hans, ik ken dit van meer mensen die dat doen, maar je kun je toch vergissen in smaakbepalingen.

neem bijvoorbeeld vandaag een glas, morgen eet je, laat ik heel overdreven doen, iets met veel knoflook, dan kun je compleet naast de smaak van de wijn komen te zitten.

sommige wijn kun je nou eenmaal niet bewaren, sommigen even, anderen heel lang.

het blijft heel erg moeilijk, het is van zoveel factoren afhankelijk.  

overigens, hoogdraverij is het tranen van wijn en de smaakhernenning absoluut niet, je kunt met behulp hiervan juist de kwalitiet van de wijn bepalen.

ieder zijn meug natuurlijk, maar ik vind het altijd wel zo prettig als ik een wijn herken, voor mij is zoiets als "lekker zoet" niet genoeg, of mensen die zeggen, wat een wrange wijn.

misschien ben ik wel te nostalgisch in dat opzicht.

ik heb overigens een schrift waarin ik het afgeweekte etiket plak van de betreffende fles, daar schrijf ik de smaak bepaling bij, dus zoals die in mij voorkomt, bijvoorbeeld, de smaak van rode bessen, en ik schrijf er in op wat de smaak doet aan het einde van de avond.

zo krijg je een soort prive-encyclopedie over de wijn en kun je altijd even terugkijken als je wat wil kopen en je weet niet wat.

ik hou niet van die poespas van oh wat een bouquet, en de kleur, fantastisch, maar je kunt wel veel informatie uit deze dingen halen, ook zonder bla bla bla.

cees.

overigens liggen de flessen perfect opgeborgen in teracotta stenen, deze stenen behouden de luchtvochtigheid en temperatuur.

je kunt deze stenen vinden bij bijna alle bricomarche's.

"sommige wijn kun je nou eenmaal niet bewaren, sommigen even, anderen heel lang"

Juist. En wat ik dus bepleit is dat je er achter kunt komen óf je een wijn lang in je kelder kunt bewaren door de beschreven methode toe te passen.

Door de zuurstof versnel je het rijpingsproces, des te langer het duurt voordat de wijn verzuurt des te langer kun je hem lageren

Wordt de smaak beter dan is de wijn ook nog eens erg gebaat bij lagering.

Over jargon:

Het is uiteraard heel nuttig om smaaktoetsen te beschrijven en te documenteren. Maar voor het praktisch nut is het handig om dat in je eigen taal te doen en niet te zoeken naar bestaande termen in een lekker glas wijn.

Tranen trekken zegt bijvoorbeeld iets over de viscositeit van de wijn of het glansspoelmiddel in je vaatwasser maar niets over de kwaliteit van de wijn.

en de viscositeit wordt weer bepaald door de hoeveelheid alcohol en suikers in de wijn, wat dus weer een kenmerk is van een soort wijn.

overigens blijf ik van mening dat als je een "toets" doet van een week met een open fles, deze niet garandeerd dat je een fles weg kunt leggen voor jaren.

zou een beetje zonde zijn om een fles van twintig euries te bewaren om daarna door de gootsteen te spoelen ;-)

cees.  

diverse keren per jaar organiseren we in onze chambre d'hotes weekend arangements voor mensen met heel veel centjes, en dat zijn speciale weekenden voor de wijnliefhebber.
we proeven, drinken, bezoeken chateaux, en hebben een kleine wijnbeurs van wijnhuizen die bij ons exposeren in onze gezellige kamers.
de gasten boeken drie jaar van te voren, we hebben er een goede bron van.
tijdens deze weekenden probeer ik de gasten uit te leggen wat wijn is, van kale winterse stronk tot een mooi glas op tafel.
om nu toch op de zucht van hans terug te komen wil ik uitleggen wat kan helpen bij de keuze, bewaren of niet.
 
hoe kan ik nu weten en bepalen of een wijn zijn waarde krijgt na een bewaarperiode.
het ligt eraan hoe je het wilt gaan bekijken, moet die waarde puur in smaak zitten en de prijs bepalen voor de verkoop, of is er een emotionele waarde aan jouw glas wijn dat je op dat moment inschenkt.
wie kent niet die avond op dat verlaten strand terwijl je vriend(in) een fles uit de zak tovert en je later zegt, zelfs nu nog zegt, die wijn was de lekkerste die ik ooit op heb.
of die middag in het zonnetje op het terrasje van een kleine bistro, een glaasje koele witte wijn, je schrijft de naam op een briefje, koopt een doos vol, en eenmaal thuis in holland is het helemaal niet die lekkere wijn.
wijn is een edelvocht wat vrienden aantrekt, waar je uren over kunt praten, een tafelplezier voor velen.
hoe mooi is het niet als je een glas wijn bekijkt qua kleur, en de geur bestudeerd die dit sap voortbrengt.
een wijn, hoe goedkoop dan ook, kan soms in waarde niet uit te drukken zijn.

