"het gaat niet goed met frankrijks economie " schrijft het nieuws op de koppagina van wonen en leven, en Fillon heeft zijn manschappen bij elkaar geroepen om te overleggen over nieuwe maatregelen om de accu van sarkozy te blijven voeden. hoe vaak denk ik niet "het lukt ze gewoon niet zonder buitenlandse invloed, ze hebben het gewoon in hun bloed, al die slonzigheid en gemakzucht die het land aan de rand van de modderpoel houd" ze willen wel,ze doen zelfs hun best, maar toch, die drang naar het betere wat de nederlanders nou net dat duwtje in de rug geeft om er iets steviger in te bijten, dat hebben ze niet. ik heb hier te maken met (buitenlandse) mensen, die gewoon een jaar wachten op een offerte...... een duitse mevrouw zei tegen me 'als ze dat in duitsland doen kunnen ze de deur dicht doen, geen mens die dat pikt' ik lig zelf in de clinch met een fabrikant van lijmen die me voor ieder probleem doorstuurd naar het lab in parijs, waar ze me weer terugsturen naar de fabriek. wat wil, de lijm is in de kop van de tube hard, en eenmaal geopend droogt deze te snel en is de laatste kwart tube droog, weggegooid geld dus, en dan te bedenken dat er zo'n tien tubes per week doorgaan en dat ze tegen de twintig euro kosten. de winkel ? oh, de fabriek? oh, het lab? oh, en iedereen draait weer door en de mensen kopen wel of niet hun product. in nl is zo'n bedrijf in een week aangeklaagd of failliet, dat pikt niemand. gisteren moest ik een flexibele toiletbuis instaleren, ik haal hem uit de verpakking, trek aan de stikker die zo groot is als de hele buis, en ja hoor, houd een vingerpuntje in m'n hand. ik ben ruim twee uur bezig geweest die stikker er af te pulliken. vandaar, de fransen laten hem zitten, je krijgt lekker schimmels op de vieze papierresten, kunt niets afnemen, en daar ga je dan, over een half jaar weer een nieuwe. of je laat je jongens twee uur lang zo'n buis van zeven euro schoonpulliken, kosten buis, 7 euro, schoonmaken 70 euro, aansluiten toilet 150 euro's mevrouw, HT natuurlijk. nog een, de riem van de grasmaaier, een duur ding die grasmaaier, gekocht bij een grote zaak met service en een directeur waar de wijn op bureau staat. nix mis mee, gezellig op z'n frans, toch ? tja, de riem die U me gegeven heeft loopt over de snaren heen, te groot. nog een proberen, en nog een, ehhh, nog eentje dan, deze is goed, hello texas, you are the farbricant wich size....thanks. hebben we niet, nee, want die is het niet weet U, nog een, en nog een, hello texas, pleas send me one. soms denk ik, als fillon zo moe is als ik, dan komt het nooit meer goed. en zo gaat het in kleine zaakjes, en groooooote zaken, waar mijn partner de halve wereld overvliegt voor en topontmoeting in de telecomwereld die de secretaresse vergeten is te anuleren en zo zit hij een week aan een mooi wit strand, en vliegt de negentachtigste secretaresse er ook weer uit en komt er alwéér een nieuw gezicht op accueil die niets weet en alles probeert te leren..... cees. |
Geplaatst: 01-04-2008 10:40:14
