OK Christian en René, we zijn het dus niet zó oneens als het lijkt. Het is weer eens een discussie tussen theorie en praktijk. Ik begrijp nu dat zich in het dagelijkse franse leven situaties kunnen voordoen waarbij de cheque (nu nog) heel handig is. Maar, zoals René ook al aangeeft, dat komt vooral doordat alles op financieel-digitaal gebied hier kennelijk 50 jaar later gebeurt dan in bv Nederland. Want de BenB's in NL worden ook niet betaald met cheques, maar met creditcards of via internet.

 

Hoe het in NL gaat met een borgsom van 1250 euro weet ik niet (dat neem je inderdaad niet ff in je broekzak mee). Als je dat bedrag met een creditcard betaalt, hoe krijg je het dan weer terug?

Even off-topic, maar ik kon het toch niet laten:

 

Bosbess 2011:

... doordat alles op financieel-digitaal gebied hier kennelijk 50 jaar later gebeurt dan in bv Nederland

 

Heinrich Heine 1852:

Als de wereld vergaat, dan ga ik naar Nederland. Want daar gebeurt alles altijd vijftig jaar later.

 

;-))

 

Christian v.K.

 

Leuk Christian, want daar sloeg mijn opmerking ook op. Ik wist dat iemand dat ooit over NL had gezegd, maar ik was vergeten wie. Dat weet ik dan nu ook weer (mét jaartal!).

Dag Christian,

Ik moet even reageren op je terzijde, omdat je de arme Bosbes op het verkeerde been zet. Heinrich Heine heeft nimmer gezegd dat in Nederland alles 50 jaar later gebeurt. Echt niet. Het is een van de veel uitspraken van bekende mensen waarvan we voetstoots aannemen dat ze gedaan zijn. Gelukkig zijn er onderzoekers die dat toetsen. In het prachtige boek Bekende citaten uit het dagelijks gebruik van Jaap Engelsman wordt duidelijk gemaakt dat Heine het niet heeft gezegd. Het spijt me. Overigens waren ze in Duitslad daar vijftig jaar eerder al achter gekomen.

 

Frans, die vooral er een hekel aan heeft als anderen voor hem in de rij cheques gebruiken.

Dag Frans, toen Christian Heinrich Heine noemde kreeg ik een "o ja"-gevoel. En waar komt het jaartal 1852 vandaan? Op internet vond ik dat deze "cynische opmerking" algemeen aan Heinrich Heine wordt toegeschreven. Maar in het Nieuw Letterkundig Magazijn (2003) vond ik het volgende:

 

"Over de dwaalwegen die Heinrich Heine in Nederland insloeg, doen vaak dwaze verhalen de ronde. Befaamd binnen de grenzen van ons taalgebied is de boutade van Heine, dat hij in geval van een zondvloed naar Holland zou afreizen, omdat daar alles vijftig jaar later gebeurde. Toen Heine-kenners als Martin van Amerongen vaststelden dat deze verontrustende uitspraak nooit door Heine gedaan was, luchtte dat nauwelijks op.

In 1988 onthulde J.A. Kruse dat de meeste Nederlandse bezoekers aan het door hem beheerde Heine-Archiv in Düsseldorf informeerden naar de uitspraak van Heine over de Hollandse vertraging van vijftig jaar. Het was echter vooral de manier waarop de Nederlanders die vraag stelden, die hem frappeerde: ‘auf eine süffisant einvernehmliche Weise, so als hätte der literarische Narr Heine mal wieder so recht den Nagel auf den Kopf getroffen’. Nederlanders verlangden zo zeer naar voorlijkheid en waren tegelijkertijd zo vertrouwd met de ervaring achter de mode aan te lopen dat de hekeling van een buitenstaander er als koek in ging. Een curieuze combinatie van hoogmoed en zelfkwelling."

 

Voor het hele artikel zie hier.

Ik zal kijken of ik het door jou genoemde boek kan vinden op www.boekwinkeltjes.nl

Nuttig of niet, het zijn frauduleuse ondingen, uit het stenen tijdperk. Dat ze nog gebruikt worden (steeds minder) komt omdat Fransen zo enorm hangen aan hun klassiekers.

 

Maar vandaag (echt waar) ging een mevrouw heel zichtbaar pinnen, en riep voor zichzelf ook haar pincode: ' VIER, TWEE... '

 

Ik ben maar hardop een liedje gaan zingen.

Van mij mogen de chèques nog vandaag de open haard in. Het belet Fransen te telebankieren en de credit-cards die ongeveer hetzelfde werken als de Nederlandse pinpassen kunnen bijna overal gebruikt worden.

Wat een gedoe: voor diegene die ze moet uitschrijven, voor diegen die ze ontvangt, voor de bank die ze moet verwerken. En dan zijn er ook nog lieden die maanden wachten met incasseren zodat je plotseling (bijna) rood staat als ze ineens geïncasseeerd worden. En die vlieger van later incasseren gaat niet op. je kunt heel goed een credit-card met "débit différé" nemen die aan het einde van de maand wordt geïnd. Ja, ik heb nog een "carnet". Voor de waterleiding (2 x per jaar, kost ook nog 2 postzegels) voor sommige abonnementen. En mijn Mutuelle stuurt mij ook nog steeds chèques op die ik zelf moet incasseren als ik weer eens een doktersbezoek heb voorgeschoten. Want de dokter had geen paslezer....

 

Steven

O ja, Steven, moet jij betalen voor je medische consultaties :)?

 

Ingrid

De lokale huisartsen en specialisten weigeren systematisch maar bij het trekken van een verstandskies en het eruit slopen van een meniscus heb ik gewoon betaald aan de chirurgen en de anesthesisten. Ook de tandarts incasseert gewoon. Ik vind het ook normaal, heb een uistekende mutuelle en krijg alles dus terug.

 

Steven

Frans,

 

ik heb deze aan Heine toegedichte uitspraak ook pas in Nederland gehoord, nooit in Duitsland, al die veertig jaar dat ik daar leefde.

Is misschien net zo'n 'passende' uitvinding als de uitspraak van Voltaire over het niet eens zijn met iemands mening maar ervoor willen vechten dat die het zo mag zeggen.

Maar dat is een ander onderwerp, al die ach zo bekenden maar nooit gezegde uitspraken.

 

Ter zake: cheques zijn achterlijk!

 

Christian von Klösterlein