Uit mijn hoofd, van de aankoop van twee huizen. De eerste keer was een particuliere (Nederlandse trouwens) verkoper. De "voorlopige" koopakte ("acte de promesse de vente" heette dat geloof ik) hebben we bij een notaris getekend. Tegelijk die dag hebben we een aanbetaling gedaan op de rekening van de notaris (iets van 5 of 10%). Daarna zijn we niet meer naar de notaris geweest voor dE definiteve afhandeling, maar ging dat 'op afstand'. De tweede keer ging via een makelaar en andersom: eerste keer alleen de voorlopige akte getekend bij de makelaar, weer geld overgemaakt als aanbetaling, en toen voor de definitieve afhandeling tekenen bij de notaris (die uiterlijk een dag ofzo vantevoren de hele koopsom op haar rekening moet hebben staan). Hopelijk heb je hier wat aan, wellicht dat er op de website hier betere, en meet, informatie staat.

Er is een hoop -ook Nederlandstalige- informatie beschikbaar op het internet over dit onderwerp. Zoek bijvoorbeeld met het zoekwoord 'compromisdevente'.

 

Dit plan kan niet worden uitgevoerd zonder notaris. De transportacte (acte authentique de vente) moet gepasseerd worden door de notaris. Dat kan op afstand (met een procuratie), maar de meeste kopers willen (terecht!) een laatste inspectie doen van het pand voordat ze bij de notaris op kantoor gaan tekenen. Indien de verkoper daar niet bij aanwezig is, kan dat tot vervelende situaties leiden als de kopers van mening zijn dat het pand (of de meegekochte roerende zaken) niet zijn opgeleverd volgens het comrpomis de vente.

 

Het compromis de vente zelf kan geheel buiten de notaris om worden opgesteld en door beide partijeen getekend in de vorm van een onderhandse acte. Die mag je helemaal zelf schrijven, maar hij moet natuurlijk wel aan alle wettelijke eisen voldoen. Dat dat lang niet altijd meevalt zie je aan de bagger die sommige makelaars willen laten doorgaan voor een geldig compromis de vente. Indien een compromis de vente niet aan de wettelijke eisen voldoet kan een koper altijd onder de koop uit, ook al kan hij zich niet beroepen op een ontbindende voorwaarde. Een handige koper wil een slecht compromis de vente nog wel eens gebruiken om vlak voor de ondertekening van de acte authentique nog even de prijs te drukken. Veel verkopers gaan dan door de bocht, omdat ze anders het gehele proces opnieuw zouden moeten beginnen.

 

De notaristarieven in Frankrijk zijn wettelijk vastgesteld en ze worden betaald door de partij die daarvoor is aangewezen in het compromis de vente (meestal de koper). Als je zoekt op 'frais notaire' dan kun je ze zo vinden op het internet. Dit is een handige site om de frais notaire te berekenen: http://www.lesiteimmobilier.com/achat-immobilier/frais-notaire.aspx

 

Wim

 

Franse-Wim kent deze website kennelijk niet. Ons devies altijd: eerst lezen op de website (gebruik de zoekmachine) en dan vragen stellen. De aanvangsvraag: 'moet er een voorlopig koopcontact worden opgesteld?' is van een verpletterende naïveteit. Lees het verhaal hier.

 

Wim (van de website)

En Wim heeft een  leesprobleem, zo lijkt het. Mijn vraag was niet "OF er een voorlopig koopcontact moet worden opgesteld" maar "HOE en WAT er bij een voorlopig koopcontact noodzakelijk is.

En verder heb ik wel degelijk op deze site gezocht doch niet de door mij gevraagde informatie gevonden.

De informatie over de 'voorlopige koopcontracten' is hier te vinden.

 

Wim