beste wijnvrienden 

Overigens zijn Fransen (terecht) ook voorzichtig met te veel houtsmaak aan de wijn.

Een mij bekende producent zei, gespeeld verontwaardigd:

"Je fait jus de raisin, pas jus de bois"

Ik ben dat wel met hem eens.

avec sincère salutations

Dominique

het is niet alleen bij de fransen waar ze voorzichtig met de "houtsmaak" doen, ook andere landen.

ik ben geen voorkeurliefhebber van een bepaald land wat betrefd wijnen, ik drink alle wijnen, maar als fransman ben ik natuurlijk wel genoodzaakt ons erfgoed te beschermen ;-)

ik heb ook hier wel eens een wijn open getrokken dat je je bij het vuur van de decheterie waant, zoveel en overdreven is die houtsmaak.

het is net als bij u in de keuken de kok die de smaak bepaald althans, erg veel van de smaak.

als eerste is er natuurlijk de druif en zijn geografische groeiomgeving die smaak gaan bepalen, maar daarna komt de kunst van de meester.

de wijn kan in gewone eiken vaten gedaan worden, maar de smaak zal niet bijster veranderen, je proeft een heel licht aroma van eiken maar dat is dan ook alles.

echter, de wijnboer laat zijn barrels "op smaak" maken, dat wil zeggen, na het produceren van de barrel -planken tegen elkaar, ringen erom, bodem erin en opgespannen - wordt de barrel aan de binnenkant behandeld met vuur.

dit vuur verbrand als het ware de eerste huid van de eikenplank, en die geven de smaak aan de wijn.

lichtaangebrand, midden, donker, je kiest maar uit.

dan zijn er nog de aanvullingen met welk hout je het vuur stookt in de barrel, en eventueel met welk een kruid dit vuur besprenkeld wordt.

zo kan dus de vignoble zijn eigen smaak gaan bepalen van de wijn.

daarna rest er nog een foefje.....

de vaten worden door de natuurlijke bacterie in de druif aangetast, en nu is de levensduur van deze vaten, door de aantasting, slechts drie tot vijf jaar, na vijf jaar zijn de vaten sloophout.

nu kan dus de wijnboer ook met de leeftijd van de vaten gaan spelen.

in de cognac wordt deze techniek toegepas zoals hans dit noemde

" Het geheim van cognac zit 'm in de "blending"

men gebruikt een oude cognac die gebotteld wordt om een vat te aromatiseren, dus als het ware wordt het vat , de planken dus, op smaak gebracht door een oude geurige cognac en daarna vol gepompt met de eau de vie uit de alambic.

soms wordt er ook gespoeld met een goede wijn om het vat te aromatiseren, maar eigenlijk praat een cognacboer niet over zijn manier, ze geven niet graag hun geheim prijs, en gelijk hebben ze.

cees.

overigens als je ooit in de charente komt; het is mogelijk deze vatenfabrieken te bezoeken, erg interessant.

klein grappig detail;

de meeste fabrikanten gebruiken eiken uit amerika (amerikaans eiken)

omdat de geur en smaak van deze beter is dan europees of frans eiken.

Maandagavond was ik te gast in een restaurant van een middelbare hotelvakschool.

Heerlijk gegeten en niet duur. Er wordt gekookt en uitgeserveerd door leerlingen van de school. Leuk om te zien hoe natuurlijk verschillende kinderen het hotelvak beheersen en anderen ht nooit zullen leren. Wel moet je er tegen kunnen dat de kinderen aan je tafel behoorlijk terecht gewezen worden door de leraar over bijvoorbeeld verkeerd uitgeserveerde wijn. Dat is het bruggetje naar mijn wijnopmerking:

Wij kregen een rode wijn van het huis Beauchene uit het dorp Piolenc, vlak bij Cairanne en Gigondas, heerlijk overigens. Van deze wijn werd beweerd dat hij had gerijpt op vaten van druivestokken??!! Heeft iemand van jullie hier wel eens van gehoord? De wijn smaakte overigens prima en had weinig maar genoeg "hout"

Er zit toch in het algemeen weinig "plankhout" aan druivestokken of gaat het dan zoals Cees aangeeft: we gooien de krullen van druivestokken in de cuves om de smaak af te geven?

avec sincère salutations

Dominique 

ja dominique, dan kom je dus eigenlijk zeer dicht bij het aromatiseren waar ik het over had.

inderdaad, dus geen vat van druivenhout, want die bestaan niet, maar men legt in de bodem van de tank een hele rits takjes naast elkaar die twee functies hebben;

ten eerste geven ze een andere smaak aan de wijn, ten tweede filteren ze het sap van het overige, dus heeft de wijn er al bij aftanken de eerste keer een flinke filtering begaan.

wij hebben een goede vriend niet ver van montpelier die deze techniek toepast, en ook met olijvenhout (op de syrah)

de wijn heeft een buitengewone bijzondere smaak.

jammer nu weer dat zo'n leeraar niet opspringt want iedereen kan toch wel nagaan dat een vat van druivenhout niet kan.

cees.

hans, je bent ongetwijfeld een goede wijnkenner, weet smaak te vinden, en ik zou het daar maar bij laten.

Beste Cees.

Ik ben professional, kom bijvoorbeeld net terug uit Barcelona van beursbezoek om wijn in te kopen en contacten te leggen met nieuwe leveranciers.

De reden dat ik het voor gezien hou in dit door mijzelf gestarte topic zijn de eindeloze monologen van jou.

En het feit dat die eindeloze monologen ook nog eens vol staan van feitelijk onjuiste informatie, geromantiseerde aannames en ongefundeerde meningen. 

