Ik ken geen enkel deugdelijk motivatie-onderzoek voor de emigratie tussen Nederland en Frankrijk. Maar ik spreek elk jaar honderden (would-be en echte) immigranten, emigranten en remigranten. Ik hou voor mezelf emigratiemotieven bij, immers dat gebruik ik in de marketing. Dus zonder wetenschappelijke onderbouwing, maar wel met empirisch onderzoek, wil ik de volgende observaties met jullie delen:
1. De emigratie van Frankrijk naar Nederland groeit al jaren, maar dit betreft voor het grootste gedeelte twee groepen:
- Jonge Fransen op zoek naar internationaal werk vinden veel internationale hoofdkwartieren in NL (en er zijn heel wet meer AF-mensen bij KLM komen werken dan omgekeerd)
- (Hoog)bejaarde Nederlanders van de eerste grote emigratiegolf naar Frankrijk (1970-1990) keren terug.
2. Het aantal Nederlanders dat in Frankrijk in loondienst gaat werken (meestal bij internationale bedrijven) stagneert: de werkloosheid in Frankrijk zelf is groot en er is nog nauwelijks groei van werkgelegenheid bij internationale bedrijven in de bekende centra (Parijs, Toulouse, Provence, net over de grens in Zwitserland).
3. De emigratie van Nederland naar Frankrijk is voor ongeveer de helft succesvol (ik gebruik dan de defintie dat een emigratie als mislukt beschouwd moet worden als de emigrant binnen 3 jaar terug keert, ik weet dat dat een generatlisatie is) en voor ongeveer een kwart blijvend (definitie: als de emigrant na 7 jaar nog in Frankrijk woont, beschouw ik de emigratie als blijvend)
4. Ik constateer een afname in tweedehuiskopers, als voorbereiding op een emigratie in de (soms verre) toekomst. Nederlandse vermogens in overwaarde van het woonhuis, aandelen, etc zijn sinds 2008 verdampt, dus een vakantiehuisje in het buitenland is dan een van de eerste dingen die sneuvelen.
5. Ik constateer ook een afname in emigraties van 50plussers. Belangrijkste reden: ze krijgen hun Nederlandse woonhuis niet verkocht.
6. Ik zie een toename van emigratie van 30plussers met kleine kinderen. Motivatie: rust, ruimte en uitzicht op rijafstand van familie. Tweede motief: lage Franse huizenprijzen. Dit zijn nagenoeg allemaal jonge ondernemers.
Op emigratie van gepensioneerden heb ik weinig zicht, al hoor ik af en toe anekdotische verhalen dat er tegenwoordig vaker voor Frankrijk dan voor Spanje wordt gekozen. Maar ik spreek te weinig mensen in deze leeftijdsklasse om hier iets zinnigs over te zeggen.
Wim