit is de departementale 'GGD' en er is altijd een arts op deze post. Zij kunnen direct de SMUR, service médicale d'urgences et de réanimation, inzetten, dat is de mobiele eerste hulp dienst, noodarts (médecin urgentiste) en verpleegkundige. Bel je de 18, dan krijg je de pompiers. In nood bellen zij ook de SAMU/SMUR natuurlijk. Het is wat omslachtig. Het hangt er van af hoe ver je woont van een SMUR. Normaal gesproken heeft een departement een SMUR in de chef-lieu waar ook het hôpital public is gevestigd. De SMUR is namelijk een onderafdeling van de afdeling 'urgences'. Vaak zijn er nog 2 à 3 'antennes' waar een arts/verpleegkundige + chauffeur met ambulance zijn. Men heeft de gewoonte op het platteland om de 18 te bellen maar in mijn ogen, ik ben arts in Frankrijk, is het handiger om de 15 te bellen. Zij nemen direct de gegevens op en bellen, indien nodig, de pompiers èn de dichtsbijzijnde huisarts. Ondertussen is dan de SMUR-ambulance al onderweg. De pompiers zijn geen arts en beschikken soms over een verpleegkundige. Zij zijn getraind in basisreanimatie en natuurlijk passen zij ook de automatische defibrillator toe. Zij intuberen niet (beademingsbuis inbrengen.) Maar vergeet niet dat je met een mobieltje niet de 15 of de 18 kan bellen maar alleen 112. Ook dan krijg je een regulatiedienst en je vraagt dan om de SAMU.
Samenvattend: als je 15 belt krijg je de SAMU, de departementale eerste hulp dienst, die dan een SMUR eenheid inzet die het meest nabij is. Met een mobieltje: 112 en dan om de SAMU of 'le 15' vragen. Met een mobiel om inlichtingen vragen via de 118-nummers is duur, mede doordat de gesprekskosten hoger zijn. Een telefonisch informatie vanaf je mobieltje kosten tussen de € 1,54 en € 2,15, zo blijkt uit tests van de consumentenorganisatie Que Choisir. De geadverteerde tarieven blijken niet te kloppen met de werkelijke kosten, doordat de manier van doorberekening van de gesprekskosten niet helder is. Hoewel alle maatschappijen hadden beloofd de prijzen matig en stabiel te houden blijken de prijzen vanaf de mobiele telefoon van SFR, Orange en Bouygues al twee keer te zijn verhoogd. Que Choisir aarzelt niet de woorden oplichting en zwendel te gebruiken. Consumenten wordt aangeraden voor inlichtingen 118 711 te toetsen, de vervanger van de vertrouwde 12. De 118 711 (France Télécom) wordt in de publiciteitscampagnes van de operateurs vrijwel niet genoemd. Deze dienst om telefoonnumers te weten te komen is ook gratis via internet te raadplegen, www.118711.fr. Meer algemene informatie ook nog op www.appel118.fr. Inmiddels is een nieuwe dienst van start te gaan met het nummer 3999. Gratis. Deze dienst werkt niet met fysieke personen in call centers, maar opereert via stemherkenning. De kosten worden gefactureerd als een lokaal gesprek of geïntegreerd in het forfait van internetboxen en mobiel internet. Het nummer 3999 is via de gewone telefoon te raadplegen, maar ook via internet en SMS. De onderneming die de 3999 exploiteert werkt alleen met nummers van ondernemingen en heeft daartoe een bestand met 400.000 bedrijven van France Télécom gekocht. Ook ondernemingen die niet meer bij FT zijn, zitten in het bestand van 3999, dat ook informatie levert over het weer, de beurs en over programma's van evenementen. Ruim een kwart van de klachten die worden behandeld door de economische controle- en fraudedienst (DGCCRF - direction générale de la concurrence, de la consommation et de la répression des fraudes) gaat over de contacten van consumenten met internetproviders en telefoonmaatschappijen. Enkele van de beschikkingen in de wet: het opzeggen van contracten moet gemakkelijker worden. Consumenten moeten tweejarige contracten vanaf de 13e maand kunnen opzeggen, waarbij de provider een kwart van de resterende abonnementsgelden mag opeisen. De looptijden van contracten mogen nooit langer dan 24 maanden zijn. Providers moeten ook een twaalfmaandsabonnement aanbieden, dat in de praktijk wel duurder zal blijken uit te vallen. De opzeggingstermijn worden teruggebracht tot tien dagen. Gratis diensten voor korte perioden (bijvoorbeeld de lokkertjes bij nieuwe abonnementen) mogen pas automatisch worden gefactureerd na uitdrukkelijke toestemming van de consument. Consumenten die een waarborgsom hebben betaald voor apparatuur (decoders, modems) moeten dat geld bij opzeggingen binnen tien dagen terugontvangen. De wachttijden om verbinding te krijgen met de help desks moeten gratis zijn, de teller gaat pas lopen als er contact is met een medewerker. Deze regeling wordt in veel gevallen al uitgevoerd. De regeling geldt vooralsnog alleen als vanaf een vaste telefoon wordt gebeld of binnen het netwerk van de maatschappij. De kosten van het bellen naar het informatienummer 118 ten slotte gaan iets naar beneden.
Wie er niet meer uitkomt met zijn provider zou de Médiateur des communications électroniques, BP 999 75829 Paris, Cedex 17, kunnen inschakelen.
Institut national de la consommations (INC): www.conso.net (Vos droits>Internet) Que Choisir: www.quechoisir.org ('FAI') Autorité de régulation des communications électroniques et des postes (Arcep): www.arcep.fr ('Observatoires') Répression des fraudes: www.economie.gouv.fr ('Responsabilité FAI') Médiateur des communications électroniques: www. mediateur-telecom.fr.
Deze pagina is laatst gewijzigd op 03-04-2012 om 09:31.
|
|