Het was mij begonnen om wijntips, niet om "wijnmonologen om vermeende kennis te etaleren"

Veel plezier nog. 

beste hans, de jongen bij de franse bank is ook professionel, toch verloor hij 5 miljard euro's, ik ken meubelmakers die ook professioneel zijn, toch maken ze een slecht product, en zo kan ik nog wel even doorgaan.

ongeacht zal je gelijk hebben, alleen met vraagtekens van mijn kant.

in het geval van die open fles, en dan stop ik met je want het heeft toch geen zin;

iedere wijnboer beweert dat als je een fles wijn open laat staan die verrot, letterlijk zeggen ze, "een fles mag niet langer dan twee uur open staan anders vergiftig je de wijn ook die hele dure wijnen die je lang kunt bewaren door een overmatige hoeveelheid aan zuurstof"(bel even langs een aantal chateaux als je wilt)

jij beweert dus het tegenover gestelde.

je beweert over die etiketten, terwijl er juist een hele discussie gaande is in de wijnwereld over de belachelijke wet die amerika stelt aan het etiketeren van de wijn, dus de druivensoort erop (december  2006)

als je echt professioneel zou zijn zou je dit moeten weten.

surf even naar gouvernementsites, staan al deze vernieuwde regels op, ook over de houtkrullen en zo.

beste hans, met alle respect, er zijn héél veel mensen die zich professionel noemen, maar daar laat ik het maar bij, de ware overleeft, zoals in iedere branche.

drink met maten en geniet te meer.

heel goed weekend.

cees.

Frankrijk is een van de weinige landen die voor bepaalde appelaties een verbod heeft op het vermelden van de druivensoort. De enige uitzondering hierop is de streek Elzas.

Bij landwijnen uit Frankrijk is het daarentegen juist weer verplicht om de druivensoort te vermelden.

De streken met controle appelatie hebben wel een voorgeschreven druivensoort/soorten, de mengverhouding is aan de wijnmaker en wordt bepaald door factoren als klimaat, weer, moment van oogst en beoogde productie (kwaliteit of kwantiteit)

De discussie; "terrain is bepalend" (Frankrijk) versus  "druif is bepalend" (rest van de wereld) is in feite niet interessant als het tussen Amerika, Australie, Zuid-Afrika, zuid-Amerika en Frankrijk gaat, de eerstgenoemde landen hebben namelijk in hun wijnstreek een zeer stabiel klimaat en daardoor een voorspelbaar resultaat bij beproefde (mix van) druivensoorten. 

Wat overigens nog niet wegneemt dat terrain inderdaad van grote invloed is, een Afrikaanse Sauvignon verschilt enorm van een Zuid-Amerikaanse.

Voor wat betreft de Spaanse en gedeeltelijk ook Italiaanse wijnen, hiervoor geldt dat de driuvensoort vermeld wordt op het etiket bij bepaalde gecontroleerde appelaties. Dat de geologische en de geografische situatie bepalend is voor de keuze van de druivensoort is kennelijk vanzelfsprekend in die landen....

Als je goed op de hoogte bent van de regels t.a.v. de Franse streek waaruit de wijn komt weet je ook welke druivensoort er gebruikt is.

Als je vervolgens weet wat het weer gedaan heeft in een bepaald jaar dan weet je ook wat de mix van druivensoorten vermoedelijk geweest is, er van uit gaande dat je kennis hebt van specifieke eigenschappen van de bepaalde druivensoorten.

De belangrijkste reden voor houtlagering is dat het poreuze eikenhout zuurstof toelaat waardoor er een vanille-achtig aroma in de wijn komt.

Daarnaast voegt het tanines toe wat de houdbaarheid verhoogt.

Dat laatste en het geven van keur en een wat kruidige smaak is de reden voor het toevoegen van houtkrullen. Maar dit is dus totaal iets anders dan houtlagerng in vaten.

Als een wijn een uitgesproken "houtsmaak" krijgt is er gewoon iets mis met de wijn!

Dat voor houtlagering Amerikaans eiken wordt gebruikt heeft te maken met de porien die bij deze soort on-onderbroken doorlopen, in tegenstelling tot Frans Eiken wat dus minder snel zuurstof toelaat.

Het branden aan -en niet van- de binnenzijde van tonnen wordt gedaan om het hout te buigen en zodoende de duigen er omheen te kunnen slaan.

Enige mate van verschroeing kan dus een oorzaak zijn maar nooit een doel.

(In venetie past men een soortgelijke techniek toe bij het maken van gondels maar dat zul jij als botenbouwer ongetwijfeld weten) 

Omdat al deze kennis voor de gemiddelde liefhebber nou niet bepaald evident is heb ik gepoogd een topic te starten waarin je via handige tips het wijngenot wat kunt verhogen, een leuke wijn kunt scoren, wijnjaren overzicht per wijnstreken te posten en meer van dat handigs.

Het was niet mijn bedoeling om er een technische verhandeling van te maken en zeker niet om foutieve informatie te verzamelen! 

neem eens een kijkje bij een tonnelier, erg leerzaam, en leuk om op te steken.

"Une fois la structure mise en place, la barrique part pour la chauffe (ou brûlage) qui lui donnera des caractéristiques aromatiques différentes selon la durée de cette étape. La chauffe terminée, le tonnelier assemble les fonds, termine le cerclage et perce la bonde. L’ouvrage achevé peut alors quitter l’atelier"

allemaal een heel prettig weekend en drink met mate (maar wel genoeg ;-)

cees.