|
haha, dan zullen er wel wat verhalen komen ja. het is eigenlijk te mooi weer, heb vanmorgen wat kantoorwerk verricht uit solidariteit met diegen die vandaag wél moeten werken (oa mijn partner) en ben nu aanlokkelijk aangestaard door een kalme blauwe zee, ik moet gaan. toch dit opmerkelijke verhaal wat me tot vandaag nog steeds vermaakt. een van de vorige bewoners van onze boerderij, de overleden echtgenoot van onze stokoude buurvrouw, was belast met het maaien van de bermen van de straat, tegen een luttel bedrag uiteraard. naast zijn boer zijn was hij om de zoveel tijd de bermen met de zeis aan het kortwieken, en dat mag gezegd, een flinke zware klus. al doende op een hete zomerdag waar het gras maar blijft groeien, al was het in minder mate, liep Euthiene te prakizeren hoe hij makkelijker aan geld kon komen om zijn arme bestaan, en de nakomende tijd, beter door te komen zonder zorgen, of nog belangrijker, zonder de pijn in zijn rug. 'verdeksels jongens da gaak proberen', riep hij enthousiast tegen zich zelf en gooide de zeis over zijn schouder op weg huiswaarts. in de schuur zette hij een framewerk in elkaar van nog geen vijf vierkante meter, een soort omheining zeg maar, en bevestigde vier grote fietswielen, twee aan elke kant. opgewonde door het idee liet hij Marcel (onze buuv) met de pot au feu staan en ging op weg naar zijn schapenweide, pikte er vier schapen uit, zette ze in de rijdende omheining, joeg het hele stel naar de berm, klapte eens tevreden met de handen langs elkaar en begaf zich naar de grote pot van moeders. na het eten was hij zeer tevreden, stuurde de wei een beetje bij om de hoek om te gaan, en ging weer huiswaarts. de burgemeester echter was niet al tevereden met de uitvinding van deze grasmachine, het was goed dat het werkte, als Euthiene er maar bij bleef lopen, want de paardenkaren en zeldzame auto's waren gevaarlijk in zo'n situatie. wel, de bedoeling dat Euthiene ander werk kon doen terwijl de berm gemaaid werd ging niet op, maar in ieder geval werd het zware werk nu gedaan zonder inspanning. tot....... op een dag kreeg hij een brief van een italiaanse provincie die hem aanbood zijn idee te komen promoten, en daar verkocht hij zijn uitvinding....... voor het kapitaal van twintigduizend franken. tot vandaag de dag leeft de stokoude buurvrouw nog steeds van haar kapitaal, dankzij de beroemde nooit ontdekte uitvinding van een boer die na zijn kapitaal te hebben ontvangen nooit meer uitgegeven heeft van dit geld als enkele franken voor een nieuwe solex. ik heb in eer een foto gekregen van onze buurvrouw en de brief van de italianen en deze wordt koesterend bewaard in onze privebibliotheek. cees.
|
Geplaatst: 12-05-2008 10:37:04