maar nu de vraag welke wijn te bewaren zijn, en dat is moeilijker.
er zijn teveel factoren die bepalend zijn over de kans op een goede bewaarwijn, en de eerste daarvan is de druif zelf.
verder heb je de organismen die in de druif zitten, zoals esters, mineralen, looizuur, en andere stoffen.
dit allemaal samen bepaald de kleur, geur en smaak van de wijn.
een paar goede begeleiders om te weten welke wijn je kunt bewaren zijn de druivensoorten.
de wijnen gemaakt van de Gamay druif zal snel drinkbaar zijn, maar de druiven die langer nodig hebben zijn onder anderen de pinot noir, de chardonnay, chenin, cabernet franc, syrah, en natuurlijk de cabernet sauvignon, waar de meeste bordeauxwijn van zijn gemaakt.
hiernaast zijn nog tientallen andere druivensoorten die bij dit lijstje horen maar die je waarschijnlijk nooit tegenkomt.
aha, daar hebben we een belangrijk punt.
op de fles staat namelijk zelden de druif die men gebruikt heeft.
waarom is dat zo ? waarschijnlijk een oude traditie om keukengeheimen te bewaren, want zoals meestal bestaat een wijn uit een melange van verschillende druiven, en dat is voor de drinker niet belangrijk.
'ja maar' hoor ik U nou zeggen 'hoe weten we dan of we een wijn kunnen bewaren als we niet weten welke druif het is ?'
tja, en daar schuilt nu juist de vakmanschap van de wijnkenner.
U kent de wijn, want je hebt het etiket, nu moet je dus op zoek gaan naar de druif die men gebruikt heeft.
bordeaux ? aha, dan zitten we dus in de hoek van de cabernet, en zoals je dan weer kunt zien is de cabernet zowel de franc als de sauvignon, uitermate geschikt om weg te leggen.
dat is alles ? nee, proeven, proeven en nog eens proeven.
niets garandeerd, niets weet je zeker, wijn is een avontuur wat je kunt leren bespelen, niet beheersen.

cees.

cees, ik geniet van je beschrijvingen over wijn. Dat vooropgesteld. Maar feit is tegenwoordig - alles moet snel, nietwaar, en de moderne mens heeft geen kelder meer - dat 95% van alle wijn gemaakt wordt om binnen drie, vier jaar te drinken. Fast-drink, als het ware. En dat geldt ook voor eenvoudige Bordeaux, Bourgogne en ga zo maar door. Je wilt waarschijnlijk niet weten hoeveel flessen er veel te lang worden bewaard en dus ver over de top worden "genoten" (of meteen doorgespoeld wegens "uitgedroogd", azijnerig, mager, alleen nog tanine).

Kortom, in bijna alle gevallen: de kurkentrekker erin en genieten (hoop ik...) voor het te laat is!

dat is ook zo helmer, maar er zijn ook mensen zoals hans zo mooi beschrijft "En wat is er nou leuker dan in je Franse huisje gasten te ontvangen, demonstratief de kelder in te duiken om weer terug boven te komen met een beduimelde fles waarvan je eerst de schimmels van het etiket poetst en vervolgens met zekerheid over kunt zeggen "en deze bijzondere wijn serveren we bij de kaas, voila; vous ete en france" "

ik weet zelfs van mansen (in nl én fr)die in hun nieuwbouwhuis een kelder gemaakt hebben puur voor de wijn.

maar inderdaad, in de meeste gevallen wordt het direct of op korte termijn opgedronken.

slechts een enkele procent van alle geproduceerde wijn is ook maar te bewaren, dus het is zoiezo veel wijzer om de kurk er gelijk maar uit te trekken.

veel van onze gasten beloven plechtig de wijn weg te leggen, maar als ze terug komen (meeste zijn vaste klant) blijkt toch bij navraag dat ze het niet konden verdragen zo'n lekker wijntje in de kelder te hebben liggen en bij de super te moeten kopen.

wijn is een bijzonder product, en wij schenken hieraan onze uiterste aandacht tijdens de georganiseerde weekenden.

de gasten die we hebben zijn niet warm te krijgen voor een boek, dat hebben ze allemaal al doorgespit en willen nu van de echte kenner, de wijnmaker zelf horen hoe het zit.

er zijn teveel fabels in en rondom wijn, zoals in de politiek waar veel mensen het juiste ervan af weten, zo ook met wijn gooit men met vakteremen of men de wijnbouwer zelf is, en uiteindelijk kan men de wijn niet onderscheiden van elkaar.

ik ben gemeen wat dat betrefd, en bij opzichtige mensen giet ik de fles over, en dan maar kijken of ze iets van wijn weten.

ik heb hier een meneer gehad die wijnproeverijen organiseerd in nl, en toen ik een fles aanwees die ik wilde proberen (intermarché) hield hij me plechtig tegen "troep" ze kwamen om kwalitiet te proeven zeg kérel.

ik heb deze omgewisseld in een karaf, de dure in een goedkope v/v

'wat een verukkelijk wijntje kérel', en dronk de troep.

slechts bij een enkele ging een wenkbrauw omhoog.

er liggen flessen wijn van duizenden euro's in de handel, maar de meesten die dat kopen doen dat als belegging, ze drinken het nooit op.

wie weet dus of die wijn nog te drinken is, niemand kan het zeggen.

wij hebben sinds twee jaar een programma dat men de wijn op de akker kan kopen, dat wil zeggen, de visiteur koopt naar gelang hij wil, een aantal meters vignoble voor de volgende vendange, en die zijn dan voor hem als de druif geflest is.

is erg leuk om te doen, en we hebben daardoor een vaste klantenkring die jaarlijks terug keert.

dit najaar gaan we ons programma uitbreiden naar de cognac, ook hier zijn altijd liefhebbers voor te vinden.

cees.

Een erg leuk boek (dat ook bij cursussen gebruikt wordt) om eens wat meer 'basiskennis' over wijn te krijgen is Opstap naar de wijn van Michel van Tuil. Een cursus doen is sowieso ook heel leuk. Je leert hoe je moet proeven, kijken, ruiken, welke druiven in welke gebieden gebruikt worden (wat dus de reden is dat  de gebruikte druif/druiven zelden op het etiket staat/staan). Van alles. Praktische, direct bruikbare info. Ja als je wilt kun je natuurlijk ook doorgaan en vinoloog worden maar daar moet je maar tijd voor en zin in hebben natuurlijk.

Wat ook erg leuk is is proefnotities lezen. Kijk bijvoorbeeld hier http://www.okhuysen.nl . Beetje rondklikken bij assortiment en dan vind je ze.

Bestellen, proeven, lezen, proeven, bestellen, lezen.

Wat trouwens niet altijd wat zegt hoor want je moet natuurlijk zelf proeven wat je proeft ...

Toen mevrouw Truus en ik de cursus deden gebeurde er steeds iets lolligs met dezelfde druif. Serie glazen voor onze neus, neus erin en ja hoor daar was ie weer ... rode kool! Nu proefde verder niemand in ons klasje rode kool en in de proefnotities is nérgens deze omschrijving te vinden. Maar wij roken rode kool ...    

O wat ook een leuk boek is is Tot op de bodem van Nicolaas Klei. 

In ieder geval ... doe niet te ingewikkeld over wijn ... drink! Met mate ;-).

Cheers, heb een leuke dag, Truus gaat klussen.

dit najaar gaan we ons programma uitbreiden naar de cognac, ook hier zijn altijd liefhebbers voor te vinden.

Dat moeten wel geduldige liefhebbers zijn dan...

Voor cognac wordt eigenlijk maar één standaard druivensoort gebruikt (heel soms twee, hoogst zelden drie)

Het geheim van cognac zit 'm in de "blending"  

@Helmer:

Er worden bij elk groot wijnhuis, afhankelijk van de kwaliteit van het wijnjaar, nog steeds wijnen gemaakt die speciaal bedoeld zijn om te bewaren.

Dit moeten uiteraard wel wijnen zijn van uitzonderlijke kwaliteit.

De keuze wordt bepaald op basis van het wijnjaar, de opbrengst en de kwaliteit van de wijn.

Als alle factoren gunstig zijn wordt er een bepaald deel van de productie gebotteld voor lagering en verkoop op een moment in de toekomst.

Of de wijn wordt eerst nog een aantal jaar opgeslagen in eiken vaten om daarna nog een aantal jaren op fles te rijpen.

(zo ontstaat bijvoorbeeld een wijn met aanduiding Reserva of réserve